Czym jest martwica trzustki?

Jedną z najbardziej skomplikowanych chorób jest trzustkowa martwica trzustki. Co więcej, choroba ta jest często charakterystyczna dla młodych osób, niezależnie od płci (ponad 70% pacjentów z martwicą trzustki wykrywa się przed ukończeniem 30 lat). Nawet przy odpowiednim i nowoczesnym leczeniu szansa na przeżycie po chorobie wynosi tylko 30-60%.

Martwica trzustki jest ciężką dysfunkcją trzustki, która jest szybką śmiercią komórek narządu, której towarzyszy proces zapalny. W rezultacie trzustka ulega zniszczeniu i nie może w poprzednim działaniu wykonywać swoich funkcji. Pankreatononroza jest jednym z etapów rozwoju ostrej postaci zapalenia trzustki, charakteryzującej się szybkim tempem progresji i najtrudniejszym obrazem klinicznym.

Rodzaje martwicy trzustki

W zależności od rozmieszczenia i lokalizacji destrukcyjnych procesów istnieją:

  • ograniczona martwica trzustki;
  • często (z powodu trzustkowej martwicy trzustki dotyczy to prawie całej powierzchni narządu);
  • całkowite (całkowite zniszczenie całego ciała).

W zależności od tego, czy przebiegowi choroby towarzyszy proces zakaźny:

  • z obecnością infekcji, która jest zainfekowana;
  • sterylny - bez infekcji.

Sterylny rodzaj martwicy trzustki może wystąpić w jednej z 3 klinicznych i anatomicznych postaci:

  1. Tłuszcz. Postęp procesu nekrotycznego zachodzi powoli, przez okres 4-5 dni, rokowanie w tym przypadku jest najkorzystniejsze.
  2. Krwotoczny. Choroba postępuje szybko, często z wewnętrznym krwawieniem.
  3. Mieszane Istnieją oznaki tłuszczu i postaci krwotocznych, ta forma występuje najczęściej.

Główne powody

Najczęstszą przyczyną martwicy trzustki jest używanie napojów alkoholowych i niewłaściwe odżywianie. W większości przypadków martwica trzustki jest wykrywana po jednorazowym spożyciu alkoholu i tłustych potraw w dużych ilościach. Najczęściej zdarza się to w święta, po długich biesiadach z obfitością tłustych potraw i napojów alkoholowych. Objawy choroby można wykryć już pierwszego dnia po ekspozycji na czynnik prowokujący.

Kolejnym powodem, dla którego może rozwinąć się choroba trzustki, jest obecność kamicy żółciowej u pacjenta. W tym przypadku przewody trzustkowe są zablokowane, w wyniku czego ciśnienie śródprzewodowe wzrasta, a tkanki tkanek zaczynają się topić.

Przyczyny martwicy trzustki mogą być również spowodowane powikłaniami, uszkodzeniami jamy brzusznej i zaburzeniami przewodu pokarmowego, które wystąpiły po operacji. W wyniku jednego z powyższych czynników pojawia się refluks - refluks żółci do trzustki i aktywacja profercji, co powoduje rozwój reakcji enzymatycznych.

Patogeneza trzustki trzustki opiera się na naruszeniu lokalnego mechanizmu ochronnego organizmu. Spożywanie pokarmów i alkoholu w dużych ilościach znacznie zwiększa produkcję wydzieliny zewnętrznej, z powodu której zaburza się odpływ soku trzustkowego i dochodzi do nadmiernej ekspansji dróg narządowych. Ze względu na wzrost ciśnienia w kanałach powstaje obrzęk miąższu, a narząd akiniowy ulega zniszczeniu. Wszystko to razem staje się przyczyną masowej martwicy tkanek narządu (samo trawienie komórek tłuszczowych i ścian naczyń). Przy dalszym przyjmowaniu enzymów i produktów rozpadu tkanki do krwioobiegu, występuje toksyczny wpływ na całe ciało. Uszkodzenia występują w wątrobie, nerkach, sercu, mózgu.

I chociaż nikt nie jest odporny na rozwój martwicy trzustki, możliwe jest określenie grupy ryzyka wystąpienia tej choroby. Powinno to obejmować przewlekłych alkoholików, a także pacjentów cierpiących na kamicę żółciową, choroby wątroby, zaburzenia przewodu pokarmowego. Dotyczy to osób z wrodzoną anomalią budowy trzustki lub narządów trawiennych.

Mechanizm rozwoju

Możemy mówić o początkach rozwoju choroby jeszcze przed wykryciem pierwszych objawów. Podstawą mechanizmu rozwoju martwicy trzustki jest nieprawidłowe działanie lokalnych mechanizmów obronnych trzustki.

Dalszy postęp choroby odbywa się w 3 etapach:

  1. Etap toksemii. Po tym, jak czynnik prowokujący wywarł wpływ na trzustkę, następuje wzrost wydzielania zewnętrznego narządu i nadmierne napięcie kanałów gruczołów, co powoduje wzrost ciśnienia i początek procesu martwicy tkanek narządu. Oznacza to, że organizm się trawi. W przypadku aktywacji lipazy dochodzi do nekrozy komórek tłuszczowych, ta kliniczno-anatomiczna postać rozwoju martwicy trzustki nazywa się tłuszczową. A jeśli nastąpi aktywacja elastazy, zaczyna się niszczenie naczyń, w którym to przypadku zwyczajowo mówi się o postaci krwotocznej. W obu przypadkach nie można uniknąć wystąpienia niewydolności wielonarządowej, czyli uszkodzenia wszystkich ważnych narządów - serca, wątroby, nerek i mózgu.
  2. Po rozpoczęciu rozwoju choroby rozpoczyna się etap ropnia. Na tym etapie powstaje proces zapalny w gruczole, który następnie rozprzestrzenia się na inne narządy, po czym następuje tworzenie ropnych jam.
  3. Aby zwiększyć szanse na pomyślny wynik, należy unikać rozwoju trzeciej fazy rozwoju martwicy trzustki - powstawania ogniska ropnego. Jeśli choroba osiągnęła ten etap, nawet najnowocześniejsze i profesjonalne leczenie nie daje żadnych gwarancji.

Charakterystyczne objawy

Obraz kliniczny martwicy trzustki jest dość osobliwy, łatwo można go odróżnić od innych patologii. Objawy choroby obejmują przede wszystkim ból zlokalizowany w lewej części brzucha i rozciąga się na grzbiet, bark lub pachwinę. Często pacjent ma trudności z ustaleniem dokładnego umiejscowienia bólu i twierdzi, że jest on otoczony. W zależności od stopnia rozwoju procesu martwiczego, ból może mieć różną intensywność: im większy stopień uszkodzenia tkanki, tym mniejszy ból staje się spowodowany martwicą tkanek i zakończeń nerwowych.

Dlatego poprawa samopoczucia pacjenta ze stwierdzoną martwicą trzustki jest wyjątkowo złym sygnałem, po którym następują natychmiastowe manipulacje medyczne. Jednak usunięcie bólu w początkowym stadium rozwoju choroby jest możliwe po przyjęciu przez pacjenta postawy leżącej na boku, z ugiętymi nogami na kolanach.

Następnym objawem po wystąpieniu bólu są nudności i wymioty. Bez względu na przyjmowanie pokarmu i inne czynniki, pacjent skarży się na nieugięte wymioty. W analizie wymiotów można wykryć zanieczyszczenia żółci i krwi. Nawet po braku jedzenia w żołądku, wymioty będą nadal występować, ale w postaci skrzepów krwi i żółci. To sugeruje, że proces niszczenia naczyń krwionośnych przez elastase. Po długim okresie wymiotów dochodzi do odwodnienia - odwodnienia. Skóra pacjenta staje się sucha, na języku pojawia się płytka nazębna, uczucie suchości w błonach śluzowych, ilość uwolnionego moczu zmniejsza się do całkowitej nieobecności, istnieje ciągłe pragnienie, którego nie można ugasić z powodu ciągłych wymiotów.

Zakłócenia w przewodzie pokarmowym - kolejny znak wystąpienia choroby. Ze względu na "wyłączenie" trzustki z procesu trawienia, w tym układzie występuje nieprawidłowe działanie, pojawiają się wzdęcia i wzdęcia z zaparciami i zatrzymywaniem gazów. Dalszy przebieg choroby prowadzi do zatrucia organizmu, którego objawami są:

  • wzrost temperatury ciała do 38 stopni i powyżej;
  • zwiększone tętno i oddychanie;
  • pojawienie się duszności;
  • niższe ciśnienie krwi;
  • ogólne osłabienie i bóle ciała.

Wraz z rozprzestrzenianiem się destrukcyjnych toksyn w mózgu rozwija się encefalopatia, która objawia się w splątaniu, wzmożonej pobudliwości lub, odwrotnie, hamowaniu, dezorientacji w przestrzeni. Najtrudniejszą konsekwencją zatrucia jest śpiączka.

Objawy progresji choroby wyrażają zmiany w skórze. Po pierwsze, z powodu uwalniania substancji naczyniowo czynnych przez trzustkę, rozszerzania naczyń krwionośnych, pojawiają się obszary zaczerwienienia, następnie wraz z pojawieniem się odurzenia organizmu skóra staje się blada, później kolor skóry może stać się żółtaczką, ziemistą, marmurową. W niektórych przypadkach mogą wystąpić krwawienia podskórne, objawiające się niebiesko-fioletowymi plamami, najpierw na brzuchu, a następnie na innych częściach ciała. Niezależnie od intensywności zabiegów medycznych, proces zatrucia trwa około 4-5 dni, z codziennym wzrostem wyrażania objawów.

Kolejnym etapem klinicznego obrazu choroby jest tworzenie ropnych nacieków - powikłań spowodowanych procesami martwiczymi w narządach. Uszkodzenie wielonarządowe zaczyna się rozwijać - upośledzone funkcjonowanie wszystkich ważnych narządów. Oprócz ogólnych objawów, w niektórych przypadkach mogą występować różnego rodzaju komplikacje. Najbardziej niebezpieczne są:

  • zapalenie otrzewnej;
  • krwawienie wewnętrzne;
  • rozległy ropień brzucha;
  • niedobór enzymu;
  • skrzepy krwi;
  • bolesny lub zaraźliwy wstrząs.

Jeśli dojdzie do co najmniej jednego z powikłań, konsekwencje choroby prawdopodobnie będą tragiczne.

Diagnostyka

Możliwe jest zdiagnozowanie rozwoju choroby poprzez ocenę historii pacjenta, wysłuchanie jego dolegliwości, zbadanie i zorganizowanie zestawu dodatkowych badań.

Kiedy martwica trzustki jest konieczna do przeprowadzenia diagnostyki laboratoryjnej, składającej się z ogólnego badania krwi (dla cukru, kalcytoniny, poziomów leukocytów, ESR, hemocytusa, ziarnistości granulocytów obojętnochłonnych), analizy moczu (dla poziomu trypsyny), analizy wzrostu AST i ALT (enzymy wątrobowe).

Następnie musisz przejść do diagnostyki instrumentalnej, w tym:

  • Ultrasonografia jamy brzusznej i dróg żółciowych, która pozwala wykryć obecność cyst i ropni i określić ich lokalizację;
  • tomografia komputerowa, która jest określona przez stopień powiększenia gruczołu, przewody trzustkowe, obecność ognisk martwicy, zapalenie tkanek;
  • rezonans magnetyczny;
  • prześwietlenie brzucha;
  • przebicie i przebicie tworzyło płyn w uszkodzeniu;
  • angiografia naczyń trzustkowych;
  • wsteczna cholangiopankreatografia (ocena stanu przewodów trzustkowych) i diagnostyczna laparoskopia.

Tylko konsekwentne, terminowe i wysokiej jakości wykonanie wszystkich powyższych działań może dać dokładny wynik. Lekarz nie może zaniedbać żadnego z etapów badania, w przeciwnym razie obraz choroby nie będzie wiarygodny.

Stosowane leczenie

Gdy ostateczna diagnoza zostanie dokonana, konieczne jest uciekanie się do wykonywania manipulacji terapeutycznych. Pacjent jest natychmiast hospitalizowany na oddziale intensywnej terapii w oddziale chirurgii. Kompleks środków terapeutycznych powinien być wykonywany wyłącznie w szpitalu. Po pierwsze, terapia ma na celu zahamowanie destrukcyjnych procesów zachodzących w ciele: zapobieganie samoczynnemu trawieniu trzustki, eliminacja skutków odurzenia, a jeśli wykryte zostaną oznaki komplikacji, ich natychmiastowe stłumienie. Najkorzystniejsze rokowanie może nastąpić w przypadku wykrycia choroby na najwcześniejszym etapie i rozpoczęcia odpowiedniego leczenia w odpowiednim czasie.

Do leczenia martwicy trzustkowej stosuje się metody zachowawcze i chirurgiczne. Oto kilka konserwatywnych metod:

  • zapewnienie absolutnego odpoczynku pacjenta, to znaczy całkowitego ograniczenia jego aktywności fizycznej;
  • wykluczenie przyjmowania pokarmu (odżywianie organizmu odbywa się za pomocą specjalnych rozwiązań za pomocą zakraplacza);
  • wprowadzenie leków hamujących zespół bólowy (należy to zrobić, aby uniknąć rozwoju takich powikłań, jak szok bólowy);
  • blokowanie sekrecji wydzielin żołądkowych, trzustkowych i dwunastnicy (przez dożylne podawanie środków anty-enzymatycznych i płukanie żołądka zimną wodą);
  • przy braku towarzyszącej kamicy żółciowej możliwe jest podawanie leków żółciowych;
  • zapewnienie lokalnej hipotermii (stosowanie zimna do żołądka);
  • wprowadzenie leków przeciwbakteryjnych w celu zapobiegania i zatrzymywania procesu zapalnego w gruczole (można stosować antybiotyki, takie jak cefepim, cyprofloksacyna i metronidazol);
  • domięśniowe podawanie produktu leczniczego Cerucul w celu zahamowania wymiotów;
  • z wyraźnymi objawami zatrucia, krew jest oczyszczana za pomocą plazmaferezy, hemosorpcji, dializy otrzewnowej, hemofiltracji;
  • Somatostatyna jest podawana w celu zapobiegania krwawieniu wewnętrznemu.

Jeśli weźmiemy pod uwagę chirurgiczne metody leczenia, to w większości przypadków diagnozowania trzustki, pacjent powinien być operowany, ponieważ odsetek osób, które go uniknęły jest nieznaczny. Interwencja chirurgiczna jest konieczna, aby przywrócić odpływ soków gruczołowych, usunąć obszary postnecrotyczne i ropne formacje oraz zatrzymać krwawienie wewnętrzne. Chirurgiczne leczenie martwicy trzustki powinno być przeprowadzone po ostrej fazie rozwoju choroby, która może trwać około 4-5 dni. Pilną operację można wykonać, jeśli występuje subtotalna i całkowita martwica tkanek trzustki, ropne zapalenie otrzewnej, ropień trzustki. W większości przypadków wykazano, że pacjenci ponownie operują, aby wyeliminować resztki infekcji i ogniska martwicze.

Odzyskiwanie po leczeniu

Po operacji i innych manipulacjach medycznych lekarze mogą sformułować dalsze prognozy dla pacjenta i jego bliskich. W trzustkowej martwicy trzustki, śmiertelny wynik jest możliwy nawet po zapewnieniu terminowej i odpowiedniej opieki medycznej. Nawet po udanej terapii pacjent będzie potrzebował wielu bardzo trudnych działań rehabilitacyjnych. Przez 3-4 miesiące lub więcej, osoba będzie uważana za niepełnosprawną.

Aby zapobiec rozwojowi martwicy trzustki, należy unikać czynników prowokujących znanych ze swoich negatywnych skutków na organizm. Jest to niezdrowa dieta, siedzący tryb życia i spożywanie alkoholu.

Pancreatonecrosis: przyczyny, leczenie, rokowanie

Pankreatonekroza jest czymś więcej niż poważną chorobą, która ma złe rokowanie. Przy odpowiednim leczeniu prawdopodobieństwo śmierci wynosi od 15 do 75%.

Główną rolą w rozwoju tej strasznej choroby jest banalne zapalenie trzustki. W przypadku niewystarczającego lub późnego leczenia ostrego lub przewlekłego zapalenia trzustki dochodzi do poważnych naruszeń mechanizmu aktywacji proenzymu, co prowadzi do pojawienia się martwicy trzustki.

Czym jest martwica trzustki?

Martwica trzustki jest groźną chorobą narządów jamy brzusznej, która jest powikłaniem procesu zapalnego w trzustce. Zapalana trzustka zaczyna "trawić" własne komórki, co prowadzi do ich śmierci i martwicy.

Przebiegłość tej choroby polega na tym, że pacjent początkowo odczuwa jedynie umiarkowany ból w jamie brzusznej. Bez podania tych objawów pacjent popełnia błąd: po 24 godzinach (ale częściej dłużej) może wystąpić atak martwicy trzustki, który jest krytyczną sytuacją i wymaga natychmiastowej operacji.

Do czasu ataku martwicy trzustki znaczna część komórek trzustki została nieodwracalnie zniszczona, a sam organ był zasłany ropnymi ogniskami. Powoduje to gorączkę i silny ból w jamie brzusznej, często prowadząc do bolesnego szoku.

Dzięki szybkiej opiece medycznej na tym etapie choroby szanse na przeżycie wynoszą 35-50%. Rokowanie jest gorsze u chronicznych alkoholików, narkomanów, osób chorych na cukrzycę i starszych pacjentów.

W międzynarodowej klasyfikacji chorób (ICD-10), pankreatonecrosis pod kodem "К86.8.1".

Przyczyny rozwoju

Istnieją trzy główne czynniki rozwoju martwicy trzustkowej:

Pod wpływem czynnika pokarmowego oznacza nadmierną stymulację gruczołu zewnątrzwydzielniczego, który jest odpowiedzialny za metabolizm. Problem powstaje w wyniku ogromnej śmierci komórek gruczołów, której przyczyną może być nadużywanie alkoholu i nadmierne spożywanie zbyt tłustych potraw (nawet jednorazowych, w dużych ilościach).

Pod czynnikiem utrudniającym oznacza zablokowanie przewodu trzustkowego, którego przyczyną jest przewlekła kamica żółciowa. Gdy ciśnienie przeszkody (niedrożności) w przewodach wzrasta, a wraz z nią zwiększa się przepuszczalność naczyń krwionośnych, co ostatecznie prowadzi do aktywacji enzymów i "samo-strawienia" gruczołu.

Przez czynnik refluksowy wiąże się przeniesienie żółci z dwunastnicy do trzustki, w wyniku czego następuje ostra aktywacja proenzymu i uruchomienie kaskady reakcji enzymatycznych. W rezultacie wszystko to prowadzi do zapalenia gruczołu i martwicy.

Jakie jest niebezpieczeństwo tej choroby?

Ta choroba jest niebezpieczna, ponieważ jest śmiertelna. W przypadku martwicy trzustki trzustka jest głównie dotknięta, ale stopniowo choroba wpływa na pozostałe narządy jamy brzusznej.

Specyfika martwicy polega na tym, że uszkodzone segmenty narządów nigdy nie odzyskają, w ich miejsce będzie tylko tkanka włóknista, która nie ma składnika funkcjonalnego. Okazuje się, że nawet po udanym leczeniu martwicy trzustki, pacjent pozostaje niepełnosprawny do końca życia.

Czy ta choroba jest śmiertelna i jakie są szanse na przeżycie?

Konsekwencje martwicy trzustki są więcej niż poważne, choroba często prowadzi do śmierci. Statystycznie szanse przeżycia u młodych pacjentów bez przewlekłych patologii wynoszą 45-50%.

Dla osób powyżej 45 roku życia prognozy są gorsze, ich szanse na przeżycie wahają się w granicach 28-34%. Starsi ludzie mają najgorsze rokowania, szanse na przetrwanie w ich przypadku wynoszą 4-12%.

Obecność współistniejących chorób przewlekłych (cukrzyca, AIDS, przewlekłe zapalenie trzustki itp.) Znacznie pogarsza rokowanie.

Kto jest zagrożony?

Ta choroba może dotknąć każdą osobę, bez względu na jej nawyki i styl życia. Istnieje jednak grupa ryzyka dla martwicy trzustki, która obejmuje osoby z następującymi nawykami i chorobami:

  • przewlekli alkoholicy;
  • uzależnieni;
  • pacjenci z kamicą żółciową;
  • ludzie z chorobami wątroby i trzustki;
  • ludzie, którzy często jedzą tłuste i smażone potrawy;
  • pacjenci z różnymi chorobami przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • pacjenci z urazem brzucha;
  • pacjenci z wrodzonymi anomaliami rozwoju narządów przewodu żołądkowo-jelitowego.

Formy choroby

W przypadku martwicy trzustki istnieje specjalna klasyfikacja kliniczna i morfologiczna, w której ocena rodzaju martwicy trzustki jest przeprowadzana zgodnie z kilkoma parametrami.

  1. Obrzęk trzustki lub nieskuteczna korona trzustki.
  2. Tłusta martwica trzustki.
  3. Krwotoczna martwica trzustki.
  1. Ogniskowe uszkodzenie narządów.
  2. Łączne uszkodzenie narządów (do 50%).
  3. Całkowita niewydolność narządu.
  1. Okres występowania zaburzeń hemodynamicznych i szoku trzustkowego.
  2. Okres występowania czynnościowej niewydolności narządów miąższowych.
  3. Okres występowania komplikacji zwyrodnieniowych i ropnych.

Objawy

Objawy martwicy trzustki są tak oczywiste, że rzadko wymagają diagnostyki różnicowej. Charakterystyczną cechą kliniki w przypadku martwicy trzustkowej jest szybkość jej manifestacji (objawy wzrastają z każdą minutą!), A jej wyjątkowo wyraźna intensywność (ból prowadzi do delirium, halucynacji, szoku na ból).

Objawy martwicy trzustkowej są następujące:

  • ostry ból sztyletu w jamie brzusznej, często "podający" innym obszarom (dolny grzbiet, pachwiny, kończyny);
  • wzdęcia;
  • wymioty bez ulgi;
  • liczne plamy na skórze, przypominające siniaki w kolorze żółtym (nie wszystkie przypadki);
  • gorączka, gorączka;
  • zawroty głowy, utrata przytomności (omdlenie);
  • urojenia, halucynacje;
  • nadmierne pocenie się i ślinotok;
  • mimowolne oddawanie moczu lub defekacja;
  • znaczny wzrost częstości akcji serca (puls wzrasta do 180 uderzeń na minutę);
  • ataki paniki.

Który lekarz diagnozuje i leczy trzustkę?

Lekarze kilku specjalności medycznych mogą zdiagnozować tę patologię. Może to być gastroenterolog, lekarz ogólny i chirurg.

Często zapalenie trzustki jest diagnozowane przez lekarzy, którzy są daleko od specjalizacji gastroenterologicznych. Mianowicie: lekarze chorób zakaźnych (z rozpoznaniem różnicowym), neurolodzy i kardiolodzy.

Lekarze ratunkowi mają również dane na temat tej choroby i możliwości jej diagnostyki różnicowej. W tym ratownik medyczny (przedstawiciel personelu pielęgniarskiego).

Diagnostyka

Rozpoznanie martwicy trzustki odbywa się na kilka sposobów, chociaż często możliwe jest postawienie dokładnej diagnozy nawet przy pobieżnym badaniu pacjenta. Do diagnostyki użyj:

  1. Analiza krwi i moczu (w celu określenia aktywności enzymu alfa-amylazy, której wzrost obserwuje się w pierwszych godzinach po martwicy trzustki).
  2. Badanie ultrasonograficzne (w stanie wykryć obrzęk trzustki i nagromadzenie ropy).
  3. Tomografia komputerowa (wizualizuje martwicę trzustki w postaci wzmocnienia i niejednorodności cieni trzustkowych).
  4. Laparoskopia (możliwa wizualizacja obrzęku, wysięku surowiczego i martwicy).

Leczenie choroby

Leczenie tej choroby jest możliwe tylko w szpitalu. Pierwszą rzeczą, do której pacjent jest wysłany na operację chirurgiczną. Po zakończeniu operacji pacjent jest wysyłany na oddział intensywnej terapii w celu leczenia terapeutycznego i monitorowania jego stanu.

Transport pacjenta do intensywnej terapii odbywa się z tego powodu, że w pierwszych dniach po zabiegu pozostaje wysokie ryzyko powikłań, które są niezgodne z życiem.

Leczenie martwicy trzustki odbywa się w kilku etapach:

  1. Interwencja operacyjna (metoda klasyczna lub małoinwazyjna).
  2. Leczenie farmakologiczne i dieta.
  3. Rehabilitacja.

Na każdym etapie leczenia pacjent jest ściśle monitorowany, ponieważ w każdej chwili jego stan może się znacznie pogorszyć. Komora pacjenta jest stale dezynfekowana, ponieważ jego osłabione ciało staje się podatne na infekcje szpitalne (szczególnie gronkowiec oporny na metycylinę jest szczególnie niebezpieczny).

Leczenie farmakologiczne

Przy pomocy terapii lekowej nie da się wyleczyć martwicy trzustki, dlatego stosuje się ją tylko w celu poprawy stanu pacjenta i wyeliminowania czynnika sprawczego w rozwoju tej choroby.

Przy przyjęciu pacjenta do szpitala, pierwszą rzeczą do zrobienia jest leczenie za pomocą następujących leków:

  • zamrożone osocze krwi i albumina (tylko dożylna);
  • dekstran i pentoksyfilina (w celu poprawy mikrokrążenia);
  • furosemid (lek moczopędny stosowany do usuwania toksyn z organizmu z moczem).

Aby zahamować trzustkę i włączyć enzymy proteolityczne, pacjentowi przepisuje się następujące leki i recepty:

  • Omeprazol (w celu zmniejszenia wydzielania soku żołądkowego);
  • Somatostatyna lub oktreotyd dożylnie (w celu powstrzymania produkcji enzymów trzustkowych);
  • ścisły odpoczynek w łóżku;
  • poszczenie od 5 do 12 dni;
  • płukanie żołądka za pomocą zimnej wody;
  • obniżenie temperatury trzustki za pomocą zimnych okładów.

Aby wyeliminować chorobotwórczą florę, pacjentowi przepisuje się terapię przeciwdrobnoustrojową z następującymi lekami:

  • Cefepime;
  • Lewofloksacyna i Gatifloksacyna;
  • Imipenem i Meropenem.

Leczenie chirurgiczne

Klasyczne chirurgiczne leczenie martwicy trzustki odbywa się na dwa sposoby: całkowite usunięcie chorego narządu (w ciężkich przypadkach) i częściowe. Oprócz eliminacji ognisk nekrozy podczas zabiegu chirurgicznego istnieje możliwość eliminacji innych chorób żołądkowo-jelitowych, które bezpośrednio lub pośrednio wpływają na rozwój martwicy trzustki.

Często, w przypadku klasycznej operacji na martwicę trzustki, wymagane jest usunięcie śledziony lub pęcherzyka żółciowego, jako przyczynowych narządów rozwoju tej strasznej choroby. Taka procedura jest wymagana w 35% wszystkich przypadków.

Wraz z poprawą i dostępnością minimalnie inwazyjnych operacji, klasyk schodzi na dalszy plan. Jednocześnie klasyczne operacje na martwicę trzustki mają wysoką skuteczność terapeutyczną, ale w przeciwieństwie do tego istnieje wysokie ryzyko powikłań pooperacyjnych.

Operacja nekrozy trzustki (wideo)

Chirurgia minimalnie inwazyjna

Minimalnie inwazyjne operacje nekrozy trzustki są bardziej popularne niż klasyczne. Wynika to z mniejszej liczby powikłań pooperacyjnych, wygody zabiegu i zdolności ratowania zajętego narządu.

Minimalnie inwazyjną operację wykonuje się na dwa sposoby:

  1. Nakłucie (pojedyncze usunięcie płynu z ogniska martwicy). Stosuje się go tylko do jałowej martwicy trzustki, gdy nie ma objawów infekcji w zajętym narządzie.
  2. Drenaż (przedłużone usuwanie płynu z ogniska martwicy). Stosowany w przypadku martwicy trzustki z zakażeniem lub w przypadkach, w których przebicie było nieskuteczne.

Niestety, minimalnie inwazyjna operacja w przypadku martwicy trzustki nie jest odpowiednia dla wszystkich pacjentów. Ta procedura jest stosowana tylko w przypadku łagodnej martwicy trzustki, podczas gdy w ciężkiej chorobie jest ona bez znaczenia.

Rehabilitacja po operacji

Przeniesiona martwica trzustki prawie u wszystkich pacjentów pozostawia jedno lub więcej komplikacji. Najczęstsze z nich są następujące:

  • różne zaburzenia trawienia;
  • fałszywe torbiele trzustki;
  • naruszenie składu lipidów we krwi;
  • przewlekłe zapalenie trzustki, którego nie można całkowicie wyleczyć;
  • cukrzyca.

W okresie rehabilitacji, w celu zminimalizowania ryzyka powikłań lub odciążenia pacjenta, przepisuje się dietę, leczenie i comiesięczne monitorowanie za pomocą ultrasonografii lub tomografii (około roku). Inne sposoby rehabilitacji są bez znaczenia (fizjoterapia, wychowanie fizyczne, stosowanie soków i nalewek) i współczesna medycyna są całkowicie odrzucone.

Dieta na martwicę trzustki i po zabiegu

Wraz z rozwojem martwicy trzustkowej wprowadzono ścisły zakaz spożywania posiłków. Mówiąc najprościej, pacjentowi przepisuje się strajk głodowy trwający 5-12 dni.

Około 1-2 tygodnie po zabiegu pacjent może korzystać z niektórych produktów. Mianowicie:

  • produkty z mąki 1 i 2 gatunki;
  • wegetariańskie zupy;
  • odmiany drobiu i chudego mięsa (filet z kurczaka lub wołowina);
  • ryby niskotłuszczowe;
  • omlety z białka jaja;
  • kaszki na wodzie i mleku;
  • gotowany makaron;
  • ograniczone: ziemniaki, marchew, buraki;
  • herbata z mlekiem, cytryna;
  • sfermentowane napoje mleczne, niskotłuszczowy twaróg.

Dieta z użyciem powyższych produktów jest przepisywana przez co najmniej rok po wypisaniu pacjenta ze szpitala. Jeśli u pacjenta wystąpiła rozległa martwica trzustki, dieta powinna być przestrzegana przez całe życie.

Zapobieganie

Aby zapobiec martwicy trzustki, należy postępować zgodnie z prostymi zaleceniami:

  • konieczne jest leczenie lub stabilizowanie chorób wątroby, pęcherzyka żółciowego i trzustki;
  • powinny zmniejszać spożycie tłustych i smażonych potraw, jeść je rzadko i w małych porcjach;
  • powinien całkowicie zrezygnować z alkoholu lub używać go rzadko i w małych ilościach;
  • unikaj wszelkich urazów brzucha;
  • jest niezwykle ważne, gdy pojawiają się pierwsze objawy chorób przewodu pokarmowego, natychmiast skonsultuj się z lekarzem w celu uzyskania porady.

Konsekwencje po martwicy trzustki: rokowanie na odzysk i szanse przeżycia

Jeśli rozwinie się martwica trzustki, szanse na przeżycie są tam, ale wynik zależy od wielu czynników: wieku, nasilenia stanu, obszaru uszkodzenia, chorób współistniejących, czasu rozpoczęcia leczenia.

Biorąc pod uwagę wysoką śmiertelność z powodu martwicy trzustki, wysiłki współczesnej medycyny mają na celu znalezienie skutecznych metod leczenia, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wyzdrowienia i dać pacjentowi możliwość życia po ciężkiej chorobie.

Pankreatonekroza - niepełnosprawność na resztę życia?

Jeśli znaczna część tkanek gruczołów jest martwa (proces całkowity lub sumaryczny), pacjent rzadko przeżywa, pomimo odpowiedniej pomocy udzielonej w odpowiednim czasie. Śmierć komórki następuje z prędkością błyskawicy: czasami organ umiera w ciągu kilku godzin. Nawet jeśli przeprowadzono terminową operację, nie zawsze jest możliwe uzyskanie pozytywnego wyniku, a szansa na uratowanie życia jest zredukowana do zera.

Często martwica trzustki jest tak poważna, że ​​nie dochodzi do całkowitego wyzdrowienia. Głowa, ciało i ogon organów biorą udział w procesie destrukcji. Najbardziej optymistyczną prognozą po operacji jest przeżycie, które prowadzi do niepełnosprawności. W tym przypadku dana osoba ma znacznie ograniczoną zdolność do pracy.

Przeciwwskazania po przebytej martwicy trzustkowej obejmują:

  • stres psycho-emocjonalny;
  • ciężka praca fizyczna;
  • czynności, które wymagają zaburzeń odżywiania;
  • aktywność w kontakcie z truciznami wątrobowymi lub pankreatotropowymi.

Wszystkie powyższe warunki są surowo zabronione po wystąpieniu martwicy trzustki, ponieważ mogą prowadzić do nawrotu nawrotu, który zakończy się śmiercią.

Narządowe powikłania martwicy trzustki

Martwica tkanki trzustki bez natychmiastowej pomocy doraźnej prowadzi do uwolnienia dużej liczby enzymów w naczyniach krwionośnych, powodując ich rozszerzanie. Ze względu na zwiększoną przepuszczalność ścian enzymy wchodzą do przestrzeni międzykomórkowych. Pęcznieje gruczoł, pojawiają się krwotoki w tkankach i tkance zaotrzewnowej, co prowadzi do nieodwracalnych procesów, w tym najwcześniejszych i najczęstszych:

  • infiltracja;
  • wysięk krwotoczny;
  • zapalenie otrzewnej;
  • ropień zaotrzewnowy lub phlegmon.

Infiltruj

Rozwój infiltracji paraprokwarycznej występuje nie tylko w gruczole, ale także w sąsiednich narządach. Są dotknięte:

  • dwunastnica;
  • żołądek;
  • śledziona.

Proces może przejść do pęcherzyka żółciowego, wątroby, spowodować zmiany w jelicie cienkim. Są lutowane razem z udziałem wysięku wypełniając górną część jamy brzusznej lub całą jej przestrzeń. Tworzenie się infiltracji jest reakcją układu odpornościowego organizmu na martwicze tkanki gruczołu. Sam proces jest na tym etapie aseptyczny, nie ma infekcji. Dlatego jest to możliwe:

  • odwrotny rozwój - resorpcja;
  • powstawanie cyst;
  • opcja ropna.

Jeśli w ciągu 3 miesięcy naciek nie zniknie, pojawią się torbiele. To jest ostrzeżenie o możliwej poważnej komplikacji.

Dodanie infekcji prowadzi do:

  • ropne uszkodzenie trzustki;
  • zapalenie otrzewnej;
  • ropień;
  • phlegmon.

To znacznie pogarsza stan i rokowanie choroby.

Różnicowanie infiltracji paraprokwarycznej i postawienie diagnozy bez dodatkowych metod badawczych jest trudne. Wynika to z rzadkich objawów klinicznych spowodowanych procesem aseptycznym:

  • ogólny stan nie jest zaburzony, pacjent nie ma skarg;
  • temperatura jest normalna, czasami obserwuje się tylko podgorączek - wzrost do 37-37,9 stopni Celsjusza;
  • w ogólnej analizie krwi, z wyjątkiem przesunięcia neutrofilowego w lewo (nie zawsze), nie ma zmian.

Można podejrzewać powikłanie podczas badania ultrasonograficznego przestrzeni zaotrzewnowej, badania krwi i moczu pod kątem zawartości enzymów trzustkowych: w analizach biochemicznych określa się zwiększony poziom amylazy, z badaniem ultrasonograficznym - charakterystyczne zmiany.

Zapalenie otrzewnej

Zapalenie otrzewnej - zapalenie liścia surowiczego jamy brzusznej, prowadzące do gromadzenia się płynu o wysokiej zawartości enzymów. Częstotliwość tego powikłania wynosi 60-70%. Ujawnia jasny obraz kliniczny ostrego brzucha. Pojawiają się:

  • ból napadowy o dużej intensywności, bez jasno określonej lokalizacji, czasem definiowany w lewym podżebrze i nadbrzuszu;
  • oznaki ostrego brzucha: napięcie ściany przedniej brzucha i wszystkie pozytywne objawy zapalenia;
  • ciężkie zatrucia: gorączka do 40 lat i powyżej, tachykardia, spadek ciśnienia krwi, nudności, wymioty, wzdęcia;
  • psychoza;
  • załamanie - gwałtowny spadek ciśnienia krwi i spadek aktywności serca.
  • pełna morfologia krwi - leukocytoza i wysoka ESR;
  • biochemiczne - diastasis moczu i krwi przekracza normę.

Wysięk krwotoczny

Wysięk krwotoczny w otrzewnej jest jedną z przyczyn zgonu spowodowanego martwicą trzustki. Jest to najcięższa komplikacja. Wysoce aktywne enzymy prowadzą do postępu martwicy i śmierci komórek masy. Występuje masywne krwawienie, tkanki narządu są przemoczone krwią. W proces zaangażowane są sąsiadujące organy, łączenie się infekcjami, rozwija się ropne zatrucie. Choroba postępuje szybko, konieczna jest pilna resuscytacja.

Klinicznie przypomina ostry brzuszek, ale wszystkie jego oznaki wyrażane są maksymalnie. Nagle rozwija:

  • hipertermia - temperatura sięga 41-42 stopni Celsjusza;
  • silne dreszcze i upośledzenie świadomości;
  • letarg lub pobudzenie;
  • kołatanie serca, niestabilność ciśnienia krwi;
  • duszność;
  • Ból sztyletowy - intensywne niedopuszczalne ataki ostrego bólu brzucha, głównie w lewym podżebrzu;
  • nudności, powtarzające się wymioty;
  • biegunka i wzdęcia.

Phlegmon

Przeziębienie zaotrzewnowe - zapalenie tkanki tłuszczowej bez wyraźnych granic, występujące ostro. Patogenna mikroflora z krwią lub limfą wnika w tkankę z ropnego ogniska infekcji lub podczas operacji. Objawy kliniczne sugerują rozwój powikłań:

  • temperatura gorąca (38-38,5 stopni Celsjusza i więcej);
  • ból lędźwiowy - charakter pulsacyjny lub ciągły z napromienianiem jamy brzusznej z zaangażowaniem innych narządów w procesie patologicznym;
  • zwiększony ból podczas poruszania się lub zmiany pozycji ciała.

Oprócz tych zmian narządowych martwicy trzustki, często rozwijają się:

  • przetoki
  • zakrzepica żył głębokich z dysfunkcją narządów miednicy;
  • zwężenia wątroby i dróg żółciowych;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • wrzody żołądka i jelit;
  • niedobór enzymu.

Czy istnieje szansa na przeżycie choroby?

Aby przetrwać martwicę trzustki, konieczna jest hospitalizacja w oddziale chirurgicznym. Proces agonizacji śmierci komórek przebiega szybko, może być piorunujący i zakończyć się w ciągu jednej do dwóch godzin. Jeśli nekroza stała się całkowita - śmierć następuje w 100% przypadków. Aby przerwać zamknięte koło patologiczne, konieczna jest pilna resuscytacja i operacja. W tym przypadku możliwe jest uratowanie życia.

Początkowo pacjent wchodzi na oddział intensywnej opieki medycznej, gdzie podejmowane są wszelkie środki ratunkowe w celu wyprowadzenia pacjenta z szoku. Przeprowadza się detoksykację, znieczulenie, tworzy się kompletny reszta czynnościowa trzustki. Około 5 dnia, kiedy granice i skale uszkodzenia narządu stają się jasne, wykonuje się nekrektomię.

Ale nie zawsze tak jest. Jeśli uszkodzenie ma charakter całkowity, a wynik trafia do zegara, operacja wykonywana jest natychmiast, czasami trzustka zostaje całkowicie usunięta - pankreatotomia. Pacjent musi zostać unieruchomiony w celu przeprowadzenia dalszych czynności związanych z myciem zainstalowanych systemów drenażowych i może znajdować się w tej pozycji przez długi czas.

Czas trwania leczenia po operacji jest długi, trwa dłużej niż sześć miesięcy lub rok. Przepisana dieta jest obowiązkowa - tabela nr 5 wg Pevznera. W przyszłości, pod nadzorem gastroenterologa, może zmienić się na numer 1 i jego modyfikacje. Tylko specjalista może określić, jak długo należy przestrzegać ścisłej diety.

Oprócz diety, przepisane na otrzymywanie preparatów enzymatycznych, mając dobrą recenzję leczenia zapalenia trzustki i wielu leków, które są niezbędne dla dobrego zdrowia. Wszystkie zalecenia muszą być ściśle przestrzegane - jest to jedyny sposób na poprawę jakości życia po operacji.

Statystyki śmiertelności dla martwicy trzustki

Statystyki pokazują, że śmierć z martwicą zaczyna się w 40-70% przypadków. Przyczyny:

  • późna wizyta u lekarza;
  • rozległy obszar uszkodzenia ciała;
  • dodanie infekcji;
  • liczba opracowanych komplikacji (więcej niż trzy).

Ostateczna diagnoza w takich przypadkach jest już dokonywana przez patologa, a nie przez gastroenterologa lub chirurga.

Przy martwicy trzustki (PN) śmiertelność jest wysoka (z całkowitym procesem do 100%) i nie ma tendencji do jej zmniejszania. W 97% ciężkiej PN umieralność u pacjentów wynika z powikłań, w tym pooperacyjnych. Sam proces nekrotyczny często może ulec regresji, ale powikłania rozwijają się szybko i prowadzą do druzgocących konsekwencji.

Dane statystyczne dotyczące umieralności na PN są depresyjne: na 10 pacjentów, 2 do 9 umierają w szpitalu lub z powodu poważnych powikłań lub nowych chorób po wypisaniu ze szpitala. Liczby są jeszcze straszniejsze, biorąc pod uwagę, że chorzy w wieku produkcyjnym chorują - od 30 do 50 lat.

Po przebytej martwicy trzustki zdolność pacjenta do pracy jest ograniczona lub całkowicie utracona. W przyszłości interwencja chirurgiczna może być ponownie wymagana ze względu na rozwój powikłań PN lub powstających w procesie głównej operacji.

Przyczyny śmierci w patologii

Wskaźnik śmiertelności w PN osiąga 70%, rokowanie rzadko jest korzystne. Według statystyk ponad połowa pacjentów umiera na stole operacyjnym podczas pilnego leczenia chirurgicznego. Ryzyko zgonu zależy od czasu leczenia specjalistycznej opieki medycznej. Odegraj rolę:

  • podeszły wiek (po 50 latach);
  • niedociśnienie;
  • cukrzyca;
  • mocznik krwi przekraczający normę;
  • kwasica metaboliczna;
  • leukocytoza.

Według licznych badań, głównymi przyczynami śmierci są:

  • wczesne objawy zatrucia;
  • zdalna komplikacja septyczna.

Ze względu na ich rozwój co czwarty pacjent doświadcza niewydolności wielonarządowej. Przyczyna śmierci na późniejszych etapach - wstrząs toksyczny.

Ważnymi czynnikami są również:

  • nadmierny czas spożywania alkoholu jest typowy dla pacjentów płci męskiej;
  • naruszenie diety i nadmierne spożycie tłustych, pikantnych i smażonych potraw;
  • kamica żółciowa - często rozwija się u kobiet, jeśli pacjent nie przestrzega zaleceń dotyczących żywienia medycznego;
  • ciągłe stresujące sytuacje.

Okres rehabilitacji po operacji

Po leczeniu chirurgicznym pacjenci mają problemy związane z pojawiającymi się powikłaniami pooperacyjnymi, a nie z ciągłymi objawami martwicy trzustki. W tym czasie konieczne jest monitorowanie chirurga, endokrynologa, rehabilitologa.

Po 70% ciężkiej martwicy trzustkowej pacjenci pozostają w ośrodku rehabilitacyjnym lub na oddziale intensywnej terapii pod nadzorem lekarzy przez długi czas - do jednego roku. W trybie oszczędzania i pełnego odpoczynku pacjent pozostaje na łóżku. Z czasem prowadzi to do atrofii mięśni i rozwoju przykurczu zgięciowego nóg. Ponadto słabe mięśnie nie utrzymują masy ciała osoby. Aby tego uniknąć, zaleca się wykonanie masażu, wykonanie zestawu specjalnych ćwiczeń wzmacniających mięśnie.

Z powodu autolizy (samo-strawienie gruczołu w ostrym okresie) trawienie jest poważnie upośledzone. Pacjent traci do 50% masy ciała. W okresie pooperacyjnym ważne jest przestrzeganie diety terapeutycznej, aby nie zaostrzać procesu i przywrócić wagę. Zaleca się spożywanie przetartego jedzenia w małych porcjach 6-8 razy dziennie.

Ścisłe przestrzeganie diety zaleca wyłączenie z diety pikantnych, tłustych, smażonych, marynowanych potraw, alkoholu, napojów gazowanych, mocnej herbaty i kawy, czekolady. Lista zakazów jest duża, ale każdy pacjent powinien ją znać, aby nie naruszyć diety.

Kiedy przestrzega się przestrzegania diety, pacjent powraca do poprzedniego życia i nie odczuwa bólu ani dyskomfortu. Zakłócenie diety prowadzi do śmierci.

Jak zapobiec śmiertelnym skutkom zapalenia trzustki?

Pancreatononroza po leczeniu chirurgicznym i zachowawczym, jeśli dana osoba przeżyła, odnosi się do chorób, które można kontrolować. Jeśli istnieje chęć do życia, osoba ta żyje z taką diagnozą, zgodnie z zaleceniami, a śmierć nie grozi. Konieczne jest również monitorowanie stanu emocjonalnego, unikanie stresu, przestrzeganie zasad zdrowego odżywiania, udział w badaniach lekarskich i konsultacje z lekarzem bez samoleczenia. Zapobieganie powikłaniom obejmuje porzucenie złych nawyków: rezygnacja z używania mocnych napojów o niskiej zawartości alkoholu. Z zastrzeżeniem tych zasad dobrostan może pozostać zadowalający.

Szanse przeżycia martwicy trzustki: prawdziwe statystyki przewidywania i śmiertelności

Pankreatononroza jest patologicznym stanem, który stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia danej osoby. Dotyczy to pilnych chorób wymagających natychmiastowego leczenia.

Termin "martwica trzustki" określa patologię trzustki (w transkrypcji łacińskiej, narząd nazywa się "trzustką"), któremu towarzyszy śmierć znacznej ilości tkanki. Komórki gruczołowe wytwarzają enzymy trawienne. Jeśli gromadzą się w przewodach wydalniczych narządu i przenikają do substancji międzykomórkowej, prowadzi to do zainicjowania procesu "samo-strawienia" i śmierci znacznej liczby komórek. Niektóre enzymy dostają się do krwi. Stan ten powoduje pojawianie się różnych związków biologicznie czynnych, w wyniku czego zmniejsza się ciśnienie tętnicze, rozwija się niewydolność wielonarządowa i może dojść do śmierci z martwicy trzustki.

Powody

Martwica tkanki trzustki może być śmiertelna

Uszkodzenie trzustki rozwija się z powodu procesu zapalnego.

Może być wywołany przez znaczną liczbę różnych przyczyn:

  • Infekcje wirusowe.
  • Wpływ toksycznych związków na trzustkę.
  • Nadmierne obciążenie funkcjonalne organizmu, które występuje przy przejadaniu się, szczególnie w przypadku przewagi w diecie tłustych, smażonych potraw.
  • Złe nawyki - mała aktywność fizyczna, palenie tytoniu, systematyczne spożywanie alkoholu.
  • Zranienie narządów jamy brzusznej lub wolumetryczne zabiegi chirurgiczne, prowadzące do powstania zrostów tkanki łącznej.
  • Wrzód (ubytek błony śluzowej) żołądka lub dwunastnicy.
  • Choroby zapalne, które w różnym stopniu wpływają na pęcherzyk żółciowy i puste struktury układu wątrobowo-żółciowego.
  • Systematyczne przyjmowanie niektórych leków, które mają negatywny wpływ na trzustkę.
  • Dziedziczna predyspozycja wynikająca ze zmian w niektórych genach odpowiedzialnych za stan narządów układu pokarmowego.

Równoczesny wpływ kilku czynników prowokujących prowadzi do bardziej surowego przebiegu procesu patologicznego. W takim przypadku szanse na korzystny wynik są mniejsze.

W zależności od przebiegu choroby podstawowej, w momencie śmierci tkanki, uwalnia się infekcyjna i sterylna choroba trzustki. Prognozy dotyczące powikłań, negatywnych skutków zdrowotnych w przyszłości, a także statystyki śmiertelnych wyników są gorsze w procesie infekcyjnym.

Sterylna martwica trzustki

Stan patologiczny dzieli się na kilka podgatunków, które zależą od preferencyjnej patogenezy (mechanizmu rozwojowego):

  • Proces krwotoczny. Śmierci komórek towarzyszy uszkodzenie naczyń krwionośnych o różnej wielkości, krwotoków w substancji międzykomórkowej, a także wnikanie znaczących ilości enzymów trawiennych do plazmy. Na tle zmian w hemostazie (krzepnięciu krwi), wywołanych przez enzymy trawienne, często może rozwinąć się krwawienie o różnym nasileniu.
  • Tłuszcz martwicy. Choroba występuje z dominującym uwalnianiem do międzykomórkowej substancji enzymów trawiennych odpowiedzialnych za trawienie tłuszczów. W takim przypadku tkanka tłuszczowa podścieliska ciała zostaje uszkodzona w pierwszej kolejności.
  • Nieudana forma. Chorobie towarzyszy dominujący obrzęk tkanek z naruszeniem odpływu wydzielin.

Ze wszystkich podtypów jałowej martwicy w stosunku do rokowania najbardziej niekorzystny jest typ krwotoczny, prowadzący do śmierci w 50% przypadków. Wynika to z szybkiego uwalniania znaczących ilości enzymów trawiennych we krwi, co prowadzi do niewydolności wielonarządowej i krytycznej redukcji poziomu ogólnoustrojowego ciśnienia tętniczego.

Krwotokowa martwica trzustki

Zakaźna martwica trzustki

Śmierć tkanek często występuje na tle reakcji zapalnej wywołanej procesem zakaźnym. Patogeny są przeważnie patogennymi (patogennymi) lub oportunistycznymi bakteriami.

W martwych tkankach tworzą się ropne ogniska, które są przyczyną wielu komplikacji:

  • Ropień - tworzenie ograniczonego ubytku wypełnionego treścią ropną i masami martwiczymi.
  • Zaotrzewnowa flegma celulozowa jest stanem patologicznym z wyciekiem ropy.
  • Ropne zapalenie otrzewnej jest ciężkim stanem zapalnym ciemieniowym i otrzewnowym.

Chorobie towarzyszy zatrucie organizmu z ostrym pogorszeniem stanu ogólnego. Śmierć może wystąpić na tle postępującego rozwoju niewydolności wielonarządowej.

Statystycznie śmiertelny wynik w przypadku martwicy zakaźnej towarzyszy nawet 40% przypadków.

Ogrom

Nasilenie zależy od objętości martwej tkanki. Zgodnie z tym kryterium rozróżnia się kilka typów procesów patologicznych:

  • Martwica ogniskowa jest stosunkowo łagodną postacią. Jedno lub kilka małych ognisk martwicy powstaje w tkankach narządu.
  • Proces podsumowania. Śmierć tkanki pokrywa do połowy objętości całego ciała.
  • Całkowita martwica to ciężka postać choroby, w którą dotknięty jest cały narząd.

Wraz z rozwojem całkowitej martwicy trzustki śmiertelność może osiągnąć 90%.

Konsekwencje

Konsekwencje martwicy trzustki zawsze mają negatywny wpływ na zdrowie człowieka. Pierwsze komplikacje dotyczą narządów układu trawiennego. Przeżyty po martwicy trzustkowej, ludzie cierpią na choroby żołądka, wątroby i pustych struktur układu wątrobowo-żółciowego. Wprowadzenie enzymów trawiennych do krwiobiegu prowadzi do zmian w układach związków biologicznie czynnych. Konsekwencją naruszenia homeostazy (stałości wewnętrznego środowiska) jest zmniejszenie systemowego ciśnienia tętniczego i rozwój niewydolności wielonarządowej.

Czynniki wpływające na prognozę

Rokowanie w przypadku martwicy trzustki zależy od kilku ważnych czynników, które obejmują:

  • Rodzaj procesu patologicznego, a także przyczyny, które doprowadziły do ​​śmierci tkanek narządu.
  • Objętość tkanki dotkniętej.
  • Terminowość aktywnych środków terapeutycznych - im wcześniej zabieg zostanie przeprowadzony, tym lepsze rokowanie.
  • Obecność urazu lub rozległej interwencji chirurgicznej - rokowanie po operacji w tym przypadku jest mniej korzystne.
  • Wiek osoby, a także obecność ostrych lub przewlekłych chorób współistniejących w momencie wystąpienia zapalenia trzustki.

Pytania i odpowiedzi

Pytanie: Czy są szanse na zajście w ciążę i noszenie zdrowego dziecka po ataku martwicy trzustki?

Odpowiedź: W większości przypadków lekarze nie zalecają kobietom planowania ciąży, ponieważ szanse na śmierć płodu, poronienie, wczesne oderwanie łożyska lub narodziny nieżywego potomstwa są wysokie.

Czasami rozwój ostrej zatory i zaostrzenia chorób narządów wewnętrznych jest przyczyną przymusowego przerwania ciąży w pierwszym trymestrze w celu ratowania życia kobiety. Jednak w praktyce lekarskiej zdarzają się przypadki urodzenia zdrowych dzieci od matek cierpiących na tę chorobę.

Decydując się na ten krok, kobieta powinna:

  • osiągnąć stabilną (ponad rok) remisję choroby;
  • ściśle przestrzegać zaleceń ekspertów dotyczących żywienia i aktywności fizycznej;
  • naprawdę doceniamy wszystkie trudności i niebezpieczeństwa wynikające z możliwych konsekwencji.

W niektórych przypadkach pomocne będzie skonsultowanie się z psychoterapeutą.

Pytanie: Czy jeden łyk alkoholu może być śmiertelny kilka lat po ataku martwicy trzustki?

Odpowiedź: Tak. Połączenie alkoholu z tłustym jedzeniem zmniejsza szanse przeżycia o 3-4 razy.

Pytanie: Jakie czynniki, poza dietą, wpływają na długość życia po przebytej chorobie trzustkowej?

Odpowiedź: W tym przypadku nadmierny wysiłek fizyczny może zmniejszyć oczekiwaną długość życia lub wręcz przeciwnie, ich całkowity brak.

Istotną rolę odgrywa czynnik stresu. Stały stres psycho-emocjonalny, przepracowanie, brak prawidłowego odpoczynku i snu często prowadzi do nawrotów patologii.

Negatywny wpływ na organizm ma również:

  • rozwój depresji;
  • utrata zainteresowania życiem;
  • apatia na przemian z nieuzasadnioną drażliwością.

Wszystkie czynniki w różnym stopniu wpływają na to, jak dużo żyją po rozwoju patologii, a także na jakości życia. Zapobieganie mające na celu zmniejszenie obciążenia funkcjonalnego trzustki, zapobiega rozwojowi choroby.

Proszek karnityny

Przyczyny wysokiego poziomu cholesterolu, co robić, jak leczyć?