Zespół acetylenowy u dzieci. Co lekarze milczą

Właściwe traktowanie acetonem. Zespół acetoniczny - powikłania i konsekwencje. Pierwsza pomoc dla dziecka z podwyższonym acetonem.

Zespół acetylenowy (AS) to zespół zaburzeń, które powodują zaburzenia metaboliczne w ciele dziecka. Przyczyną tego zespołu jest zwiększona ilość ciał ketonowych we krwi. Ciała ketonowe są produktami niepełnego utleniania tłuszczu. Zespół acetylotonowy przejawia się stereotypowymi powtarzającymi się epizodami wymiotów z acetonemią i na przemian okresami pełnego samopoczucia.

Objawy choroby pojawiają się za dwa lub trzy lata. Bardziej wyraźny u pacjentów w wieku od siedmiu do ośmiu lat, a przed ukończeniem 12. roku życia przechodzi.

Zespół acetylenowy mkb 10 - R82.4 Acetonuria

Zespół acetoniczny: porady lekarza

W zespole acetonemicznym u dzieci lekarz pediatra twierdzi, że jest to sygnał z organizmu dotyczący końca stężenia glukozy we krwi. Zabieg to bogaty i słodki napój. Wystąpiły wymioty wywołane acetylemią - dożylne podanie glukozy lub wstrzyknięcie leku przeciwwymiotnego, po czym podlać dziecko.

Dlaczego aceton wzrasta u dzieci? 8 najważniejszych powodów

Głównym powodem jest wzrost stężenia kwasu octowego i acetonu we krwi, co prowadzi do kryzysu acetonemicznego. Jeśli takie przypadki często się powtarzają, choroba zaczyna się.

Przyczyny wzrostu zawartości acetonu w organizmie u dzieci są następujące:

  1. Skazy neuro-zapalenia stawów
  2. Stres
  3. Stres emocjonalny
  4. Infekcje wirusowe
  5. Niezrównoważone odżywianie
  6. Post
  7. Przejadanie się
  8. Nadmierne spożycie białka i tłustych potraw

Objawy podwyższonego poziomu acetonu u dziecka

Podwyższony poziom acetonu w ciele dziecka powoduje zatrucie i odwodnienie. Objawy podwyższonego acetonu:

  • zapach acetonu z ust dziecka
  • ból głowy i migrena
  • brak apetytu
  • wymioty
  • nieprzyjemny zapach kwaśnych i zgniłych jabłek
  • utrata masy ciała
  • zaburzony sen i psychoneuroza
  • blady kolor skóry
  • osłabienie całego ciała
  • senność
  • podwyższona temperatura do 37-38 stopni
  • ból jelit

Temperatura acetonem u dziecka

Chorobie towarzyszy wzrost temperatury dziecka do 38 lub 39 stopni. Jest to spowodowane toksycznością organizmu. Temperatura zmienia się znacznie wyżej. Zbliża się 38 - 39 stopni. Lęk pojawia się, gdy po raz pierwszy się pojawia. Chore dziecko jest pilnie hospitalizowane w placówce medycznej w celu opieki medycznej.

Dyskusje w Internecie na temat temperatury dziecka z acetonem

Obniżenie temperatury czasami wskazuje na to, że kryzys acetonemowy ustał.

Zespół acetylenowy u dzieci i dorosłych. Objawy i ich różnice

Zespół acetoniczny u dzieci charakteryzuje się różnymi objawami patologicznymi, które występują w dzieciństwie i występują w organizmie z powodu dużej akumulacji ciał ketonowych w osoczu krwi.

"Ciała ketonowe" - grupa substancji do wymiany produktu, powstająca w wątrobie. W prostych słowach: zaburzenie metaboliczne, w którym żużle nie są usuwane.

Objawy i objawy choroby u dzieci:

  1. Częste nudności
  2. Wymioty
  3. Zmęczenie psychiczne
  4. Letarg
  5. Bóle głowy
  6. Ból stawów
  7. Ból brzucha
  8. Biegunka
  9. Odwodnienie
Objawy pojawiają się pojedynczo lub w połączeniu.

Zespół acetonimiczny u dzieci ma dwa rodzaje:

  • pierwotny - w wyniku niezrównoważonego odżywiania.
  • wtórne - z infekcjami, chorobami endokrynologicznymi, a także na tle nowotworów i zmian chorobowych ośrodkowego układu nerwowego.

Stwierdzono także pierwotny idiopatyczny zespół acetonemiczny u dzieci. W tym przypadku głównym mechanizmem prowokacyjnym jest czynnik dziedziczny.

Zespół acetonimiczny u dorosłych występuje z naruszeniem bilansu energetycznego białka. Nagromadzenie nadmiernie dopuszczalnej ilości acetonu, prowadzące do zatrucia organizmu. Objawy i objawy są podobne do objawów zespołu acetonem dziecięcego, a z ust pochodzi zapach acetonu. Przyczyny rozwoju:

  1. cukrzyca typu II
  2. niewydolność nerek
  3. zatrucie alkoholem
  4. poszczenie
  5. stres

Wniosek: u dzieci choroba występuje z powodu chorób wrodzonych lub zakaźnych. Dorośli nabywają chorobę w wyniku czynników zewnętrznych.

Konsekwencje i powikłania niewłaściwego leczenia

Przy odpowiednim leczeniu kryzys tej choroby przebiega bez komplikacji.

Przy niewłaściwym leczeniu dochodzi do kwasicy metabolicznej - utleniania wewnętrznego środowiska organizmu. Istnieje pogwałcenie pracy ważnych narządów. Dziecko stoi w śpiączce acetonowej.

Dzieci, które cierpiały na tę chorobę w przyszłości cierpią z powodu kamieni żółciowych, dny moczanowej, cukrzycy, otyłości, przewlekłych chorób nerek i wątroby.

Rozpoznanie zespołu acetonemicznego

Zespół acetoniczny, którego rozpoznanie pojawia się po zbadaniu przez lekarza, jest wykrywany tylko u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Aby dojść do wniosku, lekarz prowadzący opiera się na historii pacjenta, skargach, badaniach laboratoryjnych.

Na co należy zwracać uwagę:

  1. Długie wymioty zawierające ślady żółci, krwi
  2. Nudności trwają od dwóch godzin do kilku dni
  3. Analizy, które nie wykazują istotnych odchyleń od normy
  4. Obecność lub brak innych chorób

Korespondencja w Internecie

Jaki lekarz leczy zespół acetonemiczny?

Przede wszystkim zwracamy się do pediatry. Ponieważ zespół acetonemiczny jest chorobą wieku dziecięcego, więc lekarz jest dzieckiem. Lekarz przepisze badanie przez psychoterapeutę, gastroenterologa, badanie ultrasonograficzne lub zaleci przeprowadzenie masażu dziecięcego.

Jeśli zespół acetonemiczny u dorosłych, skonsultuj się z endokrynologiem lub terapeutą.

Pierwsza pomoc dla dziecka z podwyższonym acetonem

Wymioty odwadniają ciało. Dzieci często cierpią na wymioty. Dorośli mogą również mieć nudności i wymioty, jeśli nie monitorują swojej diety, są stale pod wpływem stresu.

Działania przed hospitalizacją:

  • dać pacjentowi pić słodką herbatę lub roztwór glukozy i 1% sody co 15 minut przy pierwszym znaku
  • natychmiast hospitalizować pacjenta, jeśli ma on acetonemiczne wymioty
  • pić waleriana. Uspokaja układ nerwowy i stabilizuje jego stan.

Leczenie zespołu acetonemowego w domu

  1. Pozbywamy się zbędnych elementów rozpadu za pomocą alkalicznej lewatywy. Przygotowanie roztworu - łyżeczka sody rozpuszczona w 200 mililitrach oczyszczonej wody
  2. Pijemy leki do wewnętrznego nawodnienia - "Węgiel aktywny", "Enterosgel", "Regidron", "ORS-200", "Glukosolan" lub "Oralit"
  3. Uzupełnij utracone płyny, ponieważ ciało jest odwodnione z powodu silnych wymiotów - silnej słodzonej herbaty cytrynowej lub niegazowanej wody mineralnej. Odmłodzimy dziecko ciepłym napojem co 5-10 minut małymi łykami w ciągu dnia.
  4. Częściej stosujemy do piersi dziecka karmionego piersią.
  5. Wzbogacamy codzienną rację węglowodanami, ale całkowicie odmawiamy tłustych potraw.
  6. Jeśli posiłek wywołuje nowe impulsy wymiotne, będziesz potrzebować kroplówki z glukozą.

Niezależnie określić poziom acetonu za pomocą pasków testowych. Leczenie domowe jest dozwolone po kompleksowym badaniu.

Leczenie zespołu acetonemicznego to przede wszystkim walka z kryzysami i łagodzenie zaostrzeń.

Odzyskowi w momencie zaostrzenia choroby towarzyszy intensywna terapia. Metoda leczenia dobierana jest indywidualnie w zależności od poziomu acetonu w organizmie. Zespół metaboliczny u dzieci, leczenie i profilaktyka są przeprowadzane na zalecenie lekarza i instytucji medycznych, aby wykluczyć nawroty.

Zespół wymiotów Acetononicznych u dzieci i dorosłych

Zespół acetonemiczny - zespół objawów, które występują w wyniku zaburzeń metabolicznych w organizmie. W rezultacie gromadzą się ciała ketonowe. Jest to stan patologiczny, któremu towarzyszy wzrost stężenia acetonu we krwi, kwasu acetooctowego.

Choroba występuje głównie w dzieciństwie. Objawia się stereotypowymi i regularnie powtarzającymi się epizodami wymiotów, które przeplatają się z okresami całkowitego dobrego samopoczucia.

Podstawowa forma występuje u 4-6% dzieci w wieku od jednego roku do 13 lat. Skłonny do jej większej liczby dziewcząt. Średni wiek manifestacji wymiotów wynosi 5,2. Połowa wszystkich pacjentów musi zatrzymać kompleks objawów przez wstrzyknięcie płynów metodą dożylną.

Forma wtórna rozwija się w obecności chorób towarzyszących i po operacjach. Wymaga to wyraźnego czynnika prowokacyjnego.

Kod ICD-10

Według ICD-10 zespół nie jest izolowany jako osobna jednostka chorobowa. Ale w pediatrii lekarze często spotykają się z różnymi zaburzeniami metabolicznymi, którym towarzyszy opisany stan patologiczny.

Przez klasyfikację nazywa się to acetonurią (kod R82.4). W tej chorobie wykrywa się wysoką zawartość acetonu w moczu.

Przyczyny rozwoju

Głównym powodem jest bezwzględny lub względny niedobór węglowodanów w diecie dziecka lub przewaga kwasów tłuszczowych i ketogennych.

Warunkiem wstępnym dla zespołu acetonemicznego jest niedobór enzymów wątrobowych, który powinien brać aktywny udział w procesach utleniania.

Gdy organizmowi brakuje węglowodanów, zapotrzebowanie na energię zaczyna być równoważone przez lipolizę. Prowadzi to do powstawania dużych ilości kwasów tłuszczowych.

Duża liczba ciał ketonowych prowadzi do nierównowagi w kuli kwasowej i elektrolicie wodnym. Działa toksycznie na układ nerwowy, przewód pokarmowy. Czynnikami prowokacyjnymi mogą być:

Wraz ze znacznym wzrostem poziomu kwasu ketonowego występuje kwasica metaboliczna. Nadmiar ciał ketonowych ma tak silny wpływ na centralny układ nerwowy, że istnieje ryzyko rozwinięcia śpiączki.

Objawy zespołu acetonicznego u dzieci

Przejaw klasycznego ataku może trwać od dni do tygodnia. Zawsze towarzyszą mu wymioty. Jego częstotliwość i czas trwania zależy od początkowego poziomu zdrowia i diety.

Czasami występują pojedyncze epizody wymiotów, ale częściej są powtarzalne. Powoduje próbę wypicia zwykłej wody. Z tego powodu występuje odwodnienie i powstają objawy zatrucia.

Dziecko blednie, ale na policzkach może pojawić się jasny niezdrowy rumieniec. Stopniowo zmniejsza się aktywność dziecka związana z osłabieniem mięśni. Niemowlęciu trudno jest podnieść ramiona i wstać z łóżka.

Do ataku charakteryzującego się występowaniem objawów neurologicznych i klinicznych. Przy małych dawkach acetonu dochodzi do podniecenia. Dziecko zaczyna krzyczeć, płakać, pokazywać ostry niepokój.

Wraz z gromadzeniem się toksycznych produktów podniecenie zostaje zastąpione przez senność, impotencję. Z ostrym postępem choroby mogą wystąpić drgawki, drgawki, utrata przytomności.

Film o zespole acetonowym u dzieci ze szkoły dr Komarovsky'ego:

Diagnostyka

Zwykle rodzice dzwonią po karetkę z powodu nieustających wymiotów. W warunkach szpitala przeprowadza się analizę moczu i krwi. Okazuje się, że ilość acetonu w płynach biologicznych jest bardzo wysoka.

W przyszłości, w domu, paski testowe mogą być wykorzystane do określenia poziomu acetonu w moczu w celu dostosowania środków terapeutycznych i zapobiegawczych.

Im jaśniejszy kolor paska po zanurzeniu w moczu, tym wyższy poziom ciał ketonowych. Ta technika nie jest całkowicie dokładna, dlatego umożliwia jedynie oszacowanie dotkliwości.

W szpitalach ilość acetonu mierzy się w jednostkach lub mol / l. Po odszyfrowaniu w formularzu są plusy. Gdy jeden lub dwa zabiegi są przeprowadzane w domu. Jeśli występują 3-4 zalety, przepisuje się leczenie szpitalne, ponieważ występuje stan zagrażający życiu.

Leczenie

Zabieg przeprowadzany jest w 3 etapach:

  • Pierwszy. Na początkowych etapach lub gdy pojawiają się prekursory, jelita są czyszczone 1-2% roztworem wodorowęglanu sodu. Dziecko należy podlewać co 10 minut przy użyciu Regidronu, słodkiej herbaty lub kompotu. Post nie jest konieczny, ale dieta staje się główną metodą leczenia. Jeśli to konieczne, przepisuj leki przeciwskurczowe. Do wyprowadzania ketonów stosuje się enterobrenta.
  • Drugi. W przypadku powtarzających się wymiotów jelita są czyszczone i przeprowadzana jest terapia infuzyjna. W tym ostatnim przypadku stosuje się roztwory o najniższym stężeniu glukozy. Jeśli dziecko chce pić, podawanie pozajelitowe można zastąpić nawodnieniem doustnym. Z nieposkromionymi wymiotami przepisywane są metoklopramid i leki przeciwskurczowe. Nadmierne pobudzenie powoduje uspokojenie.
  • Trzeci Skierowany na normalizację metabolizmu i zapobieganie nawrotom. Do tego trzeba trzymać się diety. Będzie musiał obserwować całe moje życie.

Zeercal

Jest to powszechny lek stosowany w zespole acetonemicznym. Jest blokerem receptora dopaminy i działa jako lek przeciwwymiotny. Dostępne w ampułkach do wstrzykiwań.

Dieta

Kiedy kryzysy muszą pić słodką herbatę, jedz arbuzy lub melony. Być może wykorzystanie wody mineralnej. Ta ostatnia nie może być używana, jeśli występują częste podwyższenia poziomu acetonu.

Na etapie prekursorów (nudności, letarg, ból głowy, zapach acetonu z ust) dziecko nie powinno głodować. Gdy pojawią się wymioty, karmienie dziecka nie powiedzie się.

Preferowane są produkty zawierające łatwo przyswajalne węglowodany. Mogą to być banany, przeciery warzywne, kefir i płynna kasza manna. W minimalnych ilościach można jeść grykę, płatki owsiane, owsiankę kukurydzianą, pieczone jabłka słodkich odmian, ciasteczka galetny.

Wraz z poprawą ogólnego stanu wprowadza się zupę warzywną. W pełni muszą wykluczać marynaty, wędliny. Wszystkie produkty powinny być parzone lub gotowane. Nakarm dziecko co 2-3 godziny.

Główną zasadą żywienia - wykluczenie z diety żywności zawierającej związki purynowe i tłuszcze w dużych ilościach. Nacisk należy położyć na okresy remisji produktów mlecznych, warzyw i owoców.

Prognozy i zapobieganie

Dzieci z syndromem powinny być zarejestrowane u endokrynologa, corocznie poddawane badaniu glukozy, ultrasonografii nerek i narządów jamy brzusznej. Prognoza jest ogólnie korzystna.

W miarę dojrzewania zaprzestaje się kryzysów acetonemicznych. Najczęściej występuje w okresie dojrzewania. Dzięki terminowej opiece medycznej i kompetentnej taktyce medycznej, kwasica ketonowa zostaje zatrzymana.

Co może wymiotować fontannę u dziecka i czy ją leczyć

Wymioty Acetonemiczne (kod ICD 10 - R11) to patologia, której towarzyszy akumulacja struktur ketonowych we krwi dziecka i osoby dorosłej. Zaburzenie prowadzi do dysfunkcji mechanizmu metabolicznego w organizmie. Pacjent ma silne wymioty, zatrucie klasyczne i stan podgorączkowy. Leczenie choroby powinno być wszechstronne i spójne.

Jakie są powody

Wysokie stężenia ketonu i acetonu przyczyniają się do wymiotów. Objawy zaburzenia obserwuje się w wyniku zaburzeń metabolicznych w ciele dziecka. Istnieje wiele przyczyn patologii. Jedną z częstych przyczyn jest niedobór glukozy. Aby dostarczyć organizmowi energii, następuje rozkład tłuszczu. Procesowi rozszczepiania towarzyszy tworzenie hydroksymaślanu, kwasów octowych i acetonu. Substancje są toksyczne dla przewodu pokarmowego i układu nerwowego dziecka. Po krótkim czasie obserwuje się nudności, skurcze żołądka i przedłużające się wymioty.

Dysfunkcja acetonemiczna nie jest niezależną dolegliwością. Zaburzenie rozwija się na tle warunków wymagających zużycia znacznej ilości energii. W praktyce dotyczy to:

  • dziecko na czczo;
  • niska zawartość węglowodanów w spożywanej żywności;
  • duże obciążenie dziecka (emocjonalne + fizyczne);
  • dominacja w diecie tłustej żywności;
  • rotawirus.

W łagodnych stadiach zaburzenie objawia się jako powolny stan, utrata apetytu i nieświeży oddech. Wzrost stężenia acetonu we krwi. Określić wskaźnik substancji może być za pomocą testów, które są sprzedawane swobodnie dostępne w aptece. Ciężkość choroby nie zależy od objętości acetonu w moczu, ale od stanu dziecka.

Objawy i niebezpieczeństwo dla noworodków i starszych dzieci

Wymioty bez innych objawów u dziecka występują tylko w niektórych przypadkach. Patologii towarzyszy toksykoza i późniejsze odwodnienie. Skóra osoby nabiera bladego koloru, a rumieniec znika na policzkach. Z czasem struktury mięśni tracą swój ton, co prowadzi do ogólnej słabości.

Dzieci w młodym wieku często płaczą i krzyczą. Chorobie towarzyszy senny stan niemowlęcia i osłabienie. Oczy i usta dziecka powinny być stale nawilżane, aby uniknąć wysuszenia. Symptomatologii choroby towarzyszy wysoka temperatura ciała 39 ° C Sztuczne wywoływanie wymiotów nie jest zalecane.

Początkowi kryzysu acetonemicznego towarzyszy wiele oznak:

  1. Stan płaczu + kapryśność dziecka.
  2. Lokalizacja bólu brzucha.
  3. Rozwój silnego bólu głowy.
  4. Obecność stolca zaburzeń + pianki.
  5. Tworzenie nieprzyjemnego zapachu w ustach.
  6. Apatia pacjenta.

Wcześniej medycyna nie miała skutecznych mechanizmów leczenia wymiotów. Dzisiaj kroplówka glukozy może przywrócić organizm. Zespół acetonemiczny jest niebezpieczny dla dalszych kryzysów, w których karmienie dziecka jest nierealne. Odwodnienie obfituje w dalsze komplikacje.

Zmniejszenie poziomu cukru we krwi może prowadzić do utraty przytomności. Stan występuje z chorobą po 14-18 godzinach. Bez podjęcia środków terapeutycznych rozwija się śpiączka. Dla starszych dzieci patologia jest niebezpiecznym zagrożeniem dla stanu układu sercowo-naczyniowego. Być może rozwój tachykardii i zaburzeń rytmu serca.

Czy mogą pojawić się wymioty antybiotyków?

Przyczyny poważnych wymiotów w fontannie są różne. Antybiotyki niepiśmienne prowadzą do zaburzeń układu żołądkowo-jelitowego. Chorobie towarzyszy szereg objawów:

  • zjawiska o charakterze dyspeptycznym (zgaga, ciężkość itp.);
  • wzdęcia + intensywna biegunka;
  • wymioty z późniejszym osłabieniem i złym samopoczuciem. W niektórych przypadkach występuje wyjście żółci;
  • wymioty krwi. Stan ten jest spowodowany kruchością naczyń przełyku, a nawet żołądka. Wymagana jest konsultacja z gastroenterologiem.

Nie przerywaj wymiotów. Związki muszą być wydalane. Po zakończeniu mas wypłukać usta i wytrzeć mokrym ręcznikiem. Kiedy powikłania powodują małą lewatywę. Kompleksowe leczenie odbywa się w warunkach stacjonarnych.

Niektóre antybiotyki zwiększają poziom acetonu we krwi. Samo aktywność w leczeniu dziecka jest niebezpieczna. Zaleca się obowiązkową konsultację z lekarzem. Wykwalifikowany specjalista zdiagnozuje ciało pacjenta i wybierze optymalny schemat leczenia. Zasady odzyskiwania to:

  • przestrzeganie diety wybranej przez lekarza;
  • skuteczna walka z odwodnieniem;
  • terapia witaminami i immunostymulantami;
  • stosowanie antybiotyków;
  • wielokrotne stosowanie wysokiej jakości adsorbentów.

Metody leczenia wymiotów acetonowych u niemowląt

Warunek wymaga kompleksowego leczenia. Okres terapeutyczny obejmuje serię zamówionych etapów:

  • opieka w nagłych wypadkach podczas ostrego epizodu;
  • przywrócenie ciała dziecka w momencie spokoju;
  • zapobieganie nawrotom.

Metoda leczenia terapeutycznego jest bezpośrednio związana z poziomem acetonu we krwi / moczu. Przy łagodnych i umiarkowanych postaciach patologii leczenie w domu jest dozwolone. Ciężka postać (4 krzyżyki) zostaje wyeliminowana w szpitalu. Podstawową podstawą leczenia terapeutycznego jest przestrzeganie schematu picia. Wybór skutecznych leków przeprowadza wykwalifikowany lekarz. Leki przeciwwymiotne są przepisywane w celu wzmocnienia leków i witamin.

Stan acetonemiczny jest dobrze eliminowany za pomocą roztworu glukozy i soli. Możesz kupić płyn do nawadniania w aptece. Roztwór powinien być zmieniany na słabą herbatę lub alkaliczną wodę mineralną. Zaleca się picie 10-15 ml w małych porcjach (40 ml * na wagę dziecka). Przy wadze niemowlęcia 20 kg wymagane będzie 800 ml roztworu. Dr Komarovsky twierdzi, że senność i apatia znikają po 12 godzinach.

Oczyszczająca lewatywa wpływa na redukcję toksyn. Jeśli chcesz mieć dziecko, daj mu trochę krakersów, niskotłuszczowy jogurt i pieczone jabłko. Jeśli wymioty nie ustają, konieczne jest dożylne podanie leków. System leczenia patologii acetonemicznej ma następujący obraz:

  1. Korekcja mocy. Produkty muszą zawierać łatwo przyswajalne węglowodany. Nie wolno jeść tłustych potraw. Małe częste porcje. W pierwszych dniach choroby odpowiednie są ciastka, owsianka i zupy warzywne. W miarę regeneracji dieta jest uzupełniana puree ziemniaczanym i mięsem. Czasami podaje się beztłuszczowe mleko. Wyklucza się stosowanie konserw, wędzonych mięs, bogatych bulionów, herbaty, czekolady i kawy.
  2. Tryb picia. Każde wymioty powodują utratę 100-150 ml płynu w organizmie dziecka. Zważyć herbatę z cytryną i alkaliczną wodą bez gazu. Dla jednorocznego dziecka warzy się lekki bulion z bioder. Odbiór cieczy odbywa się wielokrotnie na 4 łyżkach stołowych. co 20 minut.
  3. Leczenie szpitalne. Wykwalifikowany pediatra przeanalizuje klinikę choroby i wybierze wysokiej jakości leki do wymiotów. W rezultacie procesy metaboliczne ulegną poprawie, co pozytywnie wpłynie na funkcjonowanie jelita i wątroby. Popularne zabiegi spa. Lekarze przeprowadzają szczegółowe testy i wdrażają leczenie antybakteryjne.

Kiedy zadzwonić po karetkę i możliwe komplikacje

Zwróć się o pomoc do zespołu ratownictwa medycznego w przypadku pogorszenia się dziecka. Dotyczy wzrostu wymiotów, zmiany koloru i niedyspozycji. Wykwalifikowani lekarze zapewnią szybką pomoc. Ignorując leczenie, pacjent narażony jest na szereg komplikacji:

  • kwasica metaboliczna. Patologia to utlenianie organizmu, prowadzące do dysfunkcji wielu narządów. Przede wszystkim dotyczy mózgu i płuc;
  • naruszenia procesów oddechowych. Zwiększony przepływ krwi do płuc i oskrzeli powoduje brak tlenu w innych układach;
  • tkanka mózgowa na czczo. Stan patologiczny prowadzi do śpiączki;
  • powolna reakcja + letarg (w tym po antybiotykoterapii);
  • zapalenie jelita grubego jelit.

Leczenie wymiotów acetonemicznych u małych dzieci odbywa się w specjalistycznych klinikach. Łagodne formy choroby można wyeliminować bez żadnych problemów w domu. Przy pierwszych oznakach komplikacji koniecznie odwiedź pediatrę. Specjalista określi infekcję lub związki chemiczne w ciele dziecka (acetonemia).

Zespół acetonemiczny u dzieci, przyczyny, objawy, metody leczenia

Powtarzające się wymioty u dziecka, objawy zatrucia, letargu i gorączki są postrzegane przez wielu rodziców jako oznaki zatrucia ciała produktami niskiej jakości. I jest to całkiem możliwe, ale wspomniane powyżej zmiany mogą również manifestować zespół acetonemiczny, który wymaga właściwie dobranej terapii.

Opis patologii

Zespół Acetononiczny - w medycynie wskazane jest zaburzenie patologiczne, wyrażające się wzrostem ilości pierwiastków ketonowych, takich jak kwas acetooctowy i kwas b-hydroksymasłowy, aceton. W rosnącej objętości są one produkowane i gromadzą się w organizmie z powodu niepowodzeń w normalnym metabolizmie tłuszczów i aminokwasów niezbędnych.

Zaburzenia reakcji metabolicznych najczęściej występują na tle całkowitego zdrowia, to znaczy nie ma zmian w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych. Ale czasami zespół acetoniczny jest konsekwencją innych chorób.

Aby skutecznie radzić sobie z chorobą, konieczne jest określenie głównej przyczyny jej rozwoju.

Niecukrzycowa kwasica ketonowa, cykliczny zespół wymiotów acetonowych to inne powszechnie stosowane nazwy choroby. U dzieci patologia jest znacznie częstsza niż u dorosłych.

Kodem ICD-10 jest R82.4 Acetonuria.

Klasyfikacja

W pediatrii, bez cukrzycowej kwasicy ketonowej dzieli się na dwa typy:

  • Pierwotny lub inaczej idiopatyczny. Uważany jest za niezależne zaburzenie patologiczne;
  • Wtórny typ wymiotów acetonizowych występuje na tle chorób somatycznych i patologii endokrynologicznych, urazów głowy, w okresie pooperacyjnym, podczas gwałtownego wzrostu temperatury. Przyczyną wtórnej hiperketonemii może być zatrucie zakaźne, błędy żywieniowe, w tym głód.

Częstość występowania choroby

Pierwotny typ zespołu acetonemicznego występuje głównie u 4-6% dzieci w wieku od 12 miesięcy do 12 lat, czasami 13-15 lat. Najczęściej patologia debiutuje w ciągu 5 lat.

Dziewczęta wśród chorych więcej. W 90% w czasie kryzysu występują niepohamowane powtarzające się wymioty, a ponad połowa pacjentów potrzebuje dożylnego wlewu roztworów leczniczych.

Wtórny typ zespołu wymiotowania acetonemicznego jest uważany za powikłanie choroby podstawowej, więc nie ma wiarygodnych danych na temat jego występowania.

Etiologia i główne przyczyny choroby

Aby zrozumieć mechanizm powstawania w organizmie nadmiaru ciał ketonowych w zespole acetonemicznym, trzeba wiedzieć, w jaki sposób przebiega proces dzielenia się pokarmem.

Źródłem energii niezbędnej dla całego organizmu są węglowodany, które są przekształcane w glukozę. Węglowodany wchodzą do układu pokarmowego wraz z pokarmem. Jednak w pewnych warunkach, na przykład w warunkach silnego stresu, w okresie choroby lub podczas postu, węglowodany, a tym samym glukoza nie wystarcza.

Następnie mechanizmy rezerw są aktywowane w organizmie, zaczyna się rozpad rezerw tłuszczu, w wyniku którego uwalniana jest glukoza. Gdy tłuszcz nie wystarczy, białka zaczynają się rozpadać.

Różnica między fizjologicznym spożyciem glukozy z jedzeniem a włączeniem mechanizmów adaptacyjnych do pracy polega na tym, że w pierwszym przypadku węglowodany są dzielone tylko na glukozę i niewielką ilość wody.

W drugim przypadku, to znaczy, gdy glukoza jest produkowana z komórek tłuszczowych, wydzielają się pośrednie produkty rozkładu, ciała ketonowe. Niewielka ich ilość jest wytwarzana prawie zawsze, są one potrzebne jako źródło energii dla tkanek nerwowych i mózgowych.

Ale z zespołem acetonowym ich stężenie różni się od wskaźników fizjologicznych o 400-600 procent.

Duża liczba ketonów nie ma czasu na obróbkę w odpowiednim czasie, gromadzi się, przenika do krwiobiegu i rozprzestrzenia się na wszystkie narządy i tkanki. To nieuchronnie prowadzi do toksycznych uszkodzeń narządów centralnego układu nerwowego, trzustki, tkanki nerkowej, hepatocytów (komórek wątroby) oraz w mniejszym stopniu wszystkich innych układów wewnętrznych.

Zaczyna walczyć organizm o podobnej zmianie patologicznej - ketony zaczynają aktywnie wychodzić wraz z moczem, wymiocinami, przez skórę iw procesie oddychania. To właśnie prowadzi do charakterystycznego zapachu „zgniłego owocu” od chorego dziecka.

Nagromadzenie ketonów powoduje kwasicę metaboliczną lub w inny sposób zakwasza całe środowisko wewnętrzne, co powoduje zakłócenia w funkcjonowaniu ważnych narządów.

Aby przyspieszyć usuwanie ciał ketonowych, zwiększa się przepływ krwi do tkanek płuc - oddychanie staje się szybsze. Jednocześnie zmniejsza się dopływ krwi z substancjami odżywczymi i cząsteczkami tlenu do opon mózgowych i innych narządów.

Ciała ketonowe na wyściółce mózgu mają podobny efekt jak leki. Prowadzi to do letargu, letargu, senności. Aceton z kolei działa jak rozpuszczalnik, uszkadzając błonę tłuszczową (lipidową) komórek.

Ketony mają działanie drażniące na błony śluzowe narządów przewodu pokarmowego.

Głównymi przyczynami zespołu acetonemicznego u dzieci są:

  • Psycho-emocjonalne i psychomotoryczne przeciążenie;
  • Poważny, ostry ból;
  • Zatrucie pokarmowe;
  • Nadmierna ekspozycja na promieniowanie słoneczne;
  • Choroby zakaźne;
  • Irracjonalna żywność - długotrwały głód lub nadmierne spożycie dużych ilości białka lub nadmiernie tłustej żywności;
  • Porażka centralnego układu nerwowego;
  • Dyskinezy;
  • Niewystarczająca produkcja enzymów.

U dzieci podatnych na zespół acetonemiczny, przed rozwojem choroby obserwuje się niestabilność emocjonalną, pobudliwość, zaburzenia snu, słaby apetyt, dzięki czemu ich waga i wzrost są niższe w porównaniu z ich rówieśnikami.

Ale rozwijają się w normalnym tempie lub nawet wcześniej - zaczynają mówić wcześnie, wyróżniają się dobrą pamięcią, są ciekawi, ale jednocześnie są porywczy i uparci.

Od wieku 2 lub 3 lat, takie dzieci mogą mieć nawracające bóle i skurcze w żołądku, często zauważa się wrażliwość na zapachy i chorobę lokomocyjną w transporcie. Charakteryzuje się reakcjami alergicznymi na ciało po ukąszeniach owadów, bólem w dużych stawach.

Intoksykacja organizmu, wynikająca z zespołu acetonicznego, powoduje wzrost temperatury. W ostrej fazie choroby może wzrosnąć do 38-39 stopni, w okresie jednorazowym temperatura podgorączkowa może utrzymywać się na poziomie 37–37,2 stopni.

Patogeneza

Ketoza - proces uzyskiwania glukozy z rezerw tłuszczu, zachodzi pod wpływem czynników niekorzystnie wpływających na organizm dziecka. Znaczny wzrost poziomu kwasu ketonowego prowadzi do kwasicy metabolicznej, co powoduje następujące zmiany:

  • Zasoby alkaliczne organizmu zużywane są na neutralizację ciał ketonowych obdarzonych wysoką kwasowością, co prowadzi do zakwaszenia, rozwija się kwasica ketonowa;
  • Kompensacja kwasicy ketonowej występuje z powodu alkoholizmu oddechowego (hiperwentylacja płuc). Prowadzi to do hipokapnii - spadku stężenia dwutlenku węgla, aw konsekwencji zwężenia światła tętnic i żył - zwężenia naczyń;
  • Nagromadzone elementy ketonowe w ośrodkowym układzie nerwowym wpływają podobnie do środków odurzających, aż do stanu śpiączki;
  • Aceton niszczy biologiczną warstwę lipidową błon komórkowych;
  • Neutralizacja ciał ketonowych wymaga dodatkowego dostarczania tlenu, co dodatkowo pogarsza stan patologiczny;
  • Keto kwasy podrażniają ściany narządów układu pokarmowego - pojawiają się brzuszne objawy choroby i ból.

Zatem we wczesnych stadiach zespołu acetonicznego wpływa na OUN, układ oddechowy, żołądek i inne narządy trawienne, co prowadzi do pojawienia się odpowiednich objawów choroby.

Odwodnienie, zakwaszenie wewnętrznych systemów dodatkowo nasila nasilenie wymiotów acetonemicznych, które mogą wymagać hospitalizacji.

Objawy wskazujące na zespół acetonemiczny

Poza kryzysem podstawowa forma zespołu acetonemicznego rzadko objawia się konkretnymi i oczywistymi objawami. Jednak większość chorych dzieci ma następujące pośrednie objawy choroby:

  • Nadmierna drażliwość - drażliwość, wahania nastroju, nerwowość;
  • Chudość;
  • Strach w nieznanym otoczeniu;
  • Zły sen - częste budzenie się w nocy, bezsenność, koszmary nocne;
  • Zwiększona wrażliwość na jasne źródła światła, zapachy, ostre dźwięki;
  • Niestabilny stan psychoemocyjny, który może objawiać się częstą zmianą nastroju.

Kryzys acetonemiczny najczęściej pojawia się nagle, ale czasami poprzedza go prekursor ataku - nadmierne pobudzenie lub, przeciwnie, całkowita apatia, bezprzyczynowy lęk, utrata apetytu, zaburzenia dyspepsji.

Sam kryzys acetonemiczny objawia się:

  • Wymioty w postaci ataków, z każdym powtórzonym epizodem, intensywność prawie całkowicie powtarza poprzednią. W wymiocinach obecny jest śluz, żółć, mniej krwi;
  • Ból, ciężkość i skurcze w żołądku;
  • Intoksykacja organizmu, ale wskazuje na gorączkę, dreszcze, ból mięśni i stawów, duszność, kołatanie serca;
  • Odwodnienie. Na odwodnienie organizmu wskazuje sucha skóra i ich bladość, hipotonia mięśniowa, zwiotczenie oczu, rumieniec w okolicy policzka;
  • W ciężkich przypadkach dochodzi do powierzchownego szybkiego oddychania, pojawiają się drgawki i objawy oponowe;
  • Objawy dyspeptyczne;
  • Zmniejszona diureza;
  • Pojawienie się nieprzyjemnego „owocowego” zapachu z ciała, ust, wymiotów i moczu.

Kryzysowy kryzys acetonemiczny rośnie stopniowo. Na początku ataku dziecko jest podekscytowane, a następnie staje się powolne, obojętne, senne.

Kryzys z wymiotami może trwać do 5 dni. Przy łagodnym zespole acetonowym wymioty mogą występować 2-3 razy dziennie, w ciężkich przypadkach do 20 razy. Po całkowitym zatrzymaniu wymiotów możesz poczuć powiększoną wątrobę.

W czasie rozwoju patologii we krwi, ciała ketonowe są wykrywane w ogromnym stężeniu, aceton wzrasta w moczu. Wymioty nieumarłych, które szybko prowadzą do odwodnienia, stanowią szczególne zagrożenie dla dziecka, co może prowadzić do powikłań w układzie oddechowym i sercowo-naczyniowym. Brak leczenia prowadzi również do śpiączki z kwasem ketonowym.

Metody diagnostyczne

Rozpoznanie zespołu acetonemicznego dokonuje się na podstawie badania ankietowego, badania pacjenta, danych laboratoryjnych i instrumentalnych metod badania.

Kryteriami diagnostycznymi dla zespołu acetonemicznego są:

  • Powtarzające się epizody ciężkich wymiotów;
  • Czas trwania kryzysu od kilku godzin do 3-5 dni;
  • Brak zmian w badaniach mających na celu ocenę funkcjonalności przewodu pokarmowego;
  • Napady stereotypowe - każdy kolejny epizod wymiotów jest podobny do poprzedniego w czasie i intensywności;
  • W niektórych przypadkach kryzys kończy się sam, bez przyjmowania narkotyków;
  • Objawy związane z atakiem - zaburzenia brzucha, nudności, bóle głowy, otępienie, światłowstręt, odwodnienie, biegunka, nadmierne ślinienie się, gorączka, bladość skóry, dezadaptacja;
  • Obecność w wymiotach wydzielina żółci, śluzu lub krwi.

Metody badań laboratoryjnych

Jeśli podejrzewasz rozwój zespołu acetonemicznego, pacjentowi przepisuje się:

  • Całkowita liczba krwinek - wskaźniki się nie zmieniają;
  • Analiza moczu Typowym objawem choroby jest ketonuria. Obecność ketonów jest ustawiana w skali od 1 do 4 punktów dodatkowych. Lekkie ataki wskazują na wzrost ketonów o 1 (+) lub 2 plus (++). Zwiększenie o 3 plus ustawia się, gdy ich liczba wzrasta 400 razy, „++++” odpowiada wzrostowi liczby elementów ketonowych 600 razy. Obecność glukozy w moczu z kryzysem acetonowym nie jest konieczna, zwykle pojawia się podczas zabiegu - po wstrzyknięciu kroplówki roztworów;
  • Biochemiczne badanie krwi. Zmiany w tej analizie pojawiają się wraz ze wzrostem odwodnienia. Wzrost całkowitego białka i hematokrytu, wzrost mocznika i hipokaliemia wskazują na odwodnienie. Zdekompensowana lub skompensowana kwasica metaboliczna wskazuje na zmianę stanu kwasowo-zasadowego.

Badania funkcjonalne

Oprócz badań mających na celu identyfikację chorób pierwotnych, jeśli podejrzewa się zespół acetonemiczny, pacjenta poddaje się echokardiografii.

Badanie to pomaga ustalić zmiany w centralnej hemodynamice - spadek ciśnienia rozkurczowego i objętości lewej komory, ustala się spadek ciśnienia centralnego w żyłach. Ale z powodu częstoskurczu indeks serca wzrasta.

Diagnostyka różnicowa

Większość objawów zespołu acetonicznego ma podobieństwa z innymi chorobami, a obecność acetonu w moczu nie jest uważana za specyficzny znak wskazujący na tę konkretną chorobę.

Dlatego ważne jest przeprowadzenie diagnostyki z innymi podobnymi patologiami. Pierwsza to cukrzycowa kwasica ketonowa.

Niecukrzycowa kwasica ketonowa różni się od cukrzycy brakiem analizy wyraźnej hipo- lub hiperglikemii, anamnezy nietypowej dla cukrzycy i najlepszego stanu zdrowia pacjenta.

Konieczne jest określenie pierwotnego lub wtórnego zespołu acetonemicznego, który rozwija się u pacjenta.

W drugim przypadku konieczne jest ustalenie głównego czynnika etiologicznego choroby, ponieważ od tego momentu lekarz musi wybrać terapię lekową.

Ostra patologia chirurgiczna, guzy ośrodkowego układu nerwowego i zakażenia powinny być niezwłocznie wyeliminowane, w tym ostatnim przypadku konieczna jest ocena potrzeby izolowania pacjenta.

Funkcje leczenia

Leczenie pacjentów z zespołem acetonowym powinno być wyczerpujące. Podczas ostrego kryzysu pacjent potrzebuje natychmiastowej pomocy, podczas okresu interwencji, leczenie ma na celu zmniejszenie wpływu czynników prowokujących chorobę.

Warunek obowiązkowy - przestrzeganie pewnych zasad żywienia, szczególnie rygorystyczne ograniczenia dla pacjentów muszą być przestrzegane w czasie kryzysu.

Pierwsza pomoc dla dziecka z powtarzającymi się wymiotami

Powtarzające się epizody wymiotów acetonemicznych u dzieci prowadzą do odwodnienia w ciągu kilku godzin, co może prowadzić do poważnych powikłań, dlatego rodzice muszą zapewnić dziecku pomoc, nie czekając na lekarza, aby zbadał i przepisał leczenie.

Przed hospitalizacją należy wykonać kilka zaleceń:

  • Dziecko otpaivat. Co najlepsze, do tego celu najlepiej nadaje się ciepła słodka herbata, jednoprocentowy roztwór sody lub glukoza w aptece. Pij płyn małymi łykami po każdym epizodzie wymiotów, im więcej dziecko pije, tym lepiej. Ale nie zapominaj, że za dużo przyjmowania płynów w jednym czasie może spowodować powtarzające się wymioty, więc musisz podać 5-10 ml w ciągu 5-7 minut;
  • Uspokój dziecko. Możesz podać kroplę waleriany lub serdecznika w dawce odpowiadającej wiekowi dziecka.

Przy powtarzających się wymiotach, nawet jeśli nie pojawią się one po raz pierwszy, dziecko powinno zostać zbadane przez lekarza, tzn. Należy wezwać karetkę lub sam udać się do szpitala.

Terapeuta leczący zespół acetonemiczny

Pediatra leczy dzieci tą patologią, przepisuje badania, konsultacje z gastroenterologiem, psychoterapeutą i endokrynologiem. Leczenie przepisuje się natychmiast po konsultacji z lekarzem, ale po otrzymaniu danych diagnostycznych jest ono korygowane.

Dorośli pacjenci z zespołem acetonowym mogą najpierw skonsultować się z lekarzem ogólnym lub endokrynologiem.

Terapia farmakologiczna

Leki dla pacjenta z zespołem acetonowym wybiera się na podstawie ciężkości patologii i analizy danych.

Przede wszystkim kierują się zawartością ketonów w moczu. Jeśli ich poziom wzrośnie o nie więcej niż 2 plus, dziecko może zostać pozostawione w domu, pod warunkiem wykonania wszystkich zaleceń lekarza.

Przy znacznym wzroście ketonów pacjent jest hospitalizowany i przeprowadzana jest terapia infuzyjna, co pozwala osiągnąć:

  • Eliminacja powstającego odwodnienia, normalizacja mikrokrążenia i perfuzji;
  • Odzysk równowagi kwasowo-zasadowej;
  • Spożycie łatwo dostępnych węglowodanów.

Wskazania do podawania kroplówki leku:

  • Niepohamowane wymioty, nie hamowane przez prokinetykę;
  • Umiarkowane i ciężkie odwodnienie;
  • Dowody upośledzenia mikrokrążenia i hemodynamiki;
  • Zmiany świadomości, przejawiające się śpiączką, soporem;
  • Trudności funkcjonalne, które uniemożliwiają nawodnienie jamy ustnej - nieprawidłowości w jamie ustnej, kości szkieletowe, choroby neuropsychiatryczne.

Glukoza, ksylitol i sorbitol są wstrzykiwane pacjentowi.

Używane narkotyki

W zależności od stanu pacjenta z ustalonym atakiem acetonemicznym może być przepisany:

  • SORBENTY. Najczęstszym przedstawicielem tej klasy jest węgiel aktywny. Wspomaga usuwanie toksyn z organizmu, wyznacza je na początku ataku. Dawkowanie - 1 tabletka na każde 10 kilogramów wagi. Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do zaparć i zmniejszyć ilość witamin, białek i tłuszczów w organizmie. Węgla aktywowanego nie należy przyjmować z wrzodziejącymi zmianami w przewodzie pokarmowym i krwawieniem z żołądka;
  • MOTILIUM to lek przeciwwymiotny, który blokuje receptory dopaminy. Dawka pediatryczna - tabletka 3-4 razy dziennie, po 12 latach pojedyncza dawka może zostać zwiększona do 2 tabletek. Leku nie można stosować w celu wyeliminowania wymiotów acetonemicznych, jeśli masa ciała dziecka jest mniejsza niż 35 kilogramów, a także w przypadku niedrożności przewodu pokarmowego, krwawienia z żołądka, prolactinoma;
  • METHOCLOPRAMID to środek przeciwwymiotny, który również zmniejsza nudności, czkawkę i stymuluje perystaltykę. Po 6 latach dzieci mogą dawać 5 mg do 3 razy dziennie. Dorośli Metoklopramid jest przepisywany w dawce 10 mg do 4 razy na dobę;
  • Tiamina Mianowany w okresie międzyoperacyjnym, jeśli wykryto niedobór witaminy B1 w organizmie;
  • ATOKSIL - lek neutralizujący toksyny i przyspieszający ich wydalanie z przewodu pokarmowego, skóry, krwi. W rezultacie zanikają wymioty acetonowe, zmniejszają się objawy zatrucia i spada temperatura. Atoksyl jest produkowany w postaci proszku, z którego przed użyciem przygotowuje się zawiesinę. Pij go godzinę przed posiłkiem. Dawkowanie u pacjentów w wieku powyżej 7 lat - 12 gramów leku dziennie. W przypadku dzieci poniżej tego wieku lekarz musi obliczyć ilość zawiesiny.

Lek ziołowy

Leczenie ludowe pacjentów wymiotami acetonemicznymi jest możliwe, jeśli atak przebiega łatwo. W tym przypadku zastosowanie fitomedykacji, zatrzymanie wymiotów, obniżenie temperatury i przyspieszenie produkcji nagromadzonych ketonów.

Podobne właściwości posiadają:

  • Melissa. Łyżkę trawy wylewa się szklanką wrzącej wody, konieczne jest pociągnięcie napoju przez około godzinę, a następnie odcedzić. Pij infuzję łyżki stołowej 5-6 razy dziennie;
  • MIĘTA. Łyżkę liści mięty pieprzowej wylewa się z wrzącą wodą w ilości jednej filiżanki. Po dwóch godzinach filtrować, pić 1-2 łyżki stołowe do 4 razy dziennie;
  • ZIOŁOWA KOLEKCJA Z MELISSA, BYDŁA I KAPUSTY. Zioła są pobierane w łyżce stołowej, mieszane i wylewane 500 ml wrzącej wody, stań patelnię w łaźni wodnej na około 15 minut, ostudzić, przefiltrować. Pij tę kwotę przez cały dzień.

Dobrze usuwa nieprzyjemny zapach wywaru z acetonu z dzikiej róży lub szczawiu.

Domowe leczenie dzieci

Z łagodnymi objawami zespołu acetonemicznego możesz sam spróbować poradzić sobie z atakiem.

W tym celu użyj:

  • Lewatywa alkaliczna. W 200 ml ciepłej, przefiltrowanej wody należy rozpuścić łyżeczkę suchej sody. Przygotowany roztwór wstrzykuje się miękką strzykawką do odbytnicy. Woda alkaliczna przyspiesza wydalanie szkodliwych substancji z organizmu;
  • Preparaty nawadniające - Regidron, Glukosolan, ORS-200, Oralit;
  • Słodka herbata lub woda niegazowana, aby zapobiec odwodnieniu. Niemowlęta z wymiotami acetonowymi powinny być stosowane tak często, jak to możliwe;
  • Wzbogacony w dietę węglowodanową, z tłustymi potrawami, musisz jeść jak najmniej.

Aby określić wydajność acetonu w wydalanym moczu, istnieją specjalne paski wskaźnikowe, które można kupić w aptekach.

Jednak w każdym przypadku leczenie domowe jest dopuszczalne tylko po zbadaniu dziecka przez lekarza. W przypadku braku efektu terapii dziecko musi być hospitalizowane w szpitalu.

Dietoterapia

Odżywianie podczas ostrych objawów wymiotów acetonemicznych

Większość rodziców, po raz pierwszy w konfrontacji z zespołem acetonemicznym, uważa, że ​​pomiędzy epizodami wymiotów dziecko musi być karmione przynajmniej czymś.

Jest to częsty błąd, który może sprawić, że poczujesz się gorzej i zwiększysz liczbę epizodów wymiotów.

Po ustaleniu pierwszych oznak kryzysu acetonicznego należy przestrzegać kilku zasad żywienia:

  • Karmienie nie jest konieczne, dopóki wymioty nie zostaną całkowicie zatrzymane. Pierwszego dnia zaostrzenia ważne jest wysuszenie dziecka, aby zrekompensować brak mikroelementów, zamiast słodzonej herbaty lub wody mineralnej, może on wywar z rodzynek;
  • Po wymiotowaniu bańką pierwszą od dwóch do dwóch dni herbatę uzupełnia się suszonymi kromkami białego chleba lub niesłodzonymi herbatnikami bez dodatków;
  • Od trzeciego dnia bulion ryżowy jest wstrzykiwany do diety, ale bez dodatku soli, cukru, oleju. Wieczorem można dać jedno pieczone jabłko bez skórki;
  • Od czwartego dnia można jeść płatki owsiane lub ryż gotowany w wodzie, gotowane tłuczone ziemniaki lub marchew bez masła.

Po ustabilizowaniu dobrego samopoczucia można stopniowo przejść do odbioru naczyń dozwolonych w zespole acetonowym.

Terapia dietą po wyzdrowieniu

Odpowiednie odżywianie jest ważne nie tylko w czasie kryzysu i bezpośrednio po nim, ale przez cały okres, w którym aceton jest podwyższony w moczu. Podczas ataku wymiotów acetoneiso albo odmawiają jedzenia, albo znacznie ograniczają dietę. Po ustąpieniu ostrych objawów dozwolone jest włączenie do diety:

  • Pierwsze dania to zupy gotowane w bulionie warzywnym;
  • Drugie kursy:
  • Owsianka z ryżu, płatków owsianych, gryki, prosa;
  • Gotowana chuda wołowina, mięso królicze, kurczak, indyk;
  • Gulasz warzywny z ziemniaków, dyni, marchwi, cukinii, kapusty;
  • Liana ryba;
  • Produkty mleczne o minimalnej zawartości tłuszczu - kefir, twaróg, ryazhenka.
  • Napoje:
  • Napoje owocowe na bazie świeżych owoców i jagód;
  • Gulasze z suszonych i świeżych owoców;
  • Słabo parzona herbata, czarne i zielone odmiany;
  • Beztłuszczowe napoje z kwasem mlekowym.
  • Desery - marmolada, galaretka, miód pszczeli, karmel, suche herbatniki galetny. W ograniczonych ilościach można chałwę.

Zgodnie z opisanym powyżej odżywianiem można znacznie zmniejszyć nudności, normalizować funkcjonowanie narządów trawiennych. Ryby i mięso w tym samym czasie powinny być przygotowane tylko dla pary, owsianki na wodzie. Tłuszcze zwierzęce nie są dodawane do potraw.

Produkty, które zwiększają wydzielanie ciał ketonowych

Następujące produkty dla dzieci z zespołem acetonemicznym, zwłaszcza w ostrym okresie choroby, nie mogą być spożywane, ponieważ komplikują usuwanie toksyn i żużli z organizmu i wywołują występowanie wymiotów.

W związku z tym ich stosowanie pogarsza ogólny stan zdrowia i znacznie wydłuża czas powrotu do zdrowia.

  • Zupy gotowane w nasyconych bulionach mięsnych z dodatkiem tłuszczu zwierzęcego;
  • Zupy z grochu i fasoli;
  • Baranina, młoda cielęcina, wieprzowina;
  • Podroby - serce, płuca, wątroba, nerki;
  • Ryby o wysokiej zawartości tłuszczu;
  • Spawn;
  • Owoce morza;
  • Mleko i jego pochodne o zawartości tłuszczu 15%;
  • Grzyby;
  • Chrzan, szczaw, rzodkiewka, rzodkiewka;
  • Czekolada;
  • Ciasta maślane i herbatniki.

Całkowicie porzuć potrzebę napojów gazowanych, frytek, przypraw, musztardy, sosów pomidorowych, ketchupu, kawy, produktów wędzonych i konserwowanych, sera.

Przykładowe menu w przypadku cyklicznych wymiotów acetonemicznych na jeden dzień

Dziecko ze zidentyfikowanym zespołem acetonemicznym lepiej organizuje rozdawane posiłki - do 5-6 razy dziennie. Kolacja podzielona jest na dwie dawki, z których pierwsza otrzymuje zupę, a następnie około półtorej godziny i napoje. Przepiórki i jaja kurze są dozwolone raz dziennie.

  • Owsianka owsiana na wodzie z dodatkiem kawałków owoców lub marmolady;
  • Z napojów zielona herbata z herbatnikami.
  • Zupa ziemniaczana i warzywna z wermiszelem. Rosół można gotować na bazie marchwi, korzenia pietruszki, cebuli, selera;
  • Kasza gryczana z kotletem z indyka (parzona);
  • Sałatka warzywna z drobno startej kapusty i marchwi z dodatkiem niewielkiej ilości oleju roślinnego;
  • Napój owocowy z wiśni, porzeczek, malin, herbatników, dwóch gruszek zapiekanych w piekarniku z cukrem (w małych ilościach).
  • Jogurt - szklanka, garść krakersów.
  • Miękki twaróg, naturalny jogurt, w którym można dodać łyżkę dżemu. Kolacja może uzupełniać gotowane jajko;
  • Ciepły kompot lub słaba herbata.

W menu dziecka możesz umieścić pierogi, manti, pierogi, ale tylko w przygotowaniu nadzienia używaj dozwolonych odmian mięsa.

Jako sos do pierwszego i drugiego dania zamiast kwaśnej śmietany można użyć domowej roboty jogurtu. Menu rozszerza się poprzez soki z miąższem, pianki, orzechy włoskie.

Czasami dietetyka u pacjentów z zespołem acetonowym będzie musiała być przestrzegana przez kilka lat. Ale nie należy rozpaczać nad rodzicami - z dozwolonych produktów przygotowuje się wiele zdrowych, smacznych i pożywnych dań, do których przyzwyczajenie dziecko chętnie zje.

Różnice w zespole acetonowym u dorosłych

Kryzys acetonemiczny w dorosłości wynika głównie z rozpadu białek w celu wytworzenia niezbędnej energii. Oznaki patologii u dorosłych są podobne do objawów choroby u dzieci.

U dorosłych alkoholizm, kamica moczowa i kamica żółciowa, nadmierny wysiłek fizyczny, przedłużający się głód, cukrzyca typu 2 i choroby powodujące niewydolność nerek mogą być przyczyną zespołu acetonicznego.

U kobiet choroba często pojawia się po raz pierwszy podczas ciąży z nefropatią lub rzucawką.

Wyróżniają czynnik dziedziczny - ryzyko rozwoju patologii wzrasta u osób, których krewni mają miażdżycę i dnę moczanową w historii.

Prognoza

Terminowe i właściwe leczenie wymiotów acetonemicznych prowadzi do szybkiej stabilizacji zdrowia i eliminuje rozwój powikłań. Przy niewłaściwym lub niewystarczającym leczeniu rozwija się kwasica metaboliczna, stan, który prowadzi do poważnego nieprawidłowego funkcjonowania narządów wewnętrznych, co z kolei może powodować śpiączkę.

Kryzys acetonemiczny u dzieci niemal całkowicie ustaje w wieku 12-14 lat. Ale u nastolatków, którzy cierpieli na chorobę, wzrasta ryzyko wystąpienia chorób kamieni żółciowych, cukrzycy, IRR, nadciśnienia i patologii nerek.

W celu zidentyfikowania tych chorób na czas, konieczne jest nieustanne badanie przez pediatrę, aby zostać poddanym badaniu, aby przejść diagnostykę USG.

Zapobieganie

Interwałowy odstęp między epizodami wymiotów z zespołem acetonowym można wykonać bardziej zgodnie z tymi wytycznymi:

  • Dziecko musi jeść dobrze;
  • W ciągu pierwszego i pół miesiąca po ataku poziom acetonu w moczu należy mierzyć codziennie specjalnymi paskami. Umożliwi to czas na zidentyfikowanie naruszenia i rozpoczęcie leczenia na wczesnym etapie. W przyszłości paski powinny być używane, gdy pojawiają się znaki wskazujące na możliwe nagromadzenie ciał ketonowych;
  • Wzmocnij układ odpornościowy;
  • Zmniejsz efekt stresujących sytuacji na ciele;
  • Weź udział w kursach leczenia profilaktycznego. Zazwyczaj obejmują one kompleksy multiwitaminowe, hepatoprotektory, środki uspokajające.

Zabiegi wodne, natryski, spacery na świeżym powietrzu, umiarkowany wysiłek fizyczny pomagają wzmocnić układ nerwowy. Dziecko powinno być chore jak najmniej SARS i choroby zakaźne.

Zespół acetonemiczny jest patologią wymagającą odpowiedniego przebiegu terapii.

Im szybciej rodzice zwrócą uwagę na zmiany stanu zdrowia swojego dziecka i zwrócą się do lekarza w celu leczenia, tym większe szanse, że napady będą powtarzane rzadziej w przyszłości i będą łatwe.

Tabletki pankreatyny: instrukcje użytkowania

Suche usta