Zespół acetylenowy u dziecka: leczenie wymiotów u dzieci, dieta w czasie kryzysu

Zespół acetoniczny u dzieci może przejawiać się na różne sposoby. Jednak każdy atak ma typowy objaw, który powoduje wiele dyskomfortu.

Tak więc, zespół acetonemiczny na etapie zaostrzenia ma objawy, takie jak wymioty acetonemiczne, przy których jest powtarzany i ciągły. Ponadto wymioty zaczynają się u dziecka, nie tylko po jedzeniu, ale także po wypiciu płynu. Stan ten jest bardzo poważny, ponieważ prowadzi do odwodnienia.

Oprócz ataków ciągłych wymiotów, zespół acetonemiczny objawia się zatruciem, które jest pogarszane przez odwodnienie. Co więcej, skóra pacjenta staje się blada, a nienaturalny rumieniec pojawia się na policzkach, napięcie mięśni maleje i pojawia się uczucie osłabienia.

Dziecko jest w stanie wzbudzenia, któremu towarzyszy płacz i krzyki. Zjawisko to zastępowane jest osłabieniem i sennością. W tym samym czasie błony śluzowe (oczy, usta) i skóra wysychają.

Zespołem acetonemicznym towarzyszy również podwyższona temperatura ciała - 38-39 stopni.

W niektórych przypadkach, z powodu odwodnienia i zatrucia, temperatura może osiągnąć 40 stopni. Jednak ciało dziecka wydziela nieprzyjemny zapach, przypominający zapach acetonu lub rozpuszczalnika.

Zwróć uwagę! Rodzice powinni wiedzieć, że wymioty z acetonem u dzieci nie pojawiają się bez przyczyny. Dlatego konieczne jest przeprowadzenie dogłębnej analizy poprzedniego stanu i zachowania dziecka.

Z reguły wymioty acetonemiczne pojawiają się w wyniku przeciążenia emocjonalnego lub fizycznego. Często ten stan postępuje po wakacjach lub przejadaniu tłustych i słodkich potraw.

Na tle różnych chorób, takich jak przeziębienie, mogą rozwijać się wymioty acetonemiczne.

Z reguły uważni rodzice mogą rozpoznać objawy wskazujące na występowanie wymiotów. Następujące objawy wskazują, że dziecko ma kryzys acetonemiczny:

  • płaczliwość;
  • kapryśność;
  • ból brzucha;
  • odmowa jedzenia (nawet ulubione potrawy);
  • ból głowy;
  • słabość;
  • zdenerwowane lub luźne stolce;
  • zapach acetonu pochodzi z ust.

Możesz także określić zawartość acetonu w moczu za pomocą specjalnych pasków testowych.

Należy zauważyć, że doświadczeni rodzice mogą zapobiegać występowaniu zespołu acetonemicznego, dzięki czemu stan dziecka ulega znacznemu złagodzeniu, a nawet zapobiega wymiotom. W skrajnych przypadkach kryzys przejdzie szybko i łatwo, bez komplikacji.

Co powinno być pierwszą pomocą dla zespołu acetonemicznego u dzieci?

W przypadku wystąpienia kryzysu u dziecka konieczne jest niezwłoczne podjęcie działań w celu poprawy stanu zdrowia pacjenta. Ci rodzice, którzy nie mają doświadczenia w zatrzymywaniu syndromów, powinni zostać wezwani do domu lekarza. W szczególności nie można obejść się bez pomocy medycznej, jeśli atak acetonemiczny nastąpił u bardzo małego dziecka (1-4 lat).

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, musisz wezwać karetkę pogotowia, ponieważ zespół acetonematyczny jest często mylony z różnymi chorobami zakaźnymi, które są bardzo niebezpieczne. A lekarz, który przyszedł na wezwanie, ustali, czy istnieje potrzeba hospitalizacji i powołania dodatkowej terapii.

Początkowe leczenie polega na wysuszeniu dziecka, to znaczy, musi wypić dużą ilość płynu. Doskonałym remedium będzie słodka mocna herbata, jednak należy pić powoli i małymi łykami, aby nie wywoływać wymiotów.

Podawanie płynów w porcjach jest dobrze przyswajane przez organizm, a duża ilość zużywanej wody może powodować wymioty. W tym przypadku temperatura herbaty lub kompotu powinna być równa temperaturze ciała lub być nieco niższa. W przypadku silnych wymiotów zaleca się picie zimnej, ale nie lodowatej wody.

Jeśli dziecko ma chęć do jedzenia, możesz dać mu kawałek czerstwego chleba lub białych krakersów. Ale jeśli pacjent nie chce jeść, nie musisz go zmuszać.

Przy normalnej absorpcji płynu pacjentowi można podać ziołowy wywar z oregano lub mięty pieprzowej lub można mu podać ciepłą wodę mineralną bez gazu.

Należy również przestrzegać specjalnej diety, w tym przecierów warzywnych i owocowych oraz sfermentowanych napojów mlecznych.

Leczenie

Zespół acetylotonowy u dzieci jest leczony w dwóch głównych obszarach:

  • leczenie napadów acetonowych, w tym zatrucia i wymioty;
  • proces leczenia i rehabilitacji pomiędzy atakami w celu zmniejszenia częstości i złożoności zaostrzeń.

Leczenie podczas ataków jest bardzo aktywne i intensywne. Technika jest wybierana w zależności od konkretnej sytuacji i stężenia acetonu w moczu w okresie zaostrzenia. W przypadku wystąpienia napadów łagodnych do umiarkowanych z acetonem do 2 krzyży, leczenie można przeprowadzić w domu, ale pod kontrolą lekarską i rodzicielską, aw szczególnie trudnych sytuacjach pacjent jest hospitalizowany.

Z reguły kryzys acetonemiczny leczy się, zapobiegając odwodnieniu i zapełniając utratę płynów po długotrwałych wymiotach.

Terapia ma również na celu wyeliminowanie toksycznego wpływu ciał ketonowych na organizm dziecka (w szczególności na układ nerwowy) oraz eliminację samych wymiotów.

Ponadto obserwuje się specjalną dietę, aw niektórych przypadkach stosuje się dodatkowe metody terapeutyczne.

Specjalna dieta jest podawana każdemu dziecku, które ma kryzys acetonemiczny wraz z wymiotami. Przede wszystkim w diecie dzieci powinny znajdować się lekkie węglowodany (cukier, glukoza) i intensywne picie. Jednak spożycie tłustych produktów żywnościowych powinno być ograniczone.

Na pierwsze objawy zespołu powinien natychmiast otpaivat dziecko. Oznacza to, że musi otrzymać ciepły napój, którego objętość waha się od 5-15 ml. Konieczne jest picie płynu co 5-10 minut, aby zatrzymać pragnienia wymiotne.

Zwróć uwagę! Otpaivat dziecko lepiej alkaliczna woda mineralna (niegazowana) lub mocna słodka herbata.

W początkowej fazie choroby apetyt pacjenta maleje, dlatego nie należy karmić go zbyt mocno. Cierpi wystarczająco, jeśli zje jakieś ciastka lub krakersy. Gdy wymioty zostaną zatrzymane (drugi dzień), dziecko może być karmione płynną owsianką ryżową, gotowaną w wodzie i bulionem warzywnym. W takim przypadku porcje powinny być małe, a przerwa między stosowaniem żywności powinna zostać zmniejszona.

Dla niemowląt dostępna jest specjalna dieta. Dziecko powinno być nakładane na pierś tak często, jak to możliwe, a dzieci karmione piersią powinny otrzymać płynną mieszankę, płatki i podlewać tak często, jak to możliwe.

Jeśli wymioty ustąpią, a organizm zaczyna normalnie przyswajać jedzenie, wówczas menu dla dzieci można stopniowo rozszerzać, dodając do niego pokarmy zawierające węglowodany:

  1. kotlety lub ryby na parze;
  2. kasza gryczana;
  3. płatki owsiane;
  4. pszenica owsianka.

Aby zapobiec występowaniu napadów w przyszłości, po ich zaprzestaniu należy przestrzegać określonej diety. Dziecko nie może być karmione:

  • cielęcina;
  • skórka kurczaka;
  • siodło;
  • pomidory;
  • smalec i inne tłuste pokarmy;
  • wędzone mięso;
  • żywność w puszkach;
  • bogate buliony;
  • rośliny strączkowe;
  • kawa;
  • czekolada

Preferowane powinny być produkty mleczne, zboża, ziemniaki, owoce, jaja i warzywa.

Głównym problemem związanym z kryzysem acetonowym jest odwodnienie, dlatego leczenie powinno być kompleksowe. W przypadku łagodnego i umiarkowanego acetonemii (1-2 krzyżyki acetonu w moczu) wystarczy ustne nawodnienie (lutowanie) za pomocą dodatkowych procedur.

Pierwszą rzeczą do usunięcia nadmiaru acetonu i innych zanieczyszczeń i wykonać oczyszczający lewatywy jak soda neutralizuje ciała ketonowe oraz oczyszcza jelita, co poprawia stan dziecka. Z reguły ta procedura jest przeprowadzana przy użyciu roztworu alkalicznego. Przepis na jego przygotowanie jest prosty: 1 łyżeczka. soda rozpuszcza się w 200 ml ciepłej wody.

Po przeprowadzeniu takiego leczenia dziecko należy leczyć wprowadzeniem płynu z obliczeniem 100 ml na 1 kg masy ciała. I po każdym wymianie, musi pić do 150 ml płynu.

W każdym przypadku wybór płynu należy omówić z lekarzem. Jeśli jednak nie ma możliwości skonsultowania się z lekarzem, konieczne jest samodzielne rozwiązanie. Co 5 minut dziecko musi wypić 5-10 ml płynu z łyżki.

Jako napój, idealna ciepła słodka herbata z cytryną lub miodem, roztwór sody, niegazowana alkaliczna woda mineralna. Możesz również skorzystać z rozwiązań do nawadniania doustnego, jeśli są one w apteczce domowej.

Torebkę tego narzędzia rozpuszcza się w 1 litrze wody, a następnie wypija z łyżki w ciągu dnia. Optymalne preparaty dla dziecka to "ORS-200", "Oralit", "Glukosolan" lub "Regidron".

Terapia między atakami

Dziecko, u którego zdiagnozowano kryzys acetonemiczny, pediatra rejestruje i regularnie monitoruje jego stan. Leczenie profilaktyczne jest również zalecane, nawet w przypadku braku napadów.

Przede wszystkim lekarz dostosowuje dietę dzieci. Ten aspekt jest bardzo ważny, ponieważ dieta powinna być ograniczona, tak jak w przypadku przejadania się i regularnego spożywania niedozwolonych pokarmów, stan pacjenta może się pogorszyć, a wymioty wystąpią ponownie.

Ponadto lekarz przepisuje witaminę dwa razy w roku, często jesienią i wiosną. Ponadto, dla dziecka będzie użyteczne leczenie sanitarne.

Aby poprawić funkcjonowanie wątroby, mającą na celu neutralizację ciał ketonowych, lekarz przepisuje przyjmowanie substancji lipotropowych i hepatoprotektorów. Leki te pomagają wątrobie w normalizacji metabolizmu tłuszczu i poprawieniu jego funkcjonowania.

Jeśli w analizie kału wystąpi zmiana wskazująca na wadliwe funkcjonowanie trzustki, lekarz przepisze przebieg enzymów. Czas trwania takiego leczenia wynosi od 1 do 2 miesięcy.

Dziecko z wysokim pobudliwością układu nerwowego jest przepisywane na leczenie, w tym leki na bazie matki i waleriany, przyjmowanie herbatek uspokajających, kąpiele lecznicze i masaże. To leczenie powtarza się kilka razy w roku.

Aby stale monitorować stężenie acetonu w moczu w kiosku apteki, można kupić paski testowe. Analiza moczu acetonu powinna być przeprowadzona w pierwszym miesiącu po wystąpieniu zespołu acetonemicznego. A jeśli rodzice podejrzewają, że poziom acetonu u dziecka jest obniżony z powodu stresu i chorób nieżytowych, w razie potrzeby przeprowadzane jest badanie.

Jeśli test określa obecność acetonu w moczu, możesz natychmiast przejść do wszystkich powyższych procedur, aby stan dziecka był stabilny i nie pojawiły się wymioty. Przy okazji paski testowe pozwalają również monitorować skuteczność terapii.

Niestety kryzys acetonemiczny może wywołać dalszy rozwój cukrzycy. Dlatego dzieci z takimi patologiami endokrynolog stawia na rejestrację. Co roku dziecko jest badane w celu ustalenia poziomu glukozy we krwi.

Po odpowiednim leczeniu i późniejszym wyleczeniu, ataki acetonematyczne ustępują w wieku 12-15 lat. Ale dzieci, które przeżyły kryzys, mogą rozwinąć wiele chorób (dystonia, kamienie żółciowe, nadciśnienie itp.).

Takie dzieci powinny znajdować się pod stałym nadzorem medycznym i rodzicielskim, w szczególności ze względu na zwiększoną pobudliwość nerwową i ciągłe ataki. Są one regularnie badane przez lekarzy i poddawane badaniom lekarskim w celu szybkiego rozpoznania początku zespołu lub rozwoju powikłań.

Ponadto, aby uniknąć konsekwencji, konieczne jest zapobieganie ARVI i przeziębieniom. Tak więc, przestrzeganie wszystkich instrukcji lekarskich i poddanie się kryzysowi dietetycznemu u dziecka może ustąpić na zawsze.

Laboratorium notatek. Zespół acetylenowy u dzieci

Ten temat daje mi wiele emocji. Po pierwsze, silne pragnienie niesienia pomocy takim wyjątkowym dzieciom, a po drugie, jeszcze silniejsze pragnienie, aby powiedzieć, że nie stanowi to żadnego problemu, jeśli początkowo rozumiesz przyczyny jego występowania i im zapobiegasz.

Zacznijmy więc od podstaw: ciała ketonowe (lub aceton) w moczu mogą pojawić się, jeśli dana osoba ma cukrzycę, jeśli wystąpiły wymioty i / lub biegunka, to znaczy, jeśli głodujecie, występuje patologiczna utrata płynu. Proces ten ma pewne powody, więcej szczegółów na ten temat można znaleźć w Internecie lub podręcznikach fizjologii patologicznej.

Chcę też porozmawiać o acetonie w moczu dzieci, który pojawia się dosłownie „na równym podłożu”. Jego przyczyną jest skaza neuro-artretyczna, to jest tendencja do ketonurii, gdy niektóre pokarmy są zjadane i obecne są czynniki prowokujące. Fakt, że nie możesz dać jedzenia dzieciom poniżej piątego roku życia (wszystko bez wyjątku), wymienię później, ale zasada jest taka - prawie wszystko jest mleczne.

Pierwsze objawy takiego zespołu acetonemicznego pojawiają się u dziecka w wieku od półtora roku do dwóch lat (jeśli nie dowiedziałeś się, jaki aceton ma przed ukończeniem trzeciego roku życia, najprawdopodobniej twoje dziecko nie jest jednym z tych „szczęśliwych”). Pierwsze objawy zespołu acetonicznego: ból głowy, ból brzucha, następnie letarg, a następnie gorączka niskiej jakości (na tle normalnych badań krwi i moczu, ponieważ aceton w moczu nie pojawia się natychmiast u tych dzieci, ale gdzieś w 4-5 dniu takich symptomów, jeśli nie podejmować odpowiednich środków, ale nadal wprowadzać „zabronione” produkty). I na przykład dzieci z infekcją jelitową będą miały ketonurię (++++) następnego dnia rano po wielokrotnych wymiotach.

Czynnikami wywołującymi początek zespołu acetonemicznego mogą być: 1) infekcja wirusowa, 2) stres (osobiście znam kilka przypadków po ekstrakcji zęba w wieku 2-3 lat), 3) zabronione jedzenie spożywane w dużych ilościach, 4) odmowa picia lub płynnego jedzenia, 5) zwiększony odruch wymiotny (który dzieci zwykle wyrastają o 6–7 lat) - na przykład, gdy takie dziecko zasypia podczas przeziębienia, po pół godzinie zaczyna kaszleć (z powodu rozluźnienia mięśni gardła i wzdłuż tylnej ściany) wyciekło to, co było w nosie i na migdałku x w dolnych drogach oddechowych), a chodzi o wymioty, odpowiednio, za każdym razem, gdy traci dodatkowo elektrolity.

Odnośnie zapalenia gruczołu krokowego, chcę powiedzieć, że musisz dać dziecku całkowite wyzdrowienie po każdym epizodzie przeziębienia, ponieważ tkanka limfatyczna, raz zwiększona, następnie zmniejsza się raczej powoli, a jeśli dziecko zachoruje ponownie, wtedy, nie mając czasu na powrót do poprzedniego stanu, migdałki zwiększają się jeszcze bardziej. Należy wziąć pod uwagę fakt, że dzieci w wieku 2–5 lat chorują częściej, ponieważ tworzy odporność na całe życie i będzie kompletna tylko wtedy, gdy choroba dziecka wygra z tworzeniem własnych przeciwciał, a nie z pomocą antybiotyku, dlatego ważne jest, aby być leczonym badaniem krwi i połknąć antybiotyk tylko wtedy, gdy istnieją wskazania, a rodzice nie powinni po prostu wyzdrowieć Natychmiast wyślij dziecko do zespołu dzieci i daj mu dwa lub trzy tygodnie, aby stać się silniejszym. Ale już całkowicie zboczyłem z tematu.

Chcę również dodać, że te dzieci mają tendencję do dość poważnych chorób, które pojawią się, gdy dorosną, jeśli nie podejmie się pewnych środków w dzieciństwie (cukrzyca, dna).

Powiedziałem więc o objawach zespołu acetonemicznego (co zostanie potwierdzone przez pozytywny test na aceton) i prowokujących czynnikach. Teraz najważniejsze jest, abyś nie dawał dzieciom jedzenia i co robić, jeśli pasek testowy dał rozczarowujący wynik.

Dzieci nie powinny otrzymywać:

1) zupy w bulionach (już gotowane mięso można dodać do zupy warzywnej, ponieważ to, co wyszło z mięsa lub kości do wody, nie jest użyteczne, delikatnie mówiąc), a zatem takie „danie z ust”, jak brawn (wierzcie mi, niektórzy rodzice dają go swoim dzieciom); a podczas ketonurii mięso jest ogólnie wykluczone z diety;

2) mięso młodych zwierząt - na przykład cielęcina - główny i ukochany „przedstawiciel” dziecięcych zup i ciastek parowych;

3) podroby (wnętrzności) - tutaj głównym przedstawicielem jest oczywiście wątroba, pasztet z niego, serca ptaków, pępki itp.;

4) wszystko, co zawiera kakao - czekoladę, słodycze i „suche śniadania”;

5) tanie lody (możliwe są prawdziwe lody);

6) cytrusy i gotowe soki owocowe podczas pogorszenia.

Co zrobić, jeśli podejrzewasz lub już wiesz, że „to” się zaczęło? Aby zacząć, kup w aptece TEST ACETONE.

Są różne, wystarczy przeczytać na etykiecie, jak przechowywać paski testowe (tanie po otwarciu będą prawidłowo pokazywać tylko miesiąc, więc natychmiast zapisz datę na butelce po otwarciu, aby po sześciu miesiącach paski testowe nie wprowadzały Cię w błąd). Aceton w moczu bada się w następujący sposób: strefę wskaźnika trzymano w moczu przez dwie lub trzy sekundy (nie więcej!) mocz). Sprawdź mocz przez trzy dni (jeśli pierwszy raz miał być normalny), jeśli zauważyłeś niektóre z powyższych objawów i rób to kilka razy dziennie (paski w słoiku są nadal pełne). Ponieważ często, gdy pytam, czy sprawdzany jest aceton, odpowiedź brzmi: „Zdecydowanie go nie mamy, bo w ogóle nie ma zapachu acetonu!” I co za niespodzianka po tym rodzicach powoduje fioletowe pasmo testu acetonowego dla tego właśnie dziecka, od którego „aceton nie pachnie”. Pamiętaj: aceton u dziecka nie powinien wąchać, ale sprawdzaj za pomocą pasków testowych w moczu.

Jeśli pasek testowy zmieni kolor na różowy lub fioletowy, poinformuj o tym lekarza. Stosuj ścisłą dietę, eliminując powyższe. Spraw, byś wypił płyn (musisz walczyć o każdy łyk, a nie mówić „nie chce pić”) - kompot z suszonych owoców, wody mineralnej bez gazu i po prostu oczyszczonej wody oraz gotowe proszki elektrolityczne do przygotowania roztworów elektrolit), ale większość z nich odmawia picia już na piątym łyku, więc dajmy to, co zwykliśmy pić.

Szczególnie ważna jest objętość spożywanego płynu, a nie jego skład. Na przykład dwuletnie dziecko powinno pić co najmniej 1,5 litra dziennie w tym stanie, aby ten problem wpłynął. Trochę cukru nie boli - będzie w tym samym czasie i żywności, ponieważ Jednym z objawów zespołu acetonemicznego jest odmowa jedzenia (jest to błędne koło). Niemal zawsze bardzo trudno jest nakarmić dziecko, stanowczo odmawia picia, a duże ilości wypitego płynu mogą dodatkowo wywołać wymioty. Możesz porozmawiać z lekarzem o wyznaczeniu leków przeciwwymiotnych. Ale lutowanie zależy tylko od Ciebie - weźmy łyk (lub łyżeczkę do herbaty), ale często - co 5 minut, stopniowo zwiększając objętość - pierwsze dwa łyki, po czterech godzinach - 3 łyki.

Potrzebujemy także sorbentu (smektyny, atoksylu, enterosgelu), ale pamiętaj, że może on nasilać zaparcia, więc obserwuj swój stolec regularnie (jeśli to konieczne, przygotuj lewatywę, temperaturę pokojową (NIE ciepłą!)), Która, nawiasem mówiąc, jest również pokazywana podczas leczenia zespół acetonemiczny). Poprosisz swojego lekarza o dawki leków.

Cóż, jeśli nadal nie możesz poradzić sobie z odlutowaniem w ciągu dnia, może to spowodować kroplówkę w szpitalu.

Pośpieszę się jednak, aby cię pocieszać - z pewnym uporem ten problem jest całkowicie rozwiązywalny w domu, a co najważniejsze - z reguły dzieci „wyrastają” z niego w wieku siedmiu lat.

Ritty.ru

Internetowy magazyn dla kobiet dla uroczych pań

Co to jest acetonemia u dzieci?

  • Zdrowie
- 21.11.2017 21.11.2017 1 2310


Bycie rodzicami zdrowego dziecka to nie tylko radość, ale także wielka odpowiedzialność. A jeśli dziecko zachoruje, wyrzucisz całą siłę na jego powrót do zdrowia. Każdego dnia uczysz się wielu przydatnych informacji, które pomogą wesprzeć zdrowie Twojego dziecka. Myślę, że wielu zgodzi się ze mną, że rodzice chorego dziecka stopniowo stają się wykwalifikowanymi lekarzami - oni będą znać subtelności farmakologii, podstawy pierwszej pomocy, mogą czytać i wyciągać wnioski na podstawie testów, a nawet podać przybliżoną diagnozę na podstawie objawów.

Naturalnie, dom telefoniczny pediatry nigdy nie został odwołany, a tacy odpowiedzialni rodzice pomogą lekarzowi lepiej opisać objawy, które dziecko ma. Na przykład, jeśli dziecko ma wymioty, ma gorączkę, jest senne, nieaktywne, a skóra i usta mają słaby zapach acetonu, są to pierwsze oznaki niebezpiecznej choroby acetonemicznej.

Acetonemia u dzieci najczęściej objawia się od roku do roku do wieku dojrzewania (11-13 lat).

Aceton w moczu dziecka: objawy

Pierwszą oznaką acetonurii u dzieci są stałe wymioty. Dziecko nie może nic jeść ani pić. Nie chce tego robić, ponieważ jego apetyt całkowicie znika, dziecko ciągle ma mdłości, jest powolne, nie ma nastroju, jego brzuszek nieustannie rani, temperatura jego ciała wzrasta. Pierwsze objawy odwodnienia pojawiają się w ciele - skóra wysycha na ciele, dziecko jest bardzo blade, ale z "chorym" rumieńcem na policzkach, nie chodzi do toalety, wątroba dziecka jest powiększona, a zapach acetonu wyczuwalny jest z ust (podobny do zapachu martwych jabłek). Z pościeli dziecka też przychodzi.

Ponadto zachowanie dziecka ulega zmianie ze względu na wpływ na centralny układ nerwowy. Na początku jest w stanie podekscytowania, a potem gwałtownie chce spać, staje się ospały.

Pamiętaj, aby pilnie zadzwonić do domu pediatry. Popisze testy krwi i moczu, które potwierdzą, że aceton znajduje się w ciele dziecka.

Co pokazują testy z acetonurią u dzieci? Biochemiczne badanie krwi potwierdzi, że poziom glukozy i chlorków znacznie spadł, a poziom cholesterolu i lipoprotein zwiększył się. Pełne badanie krwi będzie wskazywać na wzrost ESR i liczby białych krwinek.

W aptekach można znaleźć paski testowe do oznaczania acetonurii u dzieci. Po zanurzeniu w moczu i obecności acetonurii zmienia kolor na różowo-fioletowy (w zależności od ilości acetonu w moczu). U zdrowego dziecka aceton nie powinien znajdować się we krwi.

Aceton w moczu dziecka: przyczyny

Głównym źródłem energii w organizmie jest rozkład glukozy. Glukoza powstaje w wyniku rozkładu prostych węglowodanów (cukru). Jeśli poziom glukozy w organizmie jest znacznie zmniejszony, wtedy zaczyna go otrzymywać z własnych białek i tłuszczów (glukoneogeneza), co jest nieprawidłowe. W tym przypadku powstaje glukoza, ale powstają produkty uboczne - ciałka ketonowe. Są szkodliwe, ponieważ są bardzo toksyczne. Ciało próbuje się ich pozbyć i usuwa je za pomocą moczu i powietrza, ale w przypadku, gdy ciała ketonowe tworzą zbyt wiele, a ciało zawodzi, uszkadzają je. Zaczynają drażnić wszystkie komórki i tkanki ciała, głównie błony śluzowe, zakłócić metabolizm, rozpocząć niepotrzebne procesy oksydacyjne i rozwijać kwasicę ketonową, acetonuria rozwija się w ślad. W tej chorobie ciało dziecka jest poważnie odwodnione. Bez terminowego i prawidłowego leczenia dziecko może zapaść w śpiączkę, może doznać silnej niewydolności układu sercowo-naczyniowego, a nawet śmierci.

Dlaczego ta awaria ma miejsce?

Stężenie glukozy we krwi zmniejsza się, jeśli na przykład dziecko nie otrzymuje szybko wchłanianych węglowodanów z pożywieniem, na przykład jeśli jest na diecie lub głoduje. Jeśli jego metabolizm jest zaburzony i węglowodany są słabo wchłaniane (brak enzymów). Jeśli glukoza jest zużywana szybciej niż dostanie się do organizmu - z powodu silnego wysiłku fizycznego, psychicznego, po każdej chorobie lub lęku. W przypadku naruszenia układu pokarmowego białka i tłuszcze otrzymywane z pokarmem są słabo trawione. W wyniku tego pojawia się acetonuria. Dzieci zagrożone cukrzycą są zagrożone, ponieważ glukoza nie rozkłada się z powodu braku insuliny.

Skąd pochodzi aceton?

Kryzys acetylenowy u dzieci determinuje pojawienie się objawów acetonemii. Wraz z nawrotem kryzysu acetonemicznego u dziecka rozpoznano już zespół acetonemiczny.

Zespół acetoniczny występuje w dwóch rodzajach - pierwotnym i wtórnym. Wtórny zespół acetonemiczny rozwija się w następstwie chorób zakaźnych (z wysoką gorączką i wymiotami) - grypa, zapalenie migdałków, infekcje jelitowe, ARVI. Po operacji lub urazie, a także chorobach układu trawiennego, wątroby, nerek, cukrzycy.

Są dzieci o szczególnym temperamencie. Na zewnątrz są cienkie, mobilne, łatwo pobudliwe, emocjonalne. Ich rówieśnicy zwykle wyprzedzają rozwój intelektualny. Takie dzieci cierpią na jąkanie i moczenie, często mają bóle żołądka i stawy. Powodem tego jest skaza neuro-artretyczna (kwas moczowy). To nie jest patologia, ale wrodzona cecha organizmu. Takie dzieci po fizycznym lub nerwowym przeciążeniu, silne podniecenie, w przypadku strachu lub silnego bólu, niezdrowa dieta lub przegrzanie na słońcu mogą wywołać pierwotny kryzys acetonemiczny. Dlatego też takie dzieci powinny znajdować się pod szczególną kontrolą swoich rodziców i pediatrów.

Dlaczego acetonemia dotyka głównie dzieci w wieku od jednego do jedenastu lat lub dwunastu lat, a nie dorosłych? Tylko ze względu na cechy fizjologiczne ciała dziecka. Dzieci, w przeciwieństwie do dorosłych, są znacznie bardziej mobilne, potrzebują dużo więcej energii nie tylko do ruchu, ale także do wzrostu. W ciele dorosłym zawsze jest zapas glukozy (glikogenu), ale u dziecka tak nie jest. U dzieci metabolizm nie jest tak rozwinięty jak u dorosłych i może brakować substancji, które mogą neutralizować ketony.

Aceton w moczu dziecka: leczenie

Kryzys emocjonalny pojawił się u dziecka. Co robić Oczywiście, zadzwoń do pediatry. Pierwszą rzeczą, którą zrobi, jest znalezienie przyczyny, która spowodowała powstawanie acetonemii. Zespół acetoniczny, jeśli nie jest bardzo wyraźny (nie ma ciągłych wymiotów, poważne osłabienie, dziecko nie traci przytomności), wtedy można leczyć się w domu. W ciężkiej postaci dziecko jest hospitalizowane i leczone głównie za pomocą zakraplacza.

Aby usunąć kryzys acetonomiczny, należy szybko usunąć ketony z organizmu dziecka i zapewnić mu wystarczającą ilość glukozy. Aby to zrobić, nakarm dziecko słodką herbatą (z miodem lub cukrem), skomponuj, daj mu rehydron i 5% roztwór glukozy. Ale rób to w małych porcjach (w łyżeczce) i często (w ciągu kilku minut), w ciągu dnia. W tym przypadku wymioty nie są prowokowane. Oprócz słodkiego napoju zaleca się alkaliczną wodę mineralną, gotowaną wodę lub wodę ryżową.

Aby usunąć szkodliwe ketony z organizmu, wprowadzają oczyszczającą lewatywę i dają dziecku leki adsorbujące - Smekta, Polysorb, Polifepan, Filtrum, Enterosgel.

Chore dziecko jest zwykle bardzo trudne do nakarmienia, ale mała owsianka (płatki owsiane lub kasza manna), przecier warzywny lub zupa, jabłko, ciasteczka nie zaszkodzą. Nie używaj siły, podawaj małe porcje.

Zespół acetylenowy u dziecka rozpoznaje się po powtórzeniu kryzysu acetonemicznego. Aby temu zapobiec, starają się zapewnić, że kryzys acetonemowy nie powróci.

Najpierw przeprowadzają pełne badanie dziecka. Przeprowadzane są wszelkiego rodzaju testy - ogólna analiza moczu i krwi, badania krwi na obecność cukru, biochemiczne badania krwi, ultradźwięki wątroby i trzustki.

Dziecko powinno mieć właściwą codzienną rutynę, zrównoważony sen i odpoczynek, wystarczającą obecność na świeżym powietrzu. Ponadto (szczególnie dla dzieci z skazą kwasu moczowego) zaleca się całkowite odrzucenie komputera w celu zmniejszenia dodatkowych obciążeń intelektualnych, wysiłek fizyczny musi być umiarkowany. Pomóż pływać.

Zgodność ze specjalną dietą. Nie można jeść tłustego mięsa, ryb, grzybów, mlecznych tłustych potraw (śmietany i kwaśnej śmietany), szczawiu, pomidory są zakazane z warzyw, a pomarańcze z owoców. Nie może również zawierać produktów zawierających kakao i kawę. Ponadto, każdy napój gazowany, fast food, żywność z konserwantów i barwników.

Dopuszcza się owoce, ciastka, miód, cukier, dżem.

W przypadku wtórnego zespołu acetonemicznego (po chorobie SARS lub innej infekcji) zaleca się picie większej ilości wody i stosowanie bardziej prostych węglowodanów (miodu, cukru, słodkich owoców).

Aceton w moczu - Komarowski (wideo):

Acetonemia u dzieci objawia się jako silna choroba, jest niebezpieczna ze względu na jej działanie odwadniające na ciało dziecka. Nigdy nie odkładaj telefonu do lekarza w domu lub wycieczki do szpitala, nawet przy najmniejszym objawie tej choroby. Może to przerodzić się w kłopoty dla Ciebie i Twojego dziecka. Pierwszym objawem acetonemii jest wzrost temperatury i ciągłe wymioty. Ale tylko lekarz będzie w stanie dokładnie ustalić, jaki rodzaj choroby przejął dziecko. Acetonemia jest określana na podstawie analizy krwi i moczu, które są obecnie przygotowywane bardzo szybko. W szpitalu kryzys z acetonemią zostanie szybko usunięty za pomocą zakraplacza. Ale w przyszłości będziesz musiał przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza.

Zespół acetylenowy u dzieci. Co lekarze milczą

Właściwe traktowanie acetonem. Zespół acetoniczny - powikłania i konsekwencje. Pierwsza pomoc dla dziecka z podwyższonym acetonem.

Zespół acetylenowy (AS) to zespół zaburzeń, które powodują zaburzenia metaboliczne w ciele dziecka. Przyczyną tego zespołu jest zwiększona ilość ciał ketonowych we krwi. Ciała ketonowe są produktami niepełnego utleniania tłuszczu. Zespół acetylotonowy przejawia się stereotypowymi powtarzającymi się epizodami wymiotów z acetonemią i na przemian okresami pełnego samopoczucia.

Objawy choroby pojawiają się za dwa lub trzy lata. Bardziej wyraźny u pacjentów w wieku od siedmiu do ośmiu lat, a przed ukończeniem 12. roku życia przechodzi.

Zespół acetylenowy mkb 10 - R82.4 Acetonuria

Zespół acetoniczny: porady lekarza

W zespole acetonemicznym u dzieci lekarz pediatra twierdzi, że jest to sygnał z organizmu dotyczący końca stężenia glukozy we krwi. Zabieg to bogaty i słodki napój. Wystąpiły wymioty wywołane acetylemią - dożylne podanie glukozy lub wstrzyknięcie leku przeciwwymiotnego, po czym podlać dziecko.

Dlaczego aceton wzrasta u dzieci? 8 najważniejszych powodów

Głównym powodem jest wzrost stężenia kwasu octowego i acetonu we krwi, co prowadzi do kryzysu acetonemicznego. Jeśli takie przypadki często się powtarzają, choroba zaczyna się.

Przyczyny wzrostu zawartości acetonu w organizmie u dzieci są następujące:

  1. Skazy neuro-zapalenia stawów
  2. Stres
  3. Stres emocjonalny
  4. Infekcje wirusowe
  5. Niezrównoważone odżywianie
  6. Post
  7. Przejadanie się
  8. Nadmierne spożycie białka i tłustych potraw

Objawy podwyższonego poziomu acetonu u dziecka

Podwyższony poziom acetonu w ciele dziecka powoduje zatrucie i odwodnienie. Objawy podwyższonego acetonu:

  • zapach acetonu z ust dziecka
  • ból głowy i migrena
  • brak apetytu
  • wymioty
  • nieprzyjemny zapach kwaśnych i zgniłych jabłek
  • utrata masy ciała
  • zaburzony sen i psychoneuroza
  • blady kolor skóry
  • osłabienie całego ciała
  • senność
  • podwyższona temperatura do 37-38 stopni
  • ból jelit

Temperatura acetonem u dziecka

Chorobie towarzyszy wzrost temperatury dziecka do 38 lub 39 stopni. Jest to spowodowane toksycznością organizmu. Temperatura zmienia się znacznie wyżej. Zbliża się 38 - 39 stopni. Lęk pojawia się, gdy po raz pierwszy się pojawia. Chore dziecko jest pilnie hospitalizowane w placówce medycznej w celu opieki medycznej.

Dyskusje w Internecie na temat temperatury dziecka z acetonem

Obniżenie temperatury czasami wskazuje na to, że kryzys acetonemowy ustał.

Zespół acetylenowy u dzieci i dorosłych. Objawy i ich różnice

Zespół acetoniczny u dzieci charakteryzuje się różnymi objawami patologicznymi, które występują w dzieciństwie i występują w organizmie z powodu dużej akumulacji ciał ketonowych w osoczu krwi.

"Ciała ketonowe" - grupa substancji do wymiany produktu, powstająca w wątrobie. W prostych słowach: zaburzenie metaboliczne, w którym żużle nie są usuwane.

Objawy i objawy choroby u dzieci:

  1. Częste nudności
  2. Wymioty
  3. Zmęczenie psychiczne
  4. Letarg
  5. Bóle głowy
  6. Ból stawów
  7. Ból brzucha
  8. Biegunka
  9. Odwodnienie
Objawy pojawiają się pojedynczo lub w połączeniu.

Zespół acetonimiczny u dzieci ma dwa rodzaje:

  • pierwotny - w wyniku niezrównoważonego odżywiania.
  • wtórne - z infekcjami, chorobami endokrynologicznymi, a także na tle nowotworów i zmian chorobowych ośrodkowego układu nerwowego.

Stwierdzono także pierwotny idiopatyczny zespół acetonemiczny u dzieci. W tym przypadku głównym mechanizmem prowokacyjnym jest czynnik dziedziczny.

Zespół acetonimiczny u dorosłych występuje z naruszeniem bilansu energetycznego białka. Nagromadzenie nadmiernie dopuszczalnej ilości acetonu, prowadzące do zatrucia organizmu. Objawy i objawy są podobne do objawów zespołu acetonem dziecięcego, a z ust pochodzi zapach acetonu. Przyczyny rozwoju:

  1. cukrzyca typu II
  2. niewydolność nerek
  3. zatrucie alkoholem
  4. poszczenie
  5. stres

Wniosek: u dzieci choroba występuje z powodu chorób wrodzonych lub zakaźnych. Dorośli nabywają chorobę w wyniku czynników zewnętrznych.

Konsekwencje i powikłania niewłaściwego leczenia

Przy odpowiednim leczeniu kryzys tej choroby przebiega bez komplikacji.

Przy niewłaściwym leczeniu dochodzi do kwasicy metabolicznej - utleniania wewnętrznego środowiska organizmu. Istnieje pogwałcenie pracy ważnych narządów. Dziecko stoi w śpiączce acetonowej.

Dzieci, które cierpiały na tę chorobę w przyszłości cierpią z powodu kamieni żółciowych, dny moczanowej, cukrzycy, otyłości, przewlekłych chorób nerek i wątroby.

Rozpoznanie zespołu acetonemicznego

Zespół acetoniczny, którego rozpoznanie pojawia się po zbadaniu przez lekarza, jest wykrywany tylko u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Aby dojść do wniosku, lekarz prowadzący opiera się na historii pacjenta, skargach, badaniach laboratoryjnych.

Na co należy zwracać uwagę:

  1. Długie wymioty zawierające ślady żółci, krwi
  2. Nudności trwają od dwóch godzin do kilku dni
  3. Analizy, które nie wykazują istotnych odchyleń od normy
  4. Obecność lub brak innych chorób

Korespondencja w Internecie

Jaki lekarz leczy zespół acetonemiczny?

Przede wszystkim zwracamy się do pediatry. Ponieważ zespół acetonemiczny jest chorobą wieku dziecięcego, więc lekarz jest dzieckiem. Lekarz przepisze badanie przez psychoterapeutę, gastroenterologa, badanie ultrasonograficzne lub zaleci przeprowadzenie masażu dziecięcego.

Jeśli zespół acetonemiczny u dorosłych, skonsultuj się z endokrynologiem lub terapeutą.

Pierwsza pomoc dla dziecka z podwyższonym acetonem

Wymioty odwadniają ciało. Dzieci często cierpią na wymioty. Dorośli mogą również mieć nudności i wymioty, jeśli nie monitorują swojej diety, są stale pod wpływem stresu.

Działania przed hospitalizacją:

  • dać pacjentowi pić słodką herbatę lub roztwór glukozy i 1% napoju gazowanego co 15 minut przy pierwszym znaku
  • natychmiast hospitalizować pacjenta, jeśli ma on acetonemiczne wymioty
  • pić waleriana. Uspokaja układ nerwowy i stabilizuje jego stan.

Leczenie zespołu acetonemowego w domu

  1. Pozbywamy się zbędnych elementów rozpadu za pomocą alkalicznej lewatywy. Przygotowanie roztworu - łyżeczka sody rozpuszczona w 200 mililitrach oczyszczonej wody
  2. Pijemy leki do wewnętrznego nawodnienia - "Węgiel aktywny", "Enterosgel", "Regidron", "ORS-200", "Glukosolan" lub "Oralit"
  3. Uzupełnij utracone płyny, ponieważ ciało jest odwodnione z powodu silnych wymiotów - silnej słodzonej herbaty cytrynowej lub niegazowanej wody mineralnej. Odmłodzimy dziecko ciepłym napojem co 5-10 minut małymi łykami w ciągu dnia.
  4. Częściej stosujemy do piersi dziecka karmionego piersią.
  5. Wzbogacamy codzienną rację węglowodanami, ale całkowicie odmawiamy tłustych potraw.
  6. Jeśli posiłek wywołuje nowe impulsy wymiotne, będziesz potrzebować kroplówki z glukozą.

Niezależnie określić poziom acetonu za pomocą pasków testowych. Leczenie domowe jest dozwolone po kompleksowym badaniu.

Leczenie zespołu acetonemicznego to przede wszystkim walka z kryzysami i łagodzenie zaostrzeń.

Odzyskowi w momencie zaostrzenia choroby towarzyszy intensywna terapia. Metodę leczenia dobiera się indywidualnie w zależności od poziomu acetonu w organizmie. Zespół metaboliczny u dzieci, leczenie i profilaktyka są przeprowadzane na zalecenie lekarza i instytucji medycznych, aby wykluczyć nawroty.

Czy trudno jest żyć z zespołem acetonemicznym?

Diagnoza i leczenie zespołu acetonicznego u dzieci.

Często dotyczy to rodziców, wzywających lekarza do domu, powiedz to zdrowe dziecko w nocy lub rano nagle wystąpiły ciężkie wymioty. A sam mały pacjent jest słaby, ospały i nie chce jeść. Często te warunki są mylone z infekcjami jelit, wysyłając dziecko do szpitala chorób zakaźnych. I nagle w analizie moczu wykryto aceton. Lekarz informuje zaniepokojonych rodziców, że dziecko ma „zespół acetoniczny”.

Spróbujmy dowiedzieć się, czym jest ten atak, jak zachować rodziców, co robić i jak zapobiegać nawrotom napadów.

Zespół acetonemiczny jest stanem, który występuje z naruszeniem procesów metabolicznych w okruchach ciała, rodzajem niepowodzenia w procesie metabolizmu. W tym samym czasie nie ma wad rozwojowych narządów, nie wykryto żadnych naruszeń w ich strukturze, jedynie funkcjonowanie, na przykład, trzustki i wątroby nie jest regulowane. Ten sam zespół jest jednym z objawów tak zwanej anomalii neuro-artretycznej konstytucji (skaza neuroendrozy - stara nazwa tego samego stanu). Jest to pewien zestaw cech charakteru w połączeniu z pewną pracą narządów wewnętrznych i układu nerwowego dziecka.

Zespół acetonemiczny w różnych publikacjach może być inaczej nazywany cyklicznym zespołem wymiotnych wymiotów acetonowych, ketozą bez cukrzycy, bezcukrzycową kwasicą ketonową, wymiotami acetonowymi - wszystkie te diagnozy są zasadniczo takie same. Tylko niektórzy lekarze w nazwie diagnozy określają wiodący objaw w obrazie klinicznym - wymioty, a inni - przyczynę jego wystąpienia - aceton. Dlatego może istnieć pewne zamieszanie.

Rodzice takiej diagnozy na karcie mogą być szokujące. Ale nie musisz natychmiast panikować - w rzeczywistości stan jest dość łatwy do opanowania i dzięki odpowiedniej taktyce zachowania rodziców jest szybko leczony, a jeśli zastosujesz się do prostych zasad, możesz w ogóle zapobiec napadom. Teraz wszystko jest bardziej szczegółowe.

Dlaczego pojawia się atak?

Aby zrozumieć, skąd pochodzi aceton w organizmie, trzeba trochę odejść od opisu samej choroby i zrobić małą wycieczkę do fizjologii żywienia. Wszystkie nasze narządy i tkanki wymagają energii do wzrostu i normalnej pracy. Zwykle, dla komórek prawie wszystkich narządów i tkanek, głównym źródłem energii są węglowodany, a dokładniej glukoza. Ciało otrzymuje je ze wszystkich węglowodanów pochodzących z pożywienia - skrobi, sacharozy, cukru owocowego i innych. Jednak podczas stresów, w warunkach postu, w chorobach iw niektórych innych przypadkach same węglowodany, jako dostawcy glukozy, nie są wystarczające. Następnie ciało zaczyna otrzymywać glukozę poprzez przemiany metaboliczne z tłuszczów. W skrajnych przypadkach, gdy zapasy tłuszczu są wyczerpane, wiewiórki również zaczynają być spożywane (u dzieci, z wielką radością, jest to bardzo rzadkie, w skrajnych przypadkach).

Cóż, mówisz. Jeśli jest coś, co zastąpi brak węglowodanów, jaka jest różnica? A różnica polega właśnie na tym, że węglowodany mają być bezpośrednio dostawcami glukozy - są one dzielone tylko z tworzeniem się glukozy, a czasem nawet wody. Ale podczas syntezy glukozy z tłuszczów tworzy się masa produktów pośrednich i ubocznych - tak zwane ciała ketonowe, które obejmują aceton, kwas acetooctowy i kwas β-hydroksymasłowy. Niewielka ilość ciał ketonowych powstaje w normalnych warunkach, są one źródłem energii dla mózgu i tkanki nerwowej, ale w warunkach rozwoju zespołu acetonemicznego ich stężenie wzrasta do 400-600% normalnych stężeń.

Naukowcy uważają, że przyczyną zespołu acetonemicznego jest zakłócenie pracy pewnych części mózgu - podwzgórza i przysadki mózgowej, które są odpowiedzialne za układ hormonalny, zwłaszcza za prawidłowy metabolizm węglowodanów i tłuszczów. Powodów jest wiele - jest to patologia ciąży i porodu, kiedy płód i jego tkanka nerwowa mają niedobór tlenu, czynników dziedzicznych i zaburzeń metabolicznych w ciele, stresu, infekcji i tak dalej.

Każdy stan, który wywołuje rozwój wymiotów, to stres dla organizmu karapuz. Pod wpływem stresu wiele hormonów (na przykład glukagon, adrenalina i inne) zaczyna się uwalniać, co aktywuje rozkład węglowodanów, a ich rezerwy są bardzo ograniczone. Są wystarczające na kilka godzin, gdy tylko zostaną zużyte, przestawiają się na tłuszcze, aby zaspokoić potrzeby ciała. Następnie ciała ketonowe w ciele zaczynają być produkowane bardzo, nie mają czasu na spalenie przez komórki nerwowe, zaczynają gromadzić się w ciele dziecka, wchodzą do krwioobiegu, rozprzestrzeniają się po całym ciele, wywierając toksyczny wpływ na centralny układ nerwowy, tkankę nerek, trzustkę, wątrobę i inne narządy. Oczywiście, ciało próbuje walczyć, energicznie usuwając ketony z moczem i wymiocinami, z wydychanym powietrzem, a nawet ze skórą. Dlatego tam, gdzie jest chore dziecko, charakterystyczny zapach acetonu jest odczuwany, jak mówią lekarze, pachnie „dojrzałymi owocami”.

Ketony powodują bardzo niekorzystne skutki w organizmie dziecka - pojawia się tzw. Kwasica metaboliczna, czyli zakwaszenie środowiska wewnętrznego organizmu. Co powoduje niepowodzenia w pracy wszystkich organów. Aby w jakiś sposób pomóc ciału, system zwiększa oddychanie, zwiększa przepływ krwi do płuc. Ale do innych narządów i przepływ mózgu maleje. Ketony działają bezpośrednio na tkankę mózgu, powodując działanie podobne do narkotycznego, nawet śpiączki. Dlatego dzieci stają się ospałe, zahamowane. A biorąc pod uwagę, że aceton jest dobrym rozpuszczalnikiem, narusza również integralność błony tłuszczowej komórek ciała. Z powodu podrażnienia błon śluzowych żołądka i jelit ciałami ketonowymi występują bóle brzucha i wymioty.

Kiedy spodziewać się ataku?

Zwykle dzieci w wieku 2-3 lat cierpią na zespół acetonemowy, napady osiągają szczyt w wieku 6-7 lat, a do początku okresu dojrzewania (11-14 lat) zwykle zanikają.

Pierwotny zespół acetonemiczny występuje u 4-6% dzieci w wieku od 1 roku do 12-13 lat, a częściej u dziewcząt. Co więcej, połowa małych pacjentów z tą patologią wymaga hospitalizacji i płynów dożylnych.

W normalnych warunkach ciało dziecka z nienormalnością układu nerwowo-stawowego i zespołem acetonemicznym działa tak samo jak inne dzieci, ale rezerwy ciała u dzieci są ograniczone. Dlatego nawet stosunkowo niewielkie wydarzenie dla zwykłych dzieci może wywołać atak - hipotermia, stres, błędy dietetyczne i wiele innych.

Jeśli doktor ostrożnie zapyta matkę, możesz dowiedzieć się, że te dzieci miały traumę porodową, wczesne organiczne uszkodzenie mózgu, a niektórzy lekarze nawet wierzą, że jest to rodzaj objawów migreny. Czasami wymioty acetonemiczne zaczynają się od ostrych infekcji wirusowych dróg oddechowych, infekcji jelitowych, zapalenia oskrzeli i zapalenia płuc.

Najczęściej ataki są wywoływane przez błędy w żywieniu. Oczywiście bardzo trudno jest wytłumaczyć okruchy, dlaczego nie można jeść niektórych pokarmów. Dlatego zazwyczaj matki ściśle przestrzegają diety, nie wprowadzając okruchów do potencjalnie niebezpiecznych produktów dla nich. Problemy pojawiają się częściej, gdy odwiedzają gości, jadłodajnie lub gdy dziecko jest karmione przez dziadków, którzy wierzą, że wiedzą lepiej, co może zrobić ich ukochany wnuk. W wieku 7-8 lat zdolność do przyswajania tłuszczu jest znacznie zmniejszona, a przekarmienie tłustymi potrawami - śmietaną, kwaśną śmietaną, masłem, tłustymi naleśnikami i ciastami, smażonymi klopsikami - powoduje ataki.

Chociaż ze względu na uczciwość, zauważamy, że nie ma potrzeby spieszyć się do skrajności - wymioty acetonemiczne mogą również wystąpić z ostrym ograniczeniem odżywiania. Jeśli podaż składników odżywczych nie jest regularna lub drastycznie ograniczona, organizm zacznie wykorzystywać własne rezerwy tłuszczu, a zwiększony rozkład tłuszczu, jak się dowiedzieliśmy, prowadzi do gromadzenia się ketonów. Tak więc, drodzy rodzice, jeśli wasze dziecko ma nadwagę, nie powinniście spędzać dni na czczo ani na diecie, a tym bardziej na głodzie. Aby zmniejszyć wagę dziecka należy poradzić się lekarza pod kontrolą testów!

Znajdź i zneutralizuj

Syndrom charakteryzuje się obecnością pewnego zestawu objawów - ataków powtarzających się, nieposkromionych wymiotów, które powtarzają się nawet podczas próby karmienia dziecka. Równolegle występują oznaki odwodnienia i zatrucia - bladość z jasnym rumieńcem na policzkach, zmniejszone napięcie mięśniowe, pierwsze podniecenie, które zastępuje senność, osłabienie, sucha skóra i błony śluzowe. Zazwyczaj powstaje gorączka do 38,5 ° C, zapach acetonu, rozpuszczalnika lub „wyblakłych owoców” jest wyraźnie odczuwany przez dziecko i jego odchody i wymioty.

Wiemy już, że atak nie występuje tak po prostu od podstaw. Przypomnij sobie szczegółowo, co jadło dziecko i co robi dziecko, jeśli wystąpiły oznaki przeziębienia. Zwykle przed atakiem możliwe jest zidentyfikowanie osobliwych prekursorów początku kryzysu - w postaci nadmiernej kapryśności, płaczu, odmowy jedzenia i skarg na bóle głowy. Często kryzys jest poprzedzony objawami dyspeptycznymi i bólem brzucha. Czasami nawet przed pojawieniem się ataku dziecko może uchwycić dziwny „owocowy” zapach z ust i określić obecność acetonu w moczu. Doświadczeni rodzice, znając te objawy, mogą zapobiec dalszemu pogorszeniu stanu dziecka i znacznie zmniejszyć liczbę napadów.

Oczywiście, w razie jakichkolwiek wątpliwości, w przypadku podobnych skarg, a nawet jeśli jesteś doświadczonym rodzicem, a kryzys dziecka nie jest pierwszy, powinieneś zadzwonić do lekarza do domu. Ten stan jest podobny do niektórych innych infekcji. Dlatego, aby prawidłowo postawić diagnozę, lekarz będzie polegał na pewnych objawach klinicznych, które mogą być wszystkie lub z wyjątkiem jednego lub dwóch. Ponadto kryzysy mogą za każdym razem mieć różny stopień nasilenia i mogą wymagać dodatkowej recepty na leki.

Zanim doktor przyjdzie, natychmiast daj dziecku więcej płynu - zwykle jest to ciepła, mocna herbata z cukrem, ale musisz go pić małymi łykami, bez pośpiechu. Pijany szybko i w dużej objętości płynu może powodować wymioty, podczas gdy ułamkowe spożycie ciepłej cieczy zapobiega odwodnieniu. Jeśli dziecko chce, możesz podać herbatę lub grzankę lub kromkę białego chleba. Ale jeśli nie chce, nie powinien być zmuszany. Możesz zaparzyć i napar ziołowy z oregano lub miętą, możesz pić alkaliczną wodę mineralną, taką jak „Essentuki-4”, „Shadrinskaya”, „Uralochka”, ale zawsze bez gazu. Jedzenie dziecka w momencie ataku jest zazwyczaj złe, ale jeśli nie odmówi jedzenia, daj mu przecier owocowy, łyżkę miodu, puree ziemniaczane bez oleju, zimny odtłuszczony kefir.

Zazwyczaj objawy zespołu acetonemicznego w postaci wymiotów u dziecka trwają od 1-2 do 5 dni, częstość zaostrzeń zależy od zdrowia dziecka, przestrzegania przez rodziców diety i reżimu. Wymioty mogą być pojedyncze, ale częściej zdarzają się wielokrotnie, do 10-15 napadów dziennie.

Rozpoznanie zespołu

Rodzice sami mogą przeprowadzić szybką diagnostykę w celu oznaczenia acetonu w moczu - pomocne mogą okazać się specjalne paski diagnostyczne sprzedawane w aptece. Należy je obniżyć do porcji moczu i za pomocą specjalnej skali ustalić poziom acetonu. W laboratorium, w analizie klinicznej moczu, obecność ketonów jest określana od „jednego plusa” (+) do „czterech plusów” (++++). Lekkie ataki - poziom ketonów na + lub ++, wtedy dziecko może być leczone w domu. „Trzy plusy” odpowiadają wzrostowi poziomu ciał ketonowych we krwi 400 razy i czterokrotnie - 600 razy. W takich przypadkach wymagana jest hospitalizacja w szpitalu - ta ilość acetonu jest niebezpieczna z powodu rozwoju śpiączki i uszkodzenia mózgu.

Lekarz musi z pewnością określić charakter zespołu acetonemicznego: czy jest pierwotny, czy wtórny - na przykład, jako powikłanie cukrzycy.

Na międzynarodowym konsensusie pediatrycznym w 1994 r. Lekarze określili konkretne kryteria dla postawienia takiej diagnozy, są podzieleni na podstawowe i dodatkowe.

  • wymioty powtarzają się sporadycznie, z atakami o różnej intensywności,
  • pomiędzy napadami występują przerwy w normalnym stanie dziecka,
  • czas trwania kryzysu waha się od kilku godzin do 2-5 dni,
  • wyniki badań laboratoryjnych, rentgenowskich i endoskopowych potwierdzające przyczyny wymiotów, jako przejaw patologii przewodu pokarmowego.

Dodatkowe kryteria obejmują:

  • epizody wymiotów są charakterystyczne i stereotypowe, kolejne epizody są podobne do poprzednich pod względem czasu, intensywności i czasu trwania, a napady same w sobie mogą kończyć się spontanicznie.
  • napady wymiotów w połączeniu z nudnościami, bólami brzucha, bólami głowy i osłabieniem, światłowstrętem i letargem dziecka.

Diagnoza jest również z wyjątkiem cukrzycowej kwasicy ketonowej (powikłania cukrzycy), ostrej patologii chirurgicznej przewodu pokarmowego - zapalenia otrzewnej, zapalenie wyrostka robaczkowego. Wyklucza się również patologię neurochirurgiczną (zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, obrzęk mózgu), patologię zakaźną i zatrucie.

Jak leczy się zespół acetonemiczny?

Istnieją dwa kierunki leczenia - leczenie samych ataków i terapia w okresach międzyoperacyjnych, która ma na celu zmniejszenie liczby zaostrzeń.

Traktujemy więc atak wymiotów. Metody leczenia będą zależeć od ilości acetonu w moczu - w przypadku lekkich i umiarkowanych kryzysów (aceton w moczu „+” lub „++”) lekarz leczy dziecko w domu przy pomocy rodziców, aw bardziej ciężkich stanach dziecka zaleca się hospitalizację.

Podstawą leczenia wymiotów acetonowych są: korekta odwodnienia spowodowanego atakami wymiotów, zapobieganie toksycznemu działaniu ciał ketonowych na narządy i układ nerwowy, zatrzymanie ataków wymiotów, korekta diety i związane z tym zdarzenia.

Korekta odżywiania jest przypisana każdemu dziecku z wymiotami. Żywność powinna zawierać najbardziej łatwo przyswajalne węglowodany, powinna być dużo cieczy, tłuszcze są ściśle ograniczone. Już przy pierwszych objawach kryzysu konieczne jest rozpoczęcie otpyivat baby - wszelkie płyny należy podawać frakcyjnie, 3-5-10 ml co 5-10 minut, aby nie wywołać ataków wymiotów. Zaleca się picie alkalicznej wody mineralnej bez gazu, ale jeśli nie ma jej pod ręką, można dać dziecku słodką herbatę.

Pierwszego dnia apetyt dziecka zostanie radykalnie zmniejszony, więc jeśli nie poprosi o jedzenie, nie należy go karmić siłą, a następnego dnia staraj się ostrożnie podawać krakersy, herbatniki, owsiankę ryżową na wodę lub pół mleko, zupę warzywną - ale obrażenia powinny być małe, a odstępy między nimi muszą zostać zmniejszone. Cóż, jeśli dziecko nadal karmi piersią - po prostu karm więcej piersią. Dzięki dobrej przenośności pierwszych produktów, możesz rozszerzyć menu - daj grykę, płatki owsiane lub owsiankę pszenną, kotlety parowe, ryby.

Aby zapobiec napadom, będziesz musiał przestrzegać pewnych zaleceń żywieniowych - nie możesz karmić swojego dziecka produktami z mięsa drobiowego, cielęciny, smalcu, tłustych potraw, mocnych bulionów, konserw w puszkach i wędzonych mięs. Konieczne jest ograniczenie spożycia roślin strączkowych, szczawiu, pomidorów - świeżych i konserwowanych, mocnej herbaty, kawy, czekolady i słodyczy. Pierwszeństwo w żywieniu powinny mieć produkty mleczne, jaja, ziemniaki, warzywa, owoce, płatki zbożowe.

Walka z odwodnieniem i toksykozą odbywa się w kompleksie. Na pierwszych etapach i przy łagodnym i umiarkowanym przepływie (aceton w moczu do „++”), możliwe jest ograniczenie się do odlutowania i pewnych prostych zaleceń.

W pierwszym etapie zaleca się oczyszczenie jelita przy użyciu lewatywy zawierającej roztwór alkaliczny, zwykle łyżeczkę sody na szklankę ciepłej wody. Oprócz bezpośredniego usuwania niepożądanych substancji, zneutralizuje część ciał ketonowych uwięzionych w świetle jelita i nieco złagodzi stan dziecka.

Obliczenie ilości płynu, który należy oblać u dziecka, opiera się na co najmniej 100 ml na kilogram masy ciała, ale istnieje jeszcze prostszy sposób obliczania: przy każdym wymiocinie dziecko musi pić co najmniej 100-150 ml płynu.

Lepiej powierzyć lekarzowi wybór płynu do nawodnienia, ale jeśli nie masz czasu na lekarza lub połączenie z nim jest trudne, możesz sam zacząć odlutowywać dziecko. Woda łyżką co 5-10 minut ze słodką herbatą, z cytryną, niegazowaną alkaliczną wodą mineralną, 1-2% roztworem wodorowęglanu sodu (soda jadalna), połączone roztwory do nawadniania doustnego - „Regidron”, „Oralit”, „Glyukosolan”, „Cytorglukosolan”.

Jeśli stan dziecka nie powraca do normy, wymioty nie ustają lub stan pogarsza się stopniowo - wtedy lekarz przełączy się na płyny dożylne, ale będzie to już w szpitalu. Dziecko otrzyma kroplówkę ze specjalnymi roztworami - pomogą w walce z zatruciem ciałami ketonowymi i odwodnieniem. Dlatego nie ma potrzeby bać się i odrzucać droppery.

Oprócz tego niemowlę może otrzymać zastrzyk leku przeciwwymiotnego, przepisane leki, które pomagają normalizować metabolizm, i które normalizują funkcjonowanie wątroby i jelit.

Gdy tylko dziecko staje się lepsze i może się napić, a wymioty przestają się pojawiać, zostaje przeniesiony do otpaivanie i zaczyna powoli jeść na własną rękę. Jeśli dziecko ma ból brzucha, może otrzymać zastrzyk przeciwskurczowy (papaweryna, platyfina, ale w dawce wiekowej). Jeśli dziecko jest poruszone, bardzo niespokojne, lekarz zaleci środki uspokajające i uspokajające - usuwają nadmierne pobudzenie w mózgu, co pomoże szybciej poradzić sobie z wymiotami.

Przy właściwym i terminowym leczeniu wszystkie objawy ustępują po 2-5 dniach choroby. Zasadniczo nawet napady, które są wyrażone w czasie trwania, które trwają kilka dni, nie zagrażają życiu okruchów, jeśli zostały wykonane prawidłowo. Ale to nie znaczy, że nie potrzebujesz lekarza i leczenia. Wymioty należy przerwać jak najszybciej w pierwszych etapach, ponieważ osłabia układ odpornościowy i prowadzi do odwodnienia. I ketony podrażniają tkankę nerkową, ponieważ mają reakcję kwasową, ich nagromadzenie narusza równowagę kwasowo-zasadową organizmu w kierunku wzrastającej kwasowości i rozwoju kwasicy - nadmierna zawartość kwasów we krwi i tkankach organizmu. To dalej zmienia metabolizm i pogarsza stan dziecka: w takich warunkach serce pracuje z napięciem, komórki mózgowe cierpią.

Co robić w okresach między przesłuchaniami?

Zazwyczaj wszystkie działania lekarza i rodziców mają na celu zmniejszenie liczby ataków i zapobieganie zaostrzeniom choroby. Zazwyczaj lekarz zaleca co najmniej dwa kursy profilaktyczne leczenia rocznie, najlepiej poza sezonem - jesienią i wiosną.

Aby pomóc dziecku w takiej chorobie, musisz prawie całkowicie przemyśleć styl życia dziecka. Podstawą profilaktyki jest, jakkolwiek banalne, zdrowy tryb życia. Obejmuje to, oczywiście, regularny i raczej długi pobyt na świeżym powietrzu, a lepiej jest połączyć go z grami i sportami na świeżym powietrzu. Regularne i kontrolowane ćwiczenia prowadzą do normalizacji metabolizmu węglowodanów i tłuszczów, ale tutaj ważne jest, aby nie przesadzać, przepracowanie może wywołać drgawki. W codziennej rutynie należy uwzględnić zabiegi wodne - kąpiele, bicze, wylewanie kończyn lub całe ciało. Procedury te trenują ciało, utwardzają okruchy i normalizują metabolizm. Dziecko potrzebuje snu co najmniej 8-10 godzin, a dzieci w wieku przedszkolnym z obowiązkowym snem w ciągu dnia. Unikaj długotrwałej ekspozycji na słońce i drastycznie zmniejsz oglądanie telewizji i pracę z komputerem.

Chroń swoje dziecko przed chorobami zakaźnymi - okazuje się, że dzieci te wykonują wszystkie szczepienia ochronne w kalendarzu szczepienie, a jeśli pójdą do przedszkola i ekstra.

Przewlekłe choroby układu pokarmowego i inne układy mogą pogorszyć trawienie i wchłanianie składników odżywczych. W rezultacie zwiększa się wykorzystanie rezerw tłuszczu, co prowadzi do akumulacji ciał ketonowych we krwi.

W diecie ogranicz pokarmy bogate w tłuszcze i produkty zawierające keton. Jednak lekarze twierdzą, że nie należy całkowicie usuwać tłuszczów z pożywienia, są one niezbędne dla rosnącego ciała dziecka - budowane są z nich błony komórkowe. Całkowicie wykluczone są tłuste tłuszcze, takie jak wieprzowina, jagnięcina, a także potrawy takie jak ciasta i ciasta z kremami, kaczka, bogaty rosół. Ale nie usuwaj całkowicie tłuszczów z diety, muszą być one ograniczone, a dwie trzecie zastąpić olejami roślinnymi - słonecznikiem, oliwką, musztardą. Stosunek białek, tłuszczów i węglowodanów powinien być w stosunku: 1: 1: 4. Konieczne jest ostre ograniczenie diety młodych zwierząt i mięsa drobiowego, tłustych mięs, produktów wędzonych, produktów ubocznych, szczawiu, rabarbaru, kalafiora, pomidorów, pomarańczy i bananów, napoje zawierające kofeinę i napoje gazowane.

W diecie preferuje się dietę roślinno-mleczną, prawie zawsze potrzebne są produkty kwasu mlekowego, płatki zbożowe, świeże warzywa, owoce. Dobrze przyczynia się do normalizacji metabolizmu twarogu, chudej ryby, płatków owsianych, oleju roślinnego, który jest w stanie ułatwić wchłanianie tłuszczów zwierzęcych, aw umiarkowanych ilościach może być podawany dziecku w połączeniu z warzywami - w sałatkach i winegretach.

W przypadku dzieci z zespołem acetonowym przy opracowywaniu diety istnieje zasada - „tłuszcze spalane są w płomieniu węglowodanów”. Oznacza to, że tłuszcze mogą być podawane tylko w połączeniu z węglowodanami. Masło umieszczone w gulaszu owsianym lub warzywnym, smażone klopsiki można podawać tylko z dodatkami warzywnymi lub zbożowymi, śmietaną w zupie warzywnej, zapiekanką z warzyw lub płatków zbożowych. Opracowując dietę, należy wziąć pod uwagę indywidualne gusta i cechy dziecka, rodzice szybko zauważają, z których produktów dziecko się pogarsza i wykluczają je lub ściśle je ograniczają. Być może pierwszy raz będzie trochę ciężki, ale z czasem zarówno ty, jak i okruchy przyzwyczaisz się do nowego stylu jedzenia.

Co zrobi lekarz?

Dziecko z zespołem acetonowym będzie w przychodni, przy braku zaostrzeń, lekarz zaleci mu kurację profilaktyczną. Po pierwsze, ze względu na to, że ograniczenia dotyczące żywności z okruchów, multiwitaminy są pokazywane dwa razy w roku - zazwyczaj wiosną i jesienią. Zalecane leczenie w sanatorium.

Aby utrzymać wątrobę, przepisywane są kursy leków - hepatoprotektory i substancje lipotropowe - leki te poprawią odżywianie i funkcjonowanie komórek wątroby i pozwolą na normalizację metabolizmu tłuszczów. Gdy zmiany w coprogramie występujące na tle niezrównoważonej pracy trzustki, preparaty enzymatyczne są przepisywane na okres od jednego do dwóch miesięcy z ich stopniowym anulowaniem.

Biorąc pod uwagę początkowo niezrównoważony typ układu nerwowego u dzieci cierpiących na ten zespół, przepisuje się im kurs terapii uspokajającej - różne herbaty, wywary z waleriany i serdecznika, kojące kąpiele i masaże. Kursy odbywają się kilka razy w roku.

W celu kontroli acetonu w moczu lekarz może zalecić zakup pasków testowych. Zdecydowanie zaleca się codzienne badanie moczu na aceton za pomocą pasków diagnostycznych przez co najmniej pierwszą połowę do dwóch miesięcy. Wczesne wykrycie acetonu w moczu pozwoli nam na wykonanie wcześniej opisanej korekty w odpowiednim czasie. W przyszłości możesz użyć pasków w razie potrzeby - jeśli podejrzewasz naruszenie wymiany.

Dzieci z zespołem acetonemicznym są uważane za grupę ryzyka wystąpienia cukrzycy, więc są rejestrowane w przychodni i endokrynologu. Przechodzą coroczny test stężenia glukozy we krwi.

Zazwyczaj kryzysy acetonowe całkowicie ustają w okresie dojrzewania, o 12-14 lat. Jednak mają one więcej niż inne dzieci, prawdopodobnie rozwój takich stanów patologicznych, jak dna, tworzenie kamieni w pęcherzyku żółciowym, uszkodzenie nerek, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie. Dzieci te wymagają corocznego badania przez pediatrę i specjalistów, USG nerek i narządów jamy brzusznej oraz w obecności soli w moczu. Monitoruj go co sześć miesięcy.

Jednak przy przestrzeganiu wszystkich opisanych środków zapobiegawczych ataki mogą stać się krótsze i mniej dotkliwe.

Tyłek i zgięcie trzustki - przyczyny i leczenie

Witamina C (kwas askorbinowy)