40 instrukcji stosowania glukozy

Roztwór glukozy 40% (Solutio Glucosi 40%)

SKŁAD I FORMULARZ EMISJI

Roztwór glukozy 40% - hipertoniczny. Jest to klarowna, bezbarwna lub lekko żółtawa ciecz o słodkim smaku, o pH 3,0-4,0. Pakowane w 100 ml, 200 ml i 400 ml w szklanych fiolkach.

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

Glukoza jest jednym z najłatwiej strawnych cukrów. Jest dobrze wchłaniany do krwi, a jej nadmiar wnika do wątroby i mięśni, gdzie zamienia się w glikogen. W ciele rozpada się wraz z tworzeniem energii, która zapewnia ciepło, mięśnie i inne tkanki. Glukoza stymuluje również syntezę hormonów i enzymów u zwierząt, zwiększa obronę organizmu. W przypadku podawania dożylnego, hipertoniczny roztwór glukozy zwiększa ciśnienie osmotyczne krwi, przepływ płynu jest zwiększona w tkankach krwi, zwiększenie procesów metabolicznych, poprawia funkcję detoksykacji wątroby, podwyższone aktywności skurczowej mięśnia sercowego, rozszerzają naczynia krwionośne, zwiększa diurezę.

WSKAZANIA

Zatrucia, choroby zakaźne, różne zatrucia (zatrucie lekami, kwas cyjanowodorowy i jej sole, tlenek węgla, anilina, arsenowy wodoru i innych substancji), choroby wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby, dystrofii i atrofii wątroby), dekompensacji serca, obrzęk płuc, krwotoczne skaza i wiele innych stanów patologicznych. U przeżuwaczy przepisuje się je w przypadku chorób żołądkowo-jelitowych z objawami zatrucia, niedociśnienia, atonii przed-żołądka, a także acetonemii, hemoglobinurii poporodowej, ketonurii i toksemii. Roztwory glukozy są przepisywane słabym i zubożonym zwierzętom jako środek energetyczny i dietetyczny.

DAWKI I METODY STOSOWANIA

W zależności od ciężkości choroby lek podaje się zwierzętom doustnie lub dożylnie 1-2 razy dziennie w następujących dawkach (w ml na zwierzę): bydło - 75-370, konie - 75-300, owce i kozy - 10-75, świnie - 20-75, psy i koty - 5-50.

NIEPOŻĄDANE EFEKTY

Przy prawidłowym stosowaniu i dawkach niepożądanych, z reguły nie są przestrzegane.

PRZECIWWSKAZANIA

INSTRUKCJE SPECJALNE

Produkty zwierzęce po zastosowaniu roztworu glukozy można stosować bez żadnych ograniczeń.

WARUNKI PRZECHOWYWANIA

W suchym, ciemnym miejscu w temperaturze od 0 do 25 ° C Okres przydatności do spożycia - 2 lata.

GLUKOZA (GLUKOZA)

Posiadacz certyfikatu rejestracji:

Formularz dawkowania

Forma uwalniania, pakowanie i skład

5 ml - ampułki (10) - pakuje karton.

Działanie farmakologiczne

Środki do rehydratacji i detoksykacji.

Izotoniczny roztwór dekstrozy (5%) jest stosowany do uzupełnienia ciała płynem. Ponadto jest źródłem cennego składnika odżywczego, który jest łatwo trawiony. Wraz z metabolizmem glukozy w tkankach uwalniana jest znaczna ilość energii, która jest niezbędna do życiowej aktywności organizmu.

Przy wprowadzaniu roztworów hipertonicznych (10%, 20%, 40%) wzrasta ciśnienie osmotyczne krwi, zwiększa się przepływ płynu z tkanek do krwi, procesy metaboliczne wzrastają, poprawia się działanie antytoksyczne wątroby, zwiększa się aktywność mięśniowa mięśnia sercowego, naczynia rozszerzają się i diureza.

Glukoza

Instrukcja użytkowania:

Ceny w aptekach internetowych:

Glukoza jest lekiem do żywienia pozajelitowego, rehydracji (odwodnienia) i detoksykacji.

Uwolnij formę i skład

Glukoza jest wytwarzana w postaci proszku, w postaci tabletek w paczkach po 20 sztuk, a także w postaci roztworu 5% do wstrzykiwań w fiolkach po 400 ml, 40% roztworu w ampułkach po 10 lub 20 ml.

Aktywnym składnikiem leku jest monohydrat dekstrozy.

Wskazania do stosowania

Zgodnie z instrukcjami, Glukoza jako roztwór jest używana w następujących przypadkach:

  • Izotermiczne pozakomórkowe odwodnienie;
  • Jako źródło węglowodanów;
  • Do celów uprawy i transportu substancji leczniczych stosowanych pozajelitowo.

Tabletki glukozy przeznaczone dla:

  • Hipoglikemia;
  • Brak żywności węglowodanowej;
  • Odtruwanie, w tym wynikające z choroby wątroby (zapalenie wątroby, degeneracja, atrofia);
  • Toksyczne infekcje;
  • Szok i upadek;
  • Odwodnienie (okres pooperacyjny, wymioty, biegunka).

Przeciwwskazania

Zgodnie z instrukcją glukoza jest zabroniona, gdy:

  • Hiperglikemia;
  • Śpiączka hiperosmolarna;
  • Zdekompensowana cukrzyca;
  • Hyperlaktacidemia;
  • Odporność na glikozę (ze stresem metabolicznym).

Glukoza jest przepisywana z ostrożnością, gdy:

  • Hiponatremia;
  • Przewlekła niewydolność nerek (bezmocz, skąpomocz);
  • Niewyrównana niewydolność serca w przewlekłej naturze.

Dawkowanie i administracja

Roztwór glukozy 5% (izotoniczny) wstrzykuje się kroplówkę (do żyły). Maksymalna szybkość podawania wynosi 7,5 ml / min (150 kropli) lub 400 ml / h. Dawka dla dorosłych wynosi 500-3000 ml dziennie.

W przypadku noworodków, których masa ciała nie przekracza 10 kg, optymalna dawka glukozy wynosi 100 ml na kg masy ciała na dzień. Dzieci o masie ciała 10-20 kg pobierają 150 ml na kg masy ciała dziennie, więcej niż 20 kg - 170 ml na kilogram masy ciała na dzień.

Maksymalna dawka wynosi 5-18 mg na kg masy ciała na minutę, w zależności od wieku i masy ciała.

Hipertoniczny roztwór glukozy (40%) podaje się kroplami z szybkością do 60 kropli na minutę (3 ml na minutę). Maksymalna dawka dla dorosłych wynosi 1000 ml na dzień.

Do iniekcji dożylnych stosuje się roztwory glukozy 5 i 10% w dawce 10-50 ml. Aby uniknąć hiperglikemii, nie należy przekraczać zalecanej dawki.

W cukrzycy, stosowanie glukozy powinno być prowadzone pod regularną kontrolą jego stężenia w moczu i krwi. Aby rozcieńczyć i przetransportować leki stosowane pozajelitowo, zalecana dawka glukozy wynosi 50-250 ml na dawkę. Dawka i szybkość podawania roztworu zależy od charakterystyki leku rozpuszczonego w glukozie.

Tabletki glukozy przyjmuje się doustnie, 1-2 tabletki dziennie.

Skutki uboczne

Stosowanie 5% glukozy w dużych dawkach może powodować nadmierne nawodnienie (nadmiar płynu w organizmie), czemu towarzyszy naruszenie równowagi wodno-solnej.

Po wprowadzeniu hipertonicznego roztworu, jeśli lek dostanie się pod skórę, pojawia się martwica tkanki podskórnej, przy bardzo szybkim podawaniu, możliwe jest zapalenie żył (zapalenie żył) i zakrzepy krwi (skrzepy krwi).

Instrukcje specjalne

Przy zbyt szybkim wprowadzeniu i długotrwałym stosowaniu glukozy możliwe są:

  • Hyperosmolarity;
  • Hiperglikemia;
  • Diureza osmotyczna (w wyniku hiperglikemii);
  • Hyperglucosuria;
  • Hiperwolemia.

W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się podjęcie działań w celu ich eliminacji i leczenia wspomagającego, w tym przy użyciu diuretyków.

Oznaki przedawkowania spowodowane dodatkowymi lekami, rozcieńczone w 5% roztworze glukozy, determinowane są przede wszystkim właściwościami tych leków. W przypadku przedawkowania zaleca się pozostawienie podawania roztworu i prowadzenie leczenia objawowego i wspomagającego.

Przypadki interakcji lekowej glukozy z innymi lekami nie są opisane.

Podczas ciąży i karmienia piersią dopuszcza się glukozę.

Aby lepiej przyswajać glukozę, pacjenci otrzymują jednocześnie insulinę insulinową w dawce 1 U na 4-5 g glukozy.

Nie zaleca się podawania glukozy bezpośrednio po transfuzji krwi w tym samym systemie, ponieważ istnieje możliwość zakrzepicy i hemolizy.

Roztwór glukozy nadaje się do stosowania tylko w warunkach przezroczystości, integralności opakowania i braku widocznych zanieczyszczeń. Powinieneś używać roztworu natychmiast po przymocowaniu fiolki do systemu infuzyjnego.

Zabronione jest stosowanie roztworu glukozy w połączonych szeregowo pojemnikach, ponieważ może to spowodować rozwój zatoru powietrznego z powodu dopływu powietrza pozostającego w pierwszym pakiecie.

Dodaj inne leki do roztworu przed lub podczas infuzji poprzez wstrzyknięcie do specjalnie przeznaczonej do tego powierzchni pojemnika. Podczas dodawania leku należy sprawdzić izotoniczność uzyskanego roztworu. Roztwór powstały w wyniku mieszania należy zastosować natychmiast po przygotowaniu.

Pojemnik należy wyrzucić natychmiast po użyciu roztworu, niezależnie od tego, czy lek pozostaje w nim, czy nie.

Analogi

Strukturalne analogi glukozy są następujące leki:

  • Glucosteril;
  • Glukoza-E;
  • Glukoza brązowa;
  • Bufus glukozowy;
  • Dekstroza;
  • Glukoza Eskom;
  • Fiolka dekstrozy;
  • Roztwór do analizy otrzewnej z glukozą i niskim poziomem wapnia.

Warunki przechowywania

Zgodnie z instrukcją glukozę w dowolnej postaci należy przechowywać w chłodnej temperaturze, poza zasięgiem dzieci. Okres trwałości leku zależy od producenta i wynosi od 1,5 do 3 lat.

Znalazłeś błąd w tekście? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter.

Wtrysk glukozy. 40% na 10 ml nr 10

Ogólna charakterystyka

nazwy międzynarodowe i chemiczne: glukoza; (+) - D-glukopiranozowy monohydrat;

Podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne

bezbarwna lub lekko żółtawa, przezroczysta ciecz;

Skład

1 ml roztworu zawiera 0,4 g glukozy w przeliczeniu na bezwodną glukozę;

Substancje pomocnicze: 0,1 M roztwór kwasu chlorowodorowego, chlorek sodu, woda do wstrzykiwań.

Formularz zwolnienia

Roztwór do wstrzykiwań.

Grupa farmakoterapeutyczna

Roztwór do podawania dożylnego. Węglowodany. Kod ATC B05C X01.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika. Glukoza zapewnia uzupełnienie energii substratu. Po wprowadzeniu hipertonicznych roztworów do żyły wzrasta ciśnienie wewnątrznaczyniowe, zwiększa się przepływ płynów z tkanek do krwi, przyspiesza metabolizm, poprawia się działanie antytoksyczne wątroby, zwiększa się kurczliwość mięśnia sercowego, zwiększa się diureza. Wraz z wprowadzeniem hipertonicznego roztworu glukozy, procesy redoks są wzmacniane, aktywowane jest odkładanie glikogenu w wątrobie.

Farmakokinetyka. Po podaniu dożylnym glukoza dostaje się do narządów i tkanek przez krwioobieg, gdzie jest włączana do procesów metabolicznych. Rezerwy glukozy są gromadzone w komórkach wielu tkanek w postaci glikogenu. Wchodząc w proces glikolizy, glukoza jest metabolizowana do pirogronianu lub mleczanu, w warunkach tlenowych pirogronian jest całkowicie metabolizowany do dwutlenku węgla i wody z wytworzeniem energii w postaci ATP. Końcowe produkty pełnego utleniania glukozy są wydalane przez płuca i nerki.

Wskazania do stosowania

Dawkowanie i sposób podawania

Roztwór glukozy 40% podaje się dożylnie (bardzo powoli), dorośli - 20-40-50 ml na wstrzyknięcie. W razie potrzeby kroplówkę podaje się z szybkością do 30 kropli / min (1,5 ml / kg / h). Dawka dla dorosłych z kroplówką dożylną wynosi do 300 ml na dobę. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 15 ml / kg, ale nie więcej niż 1000 ml na dzień.

Skutki uboczne

Przy szybkim podawaniu dożylnym może rozwinąć się zapalenie żyły. Być może rozwój nierównowagi jonowej (elektrolit).

Przeciwwskazania

Cukrzyca i różne stany towarzyszące hiperglikemii.

Przedawkowanie

Wraz z przedawkowaniem leku, hiperglikemią, cukromoczem, wzrostem osmotycznego ciśnienia krwi (aż do rozwoju hiperglikemicznej śpiączki hiperosmotycznej), rozwija się nadmierne nawodnienie i zaburzenia równowagi elektrolitowej. W tym przypadku lek jest anulowany, a insulinę podaje się z szybkością 1 U na każde 0,45-0,9 mmol glukozy we krwi, aż poziom glukozy we krwi osiągnie 9 mmol / l. Poziom glukozy we krwi należy stopniowo zmniejszać. Jednocześnie z powołaniem insuliny spędzić infuzji zrównoważonych roztworów soli.

Funkcje aplikacji

Lek należy stosować pod kontrolą stężenia cukru we krwi i poziomu elektrolitów. Nie zaleca się przepisywania roztworu glukozy w ostrym okresie ciężkiego uszkodzenia czaszkowo-mózgowego, w przypadku ostrego incydentu naczyniowo-mózgowego, ponieważ lek może zwiększać uszkodzenia struktur mózgu i pogarszać przebieg choroby (z wyjątkiem korekcji hipoglikemii).

W hipokaliemii podawanie roztworu glukozy musi być połączone jednocześnie z korektą niedoboru potasu (ze względu na niebezpieczeństwo zwiększonej hipokaliemii).

Wlewy glukozy u kobiet w ciąży z normoglikemią mogą powodować hiperglikemię płodu i powodować w niej kwasicę metaboliczną. To ostatnie należy wziąć pod uwagę, zwłaszcza gdy dystres lub niedotlenienie płodu są już spowodowane innymi czynnikami okołoporodowymi.

Dla lepszej asymilacji glukozy w przypadku stanów normoglikemicznych pożądane jest połączenie podawania leku z podawaniem (podskórnie) krótko działającej insuliny w ilości 1 U na 4 do 5 g glukozy (suchej masy).

Interakcje z innymi lekami

Ze względu na fakt, że glukoza jest dość silnym utleniaczem, nie należy jej podawać w tej samej strzykawce z heksametylenotetraaminą. Nie zaleca się mieszania roztworu glukozy w jednej strzykawce z roztworami alkalicznymi: z lekami nasennymi (ich aktywność zmniejsza się), roztworami alkaloidów (ich rozkład). Glukoza osłabia również działanie leków przeciwbólowych, adrenomimetycznych, inaktywuje streptomycynę.

Warunki przechowywania

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci w temperaturze nieprzekraczającej 25 ° C. Okres trwałości - 5 lat.

Warunki wakacyjne

Pakowanie

W 10 ml lub 20 ml w ampułce. 5 lub 10 ampułek w opakowaniu.

Glukoza 10 ml (40%) Dekstroza

Instrukcja

  • Rosyjski
  • азақша

Nazwa handlowa

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa

Formularz dawkowania

Roztwór do wstrzykiwań 40%, 10 ml i 20 ml

Skład

1 ml roztworu zawiera

substancje aktywne: monohydrat glukozy, 0,4 g, liczone jako glukoza, bezwodna

Substancje pomocnicze: 0,1 M kwas chlorowodorowy, chlorek sodu, woda do wstrzykiwań

Opis

Klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy płyn

Grupa farmakoterapeutyczna

Plazmowe roztwory zastępcze i perfuzyjne. Inne rozwiązania irygacyjne. Dekstroza.

Kod ATH B05C X01

Właściwości farmakologiczne

Farmakokinetyka

Po podaniu dożylnym glukoza dostaje się do narządów i tkanek przez krwioobieg, gdzie jest włączana do procesów metabolicznych. Rezerwy glukozy są gromadzone w komórkach wielu tkanek w postaci glikogenu. Wchodząc w proces glikolizy, glukoza jest metabolizowana do pirogronianu lub mleczanu, w warunkach tlenowych pirogronian jest całkowicie metabolizowany do dwutlenku węgla i wody z wytworzeniem energii w postaci ATP. Końcowe produkty pełnego utleniania glukozy są wydalane przez płuca i nerki.

Farmakodynamika

Glukoza zapewnia uzupełnienie energii substratu. Wraz z wprowadzeniem hipertonicznych roztworów do żyły wzrasta ciśnienie wewnątrznaczyniowe osmotyczne, zwiększa się przepływ płynów z tkanek do krwi, przyspiesza metabolizm, poprawia się działanie antytoksyczne wątroby, zwiększa się aktywność mięśniowa mięśnia sercowego i zwiększa się diureza. Wraz z wprowadzeniem hipertonicznego roztworu glukozy, procesy redoks są wzmacniane, aktywowane jest odkładanie glikogenu w wątrobie.

Wskazania do stosowania

hipoglikemia (niższy poziom cukru we krwi)

Dawkowanie i sposób podawania

Roztwór glukozy 40% podaje się dożylnie bardzo powoli (raz), dorośli - 20-40-50 ml na zastrzyk. W razie potrzeby kroplówkę podaje się z szybkością do 30 kropli / min. Dawka dla dorosłych z kroplówką dożylną wynosi do 300 ml na dobę (6,0 g glukozy na 1 kg masy ciała).

Skutki uboczne

ból w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie żył, zapalenie żył, zakrzepica żylna

hiperglikemia, hipokaliemia, hipofosfatemia, hipomagnezemia, glukozuria, kwasica

reakcje alergiczne (gorączka, wysypki skórne, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs)

Przeciwwskazania

nadwrażliwość na lek

krwotok wewnątrzczaszkowy i podpajęczynówkowy w rdzeniu kręgowym, z wyjątkiem stanów związanych z hipoglikemią

ciężkie odwodnienie, w tym delikatesy deli

cukrzyca i inne stany towarzyszące hiperglikemii

zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy

obrzęk mózgu i obrzęk płuc

ostra niewydolność lewej komory

Interakcje leków

40% roztworu glukozy nie należy podawać w tej samej strzykawce z heksametylenotetraaminą, ponieważ glukoza jest silnym utleniaczem. Nie zaleca się mieszania w tej samej strzykawce z roztworami alkalicznymi: z ogólnymi środkami znieczulającymi i nasennymi, ponieważ ich aktywność spada wraz z roztworami alkaloidów; dezaktywuje streptomycynę, zmniejsza skuteczność nystatyny.

Pod wpływem diuretyków tiazydowych i furosemidu zmniejsza się tolerancja glukozy. Insulina wspomaga penetrację glukozy do tkanek obwodowych, stymuluje tworzenie glikogenu, syntezę białek i kwasów tłuszczowych. Roztwór glukozy zmniejsza toksyczne działanie pirazynamidu na wątrobę. Wprowadzenie dużej objętości roztworu glukozy przyczynia się do rozwoju hipokaliemii, co zwiększa toksyczność jednocześnie stosowanych preparatów naparstnicy.

Instrukcje specjalne

Lek należy stosować pod kontrolą stężenia cukru we krwi i poziomu elektrolitów.

Lek nie jest podawany jednocześnie z produktami krwiopochodnymi.

Nie zaleca się przepisywania roztworu glukozy w ostrym okresie ciężkiego urazowego uszkodzenia mózgu, w przypadku ostrego incydentu naczyniowo-mózgowego, ponieważ lek może zwiększać uszkodzenia struktur mózgu i pogarszać przebieg choroby (z wyjątkiem przypadków korekty hipoglikemii).

W przypadku hipokaliemii podawanie roztworu glukozy musi być połączone jednocześnie z korektą niedoboru potasu (ze względu na niebezpieczeństwo zwiększonej hipokaliemii).

W celu lepszego trawienia glukozy w przypadku stanów normoglikemicznych pożądane jest połączenie podawania leku z powoaniem (podskórnie) krótko działającej insuliny w dawce 1 U na 4-5 g glukozy (sucha masa).

Nie stosować roztworu podskórnie i domięśniowo.

Zawartość ampułki można stosować tylko u jednego pacjenta, po wycieku ampułki należy ją odrzucić.

W przypadku niewydolności nerek, dekompensacji niewydolności serca, hiponatremii, wymagana jest szczególna ostrożność, monitorowanie parametrów hemodynamicznych centralnych.

Stosować w czasie ciąży lub laktacji

Infuzje glukozy u kobiet w ciąży z normoglikemią mogą prowadzić do hiperglikemii płodowej i powodować w niej kwasicę metaboliczną. To ostatnie należy wziąć pod uwagę, zwłaszcza gdy dystres lub niedotlenienie płodu są już spowodowane innymi czynnikami okołoporodowymi.

Użyj w pediatrii

Lek jest stosowany tylko u dzieci zgodnie z zaleceniami lekarza i pod nadzorem lekarza.

Cechy działania leku na zdolność prowadzenia pojazdów lub potencjalnie niebezpiecznych maszyn

Przedawkowanie

Objawy: hiperglikemia, cukromocz, zwiększenie osmotycznego ciśnienia krwi (do wystąpienia śpiączki hiperglikemicznej), hiperhydratacja i brak równowagi elektrolitowej.

Leczenie: lek jest anulowany, a insulina jest przepisywana w dawce 1 U na każde 0,45-0,9 mmol glukozy we krwi, aż poziom glukozy we krwi osiągnie 9 mmol / l. Poziom glukozy we krwi należy stopniowo zmniejszać. Jednocześnie z powołaniem insuliny spędzić infuzji zrównoważonych roztworów soli.

Jeśli to konieczne, przepisać leczenie objawowe.

Formularz zwolnienia i opakowanie

W 10 ml lub 20 ml w ampułce szklanej z pierścieniem z przerwą lub punktem przerwania. 5 lub 10 ampułek wraz z instrukcją do użytku medycznego w języku państwowym i rosyjskim umieszcza się w paczce z tekturami z tektury falistej.

Lub 5 ampułek umieszcza się w blistrze wykonanym z folii polimerowej. Dla 1 lub 2 blistry z ampułkami wraz z instrukcjami do użytku medycznego w języku państwowym i rosyjskim są pakowane w tekturę.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 ° С.

Trzymaj z dala od dzieci!

Okres przydatności do spożycia

Nie stosować leku po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Warunki sprzedaży aptek

Producent

Publiczna spółka akcyjna "Farmak"

Ukraina, 04080, Kijów, ul. Frunze, 63.

Posiadacz certyfikatu rejestracji

Publiczna spółka akcyjna Farmak, Ukraina

Adres organizacji, która otrzymuje reklamacje od konsumentów dotyczące jakości produktów (towarów) w Republice Kazachstanu

Republika Kazachstanu, 050009, Almaty, ul. Abay 157, biuro 5

Glukoza 40%

Producent: Himfarm JSC Republika Kazachstanu

Kod ATC: B05CX01

Postać uwalniania: Płynne formy dawkowania. Roztwór do wstrzykiwań.

Ogólna charakterystyka. Skład:

Substancją czynną jest monohydrat glukozy (w przeliczeniu na substancję bezwodną) 2,0 g.

Substancje pomocnicze: chlorek sodu, kwas solny 0,1 M, woda do wstrzykiwań.

Właściwości farmakologiczne:

Farmakokinetyka. Łatwo przenika histohematogenne bariery do wszystkich narządów i tkanek. Transport do komórki jest regulowany przez insulinę. Organizm ulega biotransformacji wzdłuż szlaku heksozo-fosforanowego (główny szlak metabolizmu energetycznego z tworzeniem związków makroergicznych) i szlaku pentosefosforanowego (główny szlak metabolizmu plastycznego z tworzeniem nukleotydów, aminokwasów, glicerolu). Wchodząc w proces glikolizy, glukoza jest metabolizowana do dwutlenku węgla i wody z wytworzeniem energii w postaci ATP. Końcowe produkty pełnego utleniania glukozy są wydalane przez płuca (dwutlenek węgla) i przez nerki (wodę).

Farmakodynamika. Glukoza zapewnia uzupełnienie energii substratu. Wraz z wprowadzeniem hipertonicznych roztworów do żyły wzrasta ciśnienie wewnątrznaczyniowe osmotyczne, zwiększa się przepływ płynów z tkanek do krwi, przyspiesza metabolizm, poprawia się działanie antytoksyczne wątroby, zwiększa się aktywność mięśniowa mięśnia sercowego i zwiększa się diureza. Wraz z wprowadzeniem hipertonicznego roztworu glukozy, procesy redoks są wzmacniane, aktywowane jest odkładanie glikogenu w wątrobie. Jednocześnie działa jako źródło składników odżywczych i energii niezbędnych do życia organizmu.

Wskazania do stosowania:

- hipoglikemia (niższy poziom cukru we krwi)

Dawkowanie i administracja:

Lek podaje się dożylnie w strumieniu lub kroplówce.

Roztwór glukozy 40% podaje się dożylnie bardzo powoli (raz), dorośli - 20-40-50 ml na zastrzyk. W razie potrzeby kroplówkę podaje się z szybkością do 30 kropli / min. Dawka dla dorosłych z kroplówką dożylną wynosi do 300 ml na dobę (6,0 g glukozy na 1 kg masy ciała).

Funkcje aplikacji:

Lek należy stosować pod kontrolą stężenia cukru we krwi i poziomu elektrolitów.

Nie zaleca się przepisywania roztworu glukozy w ostrym okresie ciężkiego urazowego uszkodzenia mózgu, w przypadku ostrego udaru mózgowo-naczyniowego, ponieważ lek może zwiększyć uszkodzenie struktur mózgu i pogorszyć przebieg choroby (z wyjątkiem przypadku korekty hipoglikemii).

W hipokaliemii podawanie roztworu glukozy musi być połączone jednocześnie z korektą niedoboru potasu (ze względu na niebezpieczeństwo zwiększonej hipokaliemii).

Przy hipotetycznym odwodnieniu - stosowanie leku jest pokazane jednocześnie z wprowadzeniem hipertonicznych roztworów soli.

Nie stosować roztworu podskórnie i domięśniowo.

Zawartość ampułki można stosować tylko u jednego pacjenta, po wycieku ampułki należy ją odrzucić.

W przypadku niewydolności nerek, niewyrównanej niewydolności serca, hiponatremii, należy zachować szczególną ostrożność podczas przepisywania glukozy, monitorując centralne parametry hemodynamiczne.

Lek jest stosowany tylko u dzieci zgodnie z zaleceniami lekarza i pod nadzorem lekarza.

Możliwe zastosowanie glukozy do wskazań w czasie ciąży i laktacji.

Lek nie wpływa na zarządzanie pojazdem i potencjalnie niebezpieczne maszyny.

Skutki uboczne:

- ból w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie żyły, zapalenie żył, zakrzepica żylna;

- reakcje alergiczne (gorączka, wysypka skórna, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs).

Interakcje z innymi lekami:

W połączeniu z roztworem chlorku sodu działa addytywnie na osmolarność roztworu.

Ze względu na to, że glukoza jest dość silnym środkiem utleniającym, nie należy jej wstrzykiwać do tej samej strzykawki z heksametylenotetraaminą, produktami z krwi z powodu agregacji lub hemolizy czerwonych krwinek.

Nie zaleca się mieszania roztworu glukozy w tej samej strzykawce z ogólnymi środkami znieczulającymi i nasennymi (ich aktywność zmniejsza się), roztworami alkaloidów (ich rozpad).

Glukoza zmniejsza działanie leków przeciwbólowych, adrenomimetikow, inaktywuje streptomycynę, zmniejsza skuteczność nystatyny.

Aby lepiej przyswoić glukozę w przypadku stanów normoglikemicznych, pożądane jest połączenie wprowadzenia leku z powołaniem 4-8 jednostek insuliny krótkodziałającej (podskórnie).

Przeciwwskazania:

- nadwrażliwość na lek;

- krwotok wewnątrzczaszkowy i podpajęczynówkowy w rdzeniu kręgowym, z wyjątkiem stanów związanych z hipoglikemią;

- ciężkie odwodnienie, w tym delirium tremens;

- cukrzyca i inne stany, którym towarzyszy hiperglikemia;

- zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy;

Przedawkowanie:

Objawy: hiperglikemia, cukromocz, zwiększenie osmotycznego ciśnienia krwi (do wystąpienia śpiączki hiperglikemicznej), hiperhydratacja i brak równowagi elektrolitowej.

Leczenie: lek jest anulowany, a insulina jest przepisywana w dawce 1 U na każde 0,45-0,9 mmol glukozy we krwi, aż poziom glukozy we krwi osiągnie 9 mmol / l. Poziom glukozy we krwi należy stopniowo zmniejszać. Jednocześnie z powołaniem insuliny spędzić infuzji zrównoważonych roztworów soli.

Jeśli to konieczne, przepisać leczenie objawowe.

Warunki przechowywania:

W ciemnym miejscu w temperaturze nie wyższej niż 25 ° C Trzymaj z dala od dzieci!

Warunki wakacyjne:

Pakowanie:

Na 5 ml w ampułkach z obojętnym szkłem lub ampułkach sterylne wypełnienie strzykawki Na każdej paście ampułki naklejkę z papierowej etykiety lub tekstu nanosi się bezpośrednio na ampułkę z tuszem do wklęsłodruku na produkty szklane.

Na 5 ampułkach zapakować w opakowanie blistrowe z folii z polichlorku winylu i folii aluminiowej. W każdym opakowaniu umieszczany jest wertykulator ampułki.

Podczas pakowania ampułek z wycięciami, pierścieniami i kropkami, skaryfikatory nie są wstawiane.

Opakowania konturowe wraz z zatwierdzonymi instrukcjami do użytku medycznego w języku stanowym i rosyjskim według liczby opakowań umieszcza się w tekturowym pudełku na opakowania konsumenckie lub tekturę falistą.

GLUKOZA 5% 10% 25% 40%

w sprawie stosowania glukozy 5%, 10%, 25%, 40% roztworu do wstrzykiwań

podczas odwodnienia i zatrucia zwierząt

(Organizacja-programista: LLC Firma "BioHimFarm", Raduzhny, region Vladimir.)

I. Informacje ogólne

1. Nazwa handlowa leku: Glukoza 5%, 10%, 25% i 40% roztwór do wstrzykiwań (Glucosi 5%, 10%, 25%, 40% solutio pro injectionibus).

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa: glukoza, dekstroza.

2. Postać dawkowania: wstrzyknięcie.

Glukoza 5%, 10%, 25% i 40% roztwór do wstrzykiwań jako składnik czynny w 1 ml zawiera odpowiednio 50, 100, 250 lub 400 mg krystalicznej leczniczej glukozy lub krystalicznej wodzian glukozy, a także składniki pomocnicze: chlorek sodu-0, 26 mg, kwas solny (do ustalenia pH) i woda do wstrzykiwań - do 1 ml.

3. Uwolnij glukozę 5%, 10%, 25%, 40% roztworu do wstrzykiwań w szklanych fiolkach i butelkach o odpowiedniej pojemności, zamkniętych gumowymi korkami, wzmocnionymi aluminiowymi kapslami.

4. Przechowywać lek w zamkniętym opakowaniu producenta w suchym miejscu, chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, oddzielnie od żywności i paszy, w temperaturze od 0 ° C do 25 ° C.

Okres ważności leku w warunkach przechowywania - 2 lata od daty produkcji.

Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.

5. Glukoza 5%, 10%, 25%, 40% roztwór do wstrzykiwań należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

6. Niewykorzystany lek jest usuwany zgodnie z wymogami prawnymi.

Ii. Właściwości farmakologiczne

7. Glukoza 5%, 10%, 25% i 40% roztwór do wstrzykiwań odnosi się do leków, które wpływają na metabolizm węglowodanów.

Izotoniczny 5% roztwór glukozy służy do uzupełnienia ciała płynem i lekkostrawnym węglowodanem. W tkankach glukoza rozpada się wraz z uwolnieniem energii.

Hipertoniczne 10%, 25%, 40% roztwory glukozy zwiększają ciśnienie osmotyczne krwi, poprawiają procesy metaboliczne, antytoksyczną czynność wątroby i pracę serca, rozszerzają naczynia krwionośne, zwiększają diurezę. Glukoza stymuluje syntezę hormonów i enzymów, zwiększa obronę organizmu.

Po podaniu lek jest szybko rozprowadzany w narządach i tkankach zwierzęcia.

Glukoza 5%, 10%, 25%, 40% roztwór do wstrzykiwań w zależności od stopnia oddziaływania na ciało należy do substancji niskiego ryzyka (klasa zagrożenia 4 według GOST 12.1.007-76).

Iii. Procedura składania wniosku

8. Glukoza 5%, 10%, 25%, 40% roztwór do wstrzykiwań jest przepisywany zwierzętom z dużymi stratami płynów ustrojowych (krwawienie, toksyczna dyspepsja), wstrząsem, zatruciem, a także rozpuszczaniem leków.

9. Przeciwwskazaniem do stosowania glukozy 5%, 10%, 25%, 40% roztworu do wstrzykiwań jest hiperglikemia, nadmierne nawodnienie, śpiączka hiperosmolarna, cukrzyca.

10. Wstrzyknięcie 5% glukozy jest przepisywane podskórnie lub dożylnie; Glukoza 10%, 25%, 40% roztwór do wstrzykiwań - tylko dożylnie.

W zależności od ciężkości choroby lek podaje się zwierzętom 1-2 razy dziennie w następujących dawkach:

Roztwór glukozy 40%

Roztwór glukozy 40%

Nazwa handlowa leku: GLUCOSE SOLUTION FOR INFUSION 40% (Glucosa solution pro infusion 40%).
Lek w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji.
ROZWIĄZANIE GLUKOZY DLA INFUZJI 40% substancji czynnej w 1 ml zawiera 400 mg krystalicznej leczniczej glukozy lub krystalicznego wodzianu glukozy, a także składniki pomocnicze: chlorek sodu - 0,26 mg, kwas solny i wodę do wstrzykiwań do 1 ml.
ROZTWÓR GLUKOZOWY DO INFUZJI 40% roztwór do wstrzykiwań i wlewów jest klarownym, bezbarwnym lub lekko żółtawym sterylnym płynem.
Lek jest produkowany w postaci sterylnego roztworu, zapakowanego w pojemniki polimerowe o pojemności 500 ml i 1000 ml. Każdy pojemnik jest oznaczony lub naklejony etykietą samoprzylepną.

ROZWIĄZANIE GLUKOZOWE DO INFUZJI dotyczy 40%
do grupy pokarmów zawierających węglowodany. ROZWIĄZANIE GLUKOZY DLA INFUZJI 40% odnosi się do hipertonicznych roztworów glukozy do wstrzykiwań.
Hipertoniczne roztwory glukozy zwiększają ciśnienie osmotyczne krwi, poprawiają procesy metaboliczne, antytoksyczną czynność wątroby i serca, rozszerzają naczynia krwionośne, zwiększają diurezę. Glukoza stymuluje syntezę hormonów i enzymów, zwiększa obronę organizmu.
Po podaniu lek jest szybko wchłaniany z miejsca wstrzyknięcia i rozprowadzany w narządach i tkankach zwierzęcia.

ROZWIĄZANIE GLUKOZY DLA INFUZJI 40% zwierząt stosuje się w przypadku dużych strat płynów ustrojowych (krwawienie, toksyczna dyspepsja), wstrząsu, zatrucia, zapalenia macicy, zapalenia pochwy, a także do rozcieńczania różnych leków. U przeżuwaczy przepisuje się je w przypadku chorób żołądkowo-jelitowych ze zjawiskiem zatrucia, niedociśnienia, atonii przed-żołądka, a także acetonemii, hemoglobinurii poporodowej, ketonurii i toksemii. Roztwór glukozy jest przepisywany słabym i wyczerpanym zwierzętom jako środek energetyczny i dietetyczny.
ROZTWÓR GLUKOZOWY DO INFUZJI podawany dożylnie w 40%.
W zależności od ciężkości choroby lek podaje się zwierzętom 1-2 razy dziennie w następujących dawkach (ml na zwierzę):

ROZTWÓR GLUKOZOWY DO INFUZJI 40% (dożylnie)

40 instrukcji stosowania glukozy

Składniki: glukoza, woda do iniekcji.
Pakowanie: butelka, 100 ml.
Warunki przechowywania: w t od 0 ° C do 25 ° C
Okres przydatności do spożycia: 2 lata.
Kolejność nanoszenia: Preparat stosowany w zatrucia, różne zatrucia, choroby wątroby, obrzęki i zgorzeli płuc, dekompensacji serca, w leczeniu chorób żołądkowo-jelitowych, z efektami toksycznymi, niedociśnienie, przeżuwaczy atonia proventriculus, acetonemia, hemoglobinuria połogu ketonurii i zatrucie u krów, ketonuria u owiec, lek jest składnikiem różnych płynów zastępujących krew, płyny przeciwwstrząsowe i rehydratacyjne, rozpuszczalnik leków podawanych dożylnie z w celu osłabienia ich toksycznych skutków. Roztwór glukozy jest przepisywany słabym i wyczerpanym zwierzętom jako środek energetyczny i dietetyczny.
Metoda stosowania: wtrysk.

Porady dotyczące stosowania roztworu glukozy 5%, 10%, 25% i 40% w weterynarii

1. INFORMACJE OGÓLNE

1.1. Roztwór glukozy 5%, 10%, 25% i 40% jest preparatem, który jest klarowną, bezbarwną lub lekko żółtawą cieczą.
1.2. Lek pakowany jest w 100, 200, 250, 400, 500 ml w jałowych fiolkach z neutralnego szkła, uszczelniony gumowymi korkami i zrolowany aluminiowymi kapslami. Każde opakowanie jest oznakowane zgodnie z dokumentami regulacyjnymi i dostarczane z instrukcją użytkowania. Dopuszczone inne opakowania uzgodnione w określony sposób.
1.3. Lek jest przechowywany w suchym, ciemnym miejscu w temperaturze od 0 ° C do 25 ° C. Okres ważności leku - 2 lata od daty produkcji.

2. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

2.1. Izotoniczne (5%) i hipertoniczne (10-40%) roztwory glukozy są wykorzystywane do celów weterynaryjnych.
2.2. Przy podawaniu dożylnie roztwór glukozy hipertonicznej zwiększa ciśnienie osmotyczne krwi, przepływ płynu jest zwiększona w tkankach krwi, zwiększenie metabolizmu antytoksyczny funkcji wątroby i poprawia pracę serca, rozszerzają się naczyń krwionośnych, zwiększonej diurezy. Glukoza stymuluje syntezę hormonów i enzymów u zwierząt, zwiększa obronę organizmu.
2.2. Izotoniczne roztwory glukozy są pobierane w celu uzupełnienia ciała płynnym i łatwo przyswajalnym cennym materiałem odżywczym. W tkankach glukoza rozpada się wraz z uwolnieniem energii, która służy do wykonywania funkcji siły organizmu.

3. ZAMÓWIENIE STOSOWANIA PREPARATU

3.1. Roztwory glukozy, 5%, 10%, 25% i 40%, jest wykorzystywane do zatrucia różne zatrucia (zatrucie rtęcią, arsenu, kwas cyjanowodorowy i jej sole, tlenek węgla i innych substancji), choroby wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby), obrzęk i zgorzeli płuca, dekompensacja czynności serca.
roztworu glukozy o 5%, 10%, 25% i 40%, określony za choroby żołądkowo-jelitowe z objawów zatrucia, niedociśnienie, atonia proventriculus przeżuwaczy acetonemia, hemoglobinuria połogu ketonurii i zatrucie u krów, owiec ketonurii.
Lek jest składnikiem różnych zastepów krwi, protivoshokovyh i płynów nawadniających, rozpuszczalnik leków podawanych dożylnie w celu zmniejszenia ich toksycznych skutków.
Roztwory glukozy są przepisywane słabym i zubożonym zwierzętom jako środek energetyczny i dietetyczny.
3.2. W zależności od ciężkości choroby lek podaje się zwierzętom doustnie lub dożylnie 1-2 razy dziennie w następujących dawkach (w ml na zwierzę):

Glukoza 40% 20 ml N10 *

Glukoza (Glucosum)
Ogólna charakterystyka

Międzynarodowe i chemiczne nazwy: Dekstroza; D - (+) - glukopiranoza;

Główne właściwości fizyczne i chemiczne: bezbarwna lub lekko żółtawa, przezroczysta ciecz;

Składniki: 1 ampułka zawiera glukozę 8 g; Substancje pomocnicze: 0,1 M roztwór kwasu solnego (do pH 3,0-4,0), chlorek sodu - 0,052 g, woda do wstrzykiwań - do 20 ml.

Roztwór do wstrzykiwań.

Roztwory do podawania dożylnego. Węglowodany. ATC B05B A03.

Glukoza zapewnia uzupełnienie energii substratu. Po wprowadzeniu hipertonicznych roztworów do żyły wzrasta ciśnienie wewnątrznaczyniowe osmotyczne, zwiększa się przepływ płynów z tkanek do krwi, przyspiesza metabolizm, poprawia się działanie antytoksyczne wątroby, zwiększa się skurcz mięśni mięśnia sercowego, rozszerzają się naczynia krwionośne i zwiększa się diureza. Wraz z wprowadzeniem hipertonicznego roztworu glukozy, procesy redoks są wzmacniane, aktywowane jest odkładanie glikogenu w wątrobie.

Po podaniu dożylnym glukoza dostaje się do narządów i tkanek przez krwioobieg, gdzie jest włączana do procesów metabolicznych. Rezerwy glukozy są gromadzone w komórkach wielu tkanek w postaci glikogenu. Wchodząc w proces glikolizy, glukoza jest metabolizowana do pirogronianu lub mleczanu, w warunkach tlenowych pirogronian jest całkowicie metabolizowany do dwutlenku węgla i wody z wytworzeniem energii w postaci ATP. Końcowe produkty pełnego utleniania glukozy są wydalane przez płuca (dwutlenek węgla) i nerki (wodę).

Wskazania do stosowania

Hipoglikemia, choroby zakaźne, choroby wątroby, toksykina i inne toksyczne stany, leczenie wstrząsu i zapaści. Roztwór glukozy jest również stosowany do rozcieńczania różnych leków z wprowadzeniem żyły (zgodnej z glukozą); jako składnik żywienia pozajelitowego.

Dawkowanie i sposób podawania

Roztwór glukozy 40% podaje się dożylnie (bardzo powoli), 20-40-50 ml na wstrzyknięcie. W razie potrzeby kroplówkę podaje się z szybkością do 30 kropli na minutę, do 300 ml na dzień (6 g glukozy na 1 kg masy ciała). W celu użycia jako składnik żywienia pozajelitowego, 40% roztwór glukozy miesza się z 5% roztworem glukozy lub zrównoważonym roztworem soli aż do osiągnięcia stężenia 10% i roztwór zostanie podany.

Przy szybkim podawaniu dożylnym może rozwinąć się zapalenie żyły. Być może rozwój nierównowagi jonowej (elektrolit).

Cukrzyca i różne stany towarzyszące hiperglikemii.

Interakcje z innymi lekami

Ze względu na fakt, że glukoza jest dość silnym utleniaczem, nie należy jej podawać w tej samej strzykawce z heksametylenotetraaminą. Nie zaleca się mieszania roztworu glukozy w jednej strzykawce z roztworami alkalicznymi: z ogólnymi środkami znieczulającymi i nasennymi (zmniejsza się ich aktywność), roztworami alkaloidów (następuje ich rozkład). Glukoza osłabia również działanie leków przeciwbólowych, adrenomimetycznych, inaktywuje streptomycynę, zmniejsza skuteczność nystatyny. Aby lepiej przyswoić glukozę w przypadku stanów normoglikemicznych, pożądane jest połączenie wprowadzenia leku z powołaniem 4-8 jednostek insuliny krótkodziałającej (podskórnie).

Wraz z przedawkowaniem leku dochodzi do hiperglikemii, glikozurii, wzrostu osmotycznego ciśnienia krwi (aż do wystąpienia hiperglikemicznej śpiączki hiperosmotycznej), hiperglikemii i zaburzeń równowagi elektrolitowej. W takim przypadku lek jest anulowany, a insulina jest przepisywana w dawce 1 U na każde 0,45-0,9 mmol glukozy we krwi, aż osiągnie poziom 9 mmol / l. Poziom glukozy we krwi należy stopniowo zmniejszać. Jednocześnie z powołaniem insuliny spędzić infuzji zrównoważonych roztworów soli.

Lek należy stosować pod kontrolą stężenia cukru we krwi i poziomu elektrolitów. Nie zaleca się przepisywania roztworu glukozy w ostrym okresie ciężkiego uszkodzenia czaszkowo-mózgowego, w przypadku gwałtownego naruszenia krążenia mózgowego, ponieważ lek może zwiększać uszkodzenia struktur mózgu i pogarszać przebieg choroby (z wyjątkiem przypadku korekty hipoglikemii). W hipokaliemii podawanie roztworu glukozy musi być połączone jednocześnie z korektą niedoboru potasu (ze względu na niebezpieczeństwo zwiększonej hipokaliemii); z hipotoniczną dehydratacją - jednocześnie z wprowadzeniem hipertonicznych roztworów soli.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż + 25 ° С. Okres trwałości 5 lat.

Na 5 lub 10 ampułkach na 20 ml, w kartonowym opakowaniu.

Janumet 500/850/1000 + 50 z cukrzycą

Dlaczego rany goją się przez długi czas i jak przyspieszyć powrót do zdrowia