Wskazówka 1: Jak tłumaczyć gramy w ćmy

Stepanischev M
Członek VIP
Klasa: 2956

04.06.2011 // 23:36:44 Znajdź odpowiedzi na pytania:

1. Jaka część wynosi 100 ml z 1 litra? (1 l = 1000 ml)
2. Ile miedzi w molach i mmolach zawiera 100 ml ekstraktu o danym stężeniu 0,36 mmol / l? (1 mol = 1000 mmol)
3. Ile to będzie w gramach i miligramach, biorąc pod uwagę, że masa molowa miedzi wynosi 63,55 g / mol? (1 g = 1000 mg)
4. Znaleziono w ust. 3 masę miedzi wyciągniętą z gleby o masie 400 gramów, ile miedzi zostanie uwolnione z jednego kilograma? (1 kg = 1000 g)

Stepanischev M
Członek VIP
Klasa: 2956

06/05/2011 // 7:39:57 Edytowane 2 razy

> „Dziękujemy za szczegółową odpowiedź”

Tak, wcale nie. Najważniejsze - ucz się. Spite Fursenkam i inni innowatorzy, modernizatorzy.

Masz właściwą decyzję, ale:

> ", więc okazuje się, że 0,000036 mol / l miedzi w ekstrakcie 0,1 l"

Oto błąd w wymiarze. Okazuje się, że 0,036 mmol miedzi w 0,1 l - ilość substancji w molach, a nie stężenie w mol / l.

Następnie pojawia się błąd podczas zaokrąglania:
0,036 * 63,55 = 2,29 mg

Istnieje różnica między 2,2 a 2,29: nawet jeśli dodatkowa znacząca liczba nie została pozostawiona w obliczeniach pośrednich, należało zapisać 2,3 mg, co dawałoby 6 mg / kg w odpowiedzi.

Ale przy dalszym przeliczaniu nie należy zaokrąglać w górę do jednej cyfry, ponieważ w 400 gramach wskazanych w warunku występują trzy znaczące cyfry.

Oznacza to, że masę należy podzielić nie przez 0,4, ale przez 0,400. Z punktu widzenia arytmetyki jest podobny, ale rozwiązujesz problem w chemii, a nie w matematyce dla drugiej klasy, prawda.

2,29 / 0,400 = 5,73 mg / kg.

Zaokrąglając do dwóch cyfr znaczących, jak w warunku, otrzymujemy poprawną odpowiedź: 5,7 mg / kg.

Ale jeśli zaokrąglimy w pośrednim działaniu 2,29 do 2,3 mg, będzie to 2,3 / 0,400 = 5,75 mg / kg.

Jeśli zapomnimy o zasadach, które mają zastosowanie do kolejnych zaokrągleń i uwzględnimy samą liczbę 5.75, to należy ją zaokrąglić w odpowiedzi do 5,8 mg / kg. W związku z tym dodalibyśmy około 0,7% błędu względnego do wyniku analizy tylko na etapie obliczeń, co trudno uznać za dopuszczalne. (Biorąc pod uwagę 5,73 dokładnej wartości otrzymujemy (5,8-5,73) / 5,73 = 1,2% błędu i (5,7-5,73) / 5,73 = 0,5%).

Jeśli nie zapomnimy o zasadach kolejnych obliczeń, to przypominamy, że wynik 2,3 uzyskano zaokrąglając w górę, dlatego 5,75 jest zaokrąglane w dół - również do 5,7 mg / kg.

Temat zaokrąglania jest wyjaśniony w bardziej żywym języku i wiele więcej: www.interface.ru/home.asp?artId=19535

Przy okazji, dużo łatwiej jest to wszystko wyjaśnić, pokazując akcje na suwaku. Elektroniczne kalkulatory, z ich nadmierną dokładnością, niestety zniszczyły w większości głów wszelkiego rodzaju zrozumienie celu i adekwatności obliczeń, nie wspominając o komputerach z Excelem i jego błędami.

Z jednej strony zadanie to jest elementarne, z drugiej - nie tak proste, jak się początkowo wydaje.

Konwersja z gramów na mole i z moli na gram

Kalkulator przelicza masę substancji podanej w gramach na ilość substancji w molach i grzbiecie.

W przypadku zadań związanych z chemią konieczne jest przeliczenie masy substancji w gramach na ilość substancji w molach i grzbiecie.
Rozwiązuje to prosty związek:
,
gdzie
- masa substancji w gramach
- ilość substancji w molach
- Masa molowa substancji wg / mol

I tak naprawdę najtrudniejszym momentem jest tutaj określenie masy molowej związku chemicznego.

Masa molowa jest charakterystyczną cechą substancji, stosunek masy substancji do liczby moli tej substancji, to znaczy masy jednego mola substancji. Dla poszczególnych pierwiastków chemicznych masa molowa jest masą jednego mola poszczególnych atomów tego pierwiastka, to jest masy atomów materii pobranej w ilości równej liczbie Avogadra (sama liczba Avogadro to liczba atomów węgla -12 w 12 gramach węgla-12). Tak więc, masa molowa pierwiastka, wyrażona w g / mol, numerycznie pokrywa się z masą cząsteczkową - masą atomu pierwiastka, wyrażoną w a. e. m. (jednostka masy atomowej). A molowe masy złożonych cząsteczek (związków chemicznych) można określić, sumując molowe masy ich składników.

Na szczęście istnieje już kalkulator na naszej stronie Masa molowa związków, która oblicza masę molową związków chemicznych, na podstawie danych masy atomowej z układu okresowego. Stosuje się go do uzyskania masy molowej zgodnie z wprowadzoną formułą związku chemicznego w kalkulatorze poniżej.

Poniższy kalkulator oblicza masę substancji w gramach lub ilość substancji w molach, w zależności od wyboru użytkownika. Dla porównania wyświetlana jest również masa molowa związku i szczegóły jego obliczeń.

Pierwiastki chemiczne powinny być napisane tak, jak są napisane w układzie okresowym, to znaczy uwzględniać duże i małe litery. Na przykład Co-kobalt, CO - tlenek węgla, tlenek węgla. Zatem Na3PO4 jest poprawne, na3po4, NA3PO4 jest błędne.

Glukoza

Glukoza jest ważnym źródłem węglowodanów obecnych we krwi obwodowej. Utlenianie glukozy jest ważnym źródłem energii komórkowej w organizmie. Glukoza, która dostaje się do organizmu poprzez pokarm przekształca się w glikogen, który jest magazynowany w wątrobie, lub kwasy tłuszczowe, które są przechowywane w tkance tłuszczowej. Stężenie glukozy we krwi jest kontrolowane w wąskich granicach przez wiele hormonów, z których najważniejszymi są hormony trzustkowe.

Szybka i dokładna metoda regulacji poziomu cukru we krwi na czczo gwałtownie kontrastuje z gwałtownym wzrostem stężenia cukru we krwi podczas trawienia węglowodanów. Zmniejszenie stężenia glukozy we krwi do krytycznego poziomu (do około 2,5 mmol) prowadzi do dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego. Przejawia się to w postaci hipoglikemii i charakteryzuje się osłabieniem mięśni, słabą koordynacją ruchów, pomieszaniem świadomości. Dalszy spadek stężenia glukozy we krwi prowadzi do śpiączki hipoglikemicznej. Wartości stężenia glukozy we krwi są zmienne i zależą od aktywności mięśni i przerw między posiłkami. Wahania te wzrastają jeszcze bardziej, gdy poziom cukru we krwi nie jest regulowany, co jest charakterystyczne dla niektórych stanów patologicznych, gdy poziom glukozy we krwi może być podwyższony (hiperglikemia) lub zmniejszony (hipoglikemia).

Najczęstsza przyczyna wystąpienia hiperglikemia jest cukrzycą wynikającą z niedostatecznego wydzielania insuliny lub jej aktywności. Choroba ta charakteryzuje się wzrostem stężenia glukozy we krwi do tego stopnia, że ​​przekracza próg nerkowy, a cukier pojawia się w moczu (glikozuria). Kilka czynników drugorzędnych również przyczynia się do wzrostu poziomu glukozy we krwi. Czynniki te obejmują zapalenie trzustki, dysfunkcję tarczycy, niewydolność nerek i choroby wątroby.

Występuje rzadziej hipoglikemia. Szereg czynników może powodować obniżenie poziomu glukozy we krwi, takie jak insulinoma, niedoczynność przysadki lub hipoglikemia wywołana działaniem insuliny. Hipoglikemia występuje w niektórych stanach patologicznych, w tym ciężkiej niewydolności oddechowej, zespół noworodków, zatrucie ciąży, wrodzonego niedoboru enzymatyczną Raya zespołu, zaburzenia czynności wątroby, insulinproduktivnye nowotworu trzustki (wysepkowatokomórkowy) przeciwciał na insulinę, nowotwory nie-trzustkowych, posocznica, przewlekłej niewydolności nerek i picie alkoholu.

Pomiar stężenia glukozy we krwi służy do wykrywania cukrzycy, podejrzenia hipoglikemii, monitorowania leczenia cukrzycy, oceny metabolizmu węglowodanów, na przykład w ostrym zapaleniu wątroby u kobiet w ciąży z cukrzycą, w ostrym zapaleniu trzustki i chorobie Addisona.

Pomiar poziomu glukozy w moczu jest wykorzystywany do wykrywania cukrzycy, cukromoczu, zaburzeń czynności nerek, a także do leczenia pacjentów z cukrzycą.

Pomiar poziomu glukozy w płynie mózgowo-rdzeniowym służy do wykrywania zapalenia opon mózgowych, nowotworów mózgu i innych zaburzeń neurologicznych. Glukoza w płynie mózgowo-rdzeniowym może być niska lub wcale nie wykryta u pacjentów z ostrym bakteryjnym, kryptokokowym, rurkowym lub rakowatym zapaleniem opon mózgowych, jak również z ropniem mózgu. Może to być spowodowane wysokim wychwytem glukozy przez leukocyty lub inne szybko metabolizujące komórki. W wirusowym zapaleniu opon mózgowych i zapaleniu mózgu poziom glukozy jest zwykle prawidłowy.

Surowica / osocze (na czczo)

Konwerter jednostek

Jednostka przeliczeniowa: milimol na litr [mmol / l] mol na litr [mol / l]

Poziom dźwięku

Więcej o stężeniu molowym

Informacje ogólne

Stężenie roztworu można zmierzyć na różne sposoby, na przykład jako stosunek masy substancji rozpuszczonej do całkowitej objętości roztworu. W niniejszym artykule rozważamy stężenie molowe, które mierzy się jako stosunek ilości substancji w molach do całkowitej objętości roztworu. W naszym przypadku substancja jest substancją rozpuszczalną i mierzymy jej objętość dla całego roztworu, nawet jeśli rozpuszczają się w niej inne substancje. Ilość substancji to liczba elementarnych składników, na przykład atomów lub cząsteczek substancji. Ponieważ nawet w małej ilości substancji zwykle stosuje się dużą liczbę elementarnych składników, jednostek specjalnych, moli, do pomiaru ilości substancji. Jeden mol jest równy liczbie atomów w 12 g węgla-12, to jest około 6 × 10 ² atomów.

Dogodnie jest używać ćm, jeśli pracujemy z taką ilością substancji, która jest tak mała, że ​​jej ilość można łatwo zmierzyć przy pomocy urządzeń domowych lub przemysłowych. W przeciwnym razie musiałbyś pracować z bardzo dużymi liczbami, co jest niewygodne lub o bardzo małej wadze lub objętości, które trudno znaleźć bez specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. Atomy są najczęściej używane podczas pracy z molami, chociaż możliwe jest użycie innych cząstek, takich jak cząsteczki lub elektrony. Należy pamiętać, że jeśli atomy nie są używane, należy to wskazać. Czasami stężenie molowe nazywa się również molarnością.

Nie należy mylić molowości z molitią. W przeciwieństwie do molowości, molowość jest stosunkiem ilości rozpuszczalnej substancji do masy rozpuszczalnika, a nie do masy całego roztworu. Gdy rozpuszczalnikiem jest woda, a ilość rozpuszczalnej substancji jest mała w porównaniu z ilością wody, molarność i molowość są podobne w znaczeniu, ale w innych przypadkach zwykle różnią się.

Czynniki wpływające na stężenie molowe

Stężenie molowe zależy od temperatury, chociaż ta zależność jest silniejsza dla niektórych i słabsza dla innych roztworów, w zależności od tego, jakie substancje są w nich rozpuszczone. Niektóre rozpuszczalniki rozszerzają się, gdy temperatura wzrasta. W takim przypadku, jeśli substancje rozpuszczone w tych rozpuszczalnikach nie rozszerzają się razem z rozpuszczalnikiem, wówczas stężenie molowe całego roztworu zmniejsza się. Z drugiej strony, w niektórych przypadkach, gdy temperatura wzrasta, rozpuszczalnik odparowuje, a ilość rozpuszczalnej substancji się nie zmienia - w tym przypadku stężenie roztworu wzrośnie. Czasami dzieje się tak na odwrót. Czasami zmiana temperatury wpływa na rozpuszczalność rozpuszczalnej substancji. Na przykład część lub całość rozpuszczalnej substancji przestaje się rozpuszczać, a stężenie roztworu zmniejsza się.

Jednostki

Stężenie molowe mierzy się w molach na jednostkę objętości, na przykład moli na litr lub moli na metr sześcienny. Ćma na metr sześcienny to jednostka SI. Molowość można również zmierzyć za pomocą innych jednostek objętości.

Jak znaleźć stężenie molowe

Aby znaleźć stężenie molowe, musisz znać ilość i objętość substancji. Ilość substancji można obliczyć za pomocą wzoru chemicznego substancji i informacji o całkowitej masie substancji w roztworze. To znaczy, aby dowiedzieć się, jaka ilość roztworu znajduje się w molach, z układu okresowego uczymy się masy atomowej każdego atomu w roztworze, a następnie dzielimy całkowitą masę substancji na całkowitą masę atomową atomów w cząsteczce. Zanim skonstruujesz masę atomową, powinieneś upewnić się, że pomnożyliśmy masę każdego atomu przez liczbę atomów w cząsteczce, którą rozważamy.

Możesz wykonywać obliczenia w odwrotnej kolejności. Jeśli stężenie molowe roztworu i formuły rozpuszczalnej substancji jest znane, wówczas można dowiedzieć się o ilości rozpuszczalnika w roztworze, w molach i gramach.

Przykłady

Znaleźliśmy molarność roztworu 20 litrów wody i 3 łyżek sody. W jednej łyżce stołowej - około 17 gramów, aw trzech - 51 gramach. Soda to wodorowęglan sodu, którego formuła to NaHCOH. W tym przykładzie użyjemy atomów do obliczenia molarności, więc znajdziemy masę atomową składników sodu (Na), wodoru (H), węgla (C) i tlenu (O).

Na: 22,989769
H: 1,00794
C: 12,0107
O: 15.9994

Ponieważ tlen we wzorze to O₃, konieczne jest pomnożenie masy atomowej tlenu przez 3. Otrzymujemy 47,9982. Teraz dodaj masy wszystkich atomów i uzyskaj 84 006 609. Masa atomowa jest wskazana w układzie okresowym w jednostkach masy atomowej lub. e. m. Nasze obliczenia są również w tych jednostkach. Jeden. E. m. Jest równa masie jednego mola substancji w gramach. Oznacza to, że w naszym przykładzie masa jednego mola NaHCO3 wynosi 84.006609 gramów. W naszym problemie - 51 gramów sody. Masę molową ustalamy dzieląc 51 gramów na masę jednego mola, czyli na 84 gramy, a otrzymujemy 0,6 mola.

Okazuje się, że nasz roztwór to 0,6 mola sody rozpuszczonej w 20 litrach wody. Dzielimy tę ilość sody przez całkowitą objętość roztworu, to jest 0,6 mol / 20 l = 0,03 mol / l. Ponieważ w roztworze zastosowano dużą ilość rozpuszczalnika i niewielką ilość rozpuszczalnej substancji, jego stężenie jest niskie.

Rozważ kolejny przykład. Znajdźmy stężenie molowe jednego kawałka cukru w ​​filiżance herbaty. Cukier stołowy składa się z sacharozy. Najpierw znajdujemy wagę jednego mola sacharozy, której formuła to C₁₂H₂₂O₁₁. Korzystając z układu okresowego, znajdujemy masy atomowe i wyznaczamy masę jednego mola sacharozy: 12 × 12 + 22 × 1 + 11 × 16 = 342 gramów. W jednej kostce cukier to 4 gramy, co daje nam 4/342 = 0.01 moli. W jednej filiżance około 237 mililitrów herbaty, następnie stężenie cukru w ​​jednej filiżance herbaty wynosi 0,01 mol / 237 mililitrów x 1000 (w przeliczeniu mililitrów na litry) = 0,049 mol na litr.

Aplikacja

Stężenie molowe jest szeroko stosowane w obliczeniach obejmujących reakcje chemiczne. Część chemii, w której proporcje między substancjami w reakcjach chemicznych są obliczane i często działają z molami, nazywa się stechiometrią. Stężenie molowe można znaleźć za pomocą wzoru chemicznego produktu końcowego, który następnie staje się substancją rozpuszczalną, tak jak w przykładzie z roztworem sody, ale można również najpierw znaleźć tę substancję przy użyciu wzorów reakcji chemicznych, podczas których jest ona formowana. Aby to zrobić, musisz znać formuły substancji zaangażowanych w tę reakcję chemiczną. Po rozwiązaniu równania reakcji chemicznej, odkrywamy wzór cząsteczki substancji rozpuszczonej, a następnie znajdujemy masę cząsteczki i stężenie molowe za pomocą układu okresowego, jak w przykładach powyżej. Oczywiście, możesz wykonywać obliczenia w odwrotnej kolejności, używając informacji o stężeniu molowym substancji.

Rozważ prosty przykład. Tym razem mieszamy soda z octem, aby zobaczyć interesującą reakcję chemiczną. Zarówno ocet jak i napój gazowany są łatwe do znalezienia - na pewno masz je w kuchni. Jak wspomniano powyżej, formuła sodowa to NaHCO₃. Ocet nie jest czystą substancją, ale 5% roztworem kwasu octowego w wodzie. Formuła kwasu octowego to CH₃COOH. Stężenie kwasu octowego w occie może wynosić mniej więcej 5%, w zależności od producenta i kraju, w którym jest wytwarzane, ponieważ stężenie octu jest różne w różnych krajach. W tym eksperymencie nie można się martwić reakcjami chemicznymi wody z innymi substancjami, ponieważ woda nie reaguje z wodą sodową. Interesuje nas tylko objętość wody, kiedy później obliczymy stężenie roztworu.

Najpierw rozwiązujemy równanie reakcji chemicznej między sodą a kwasem octowym:

NaHCO3 + CH3COOH → NaCIÓH203 + H20CO3

Produktem reakcji jest H₂CO2, substancja, która ze względu na niską stabilność ponownie wchodzi w reakcję chemiczną.

W wyniku reakcji uzyskujemy wodę (H2O), dwutlenek węgla (CO₂) i octan sodu (NaC₂H₃O₂). Miesza się otrzymany octan sodu z wodą i znajdujemy stężenie molowe tego roztworu, tak jak przedtem stwierdziliśmy stężenie cukru w ​​herbacie i stężenie sody w wodzie. Obliczając objętość wody, należy wziąć pod uwagę wodę, w której rozpuszczony jest kwas octowy. Octan sodu jest interesującą substancją. Jest on stosowany w chemicznych butlach na gorącą wodę, na przykład w butelkach z gorącą wodą do rąk.

Stosując stechiometrię do obliczenia liczby substancji wchodzących w reakcję chemiczną lub produktów reakcji, dla których później znajdziemy stężenie molowe, należy zauważyć, że tylko ograniczona ilość substancji może reagować z innymi substancjami. Wpływa także na ilość końcowego produktu. Jeżeli znane jest stężenie molowe, to przeciwnie, możliwe jest określenie ilości produktów wyjściowych za pomocą obliczeń odwrotnych. Metoda ta jest często stosowana w praktyce w obliczeniach związanych z reakcjami chemicznymi.

Podczas używania receptur, zarówno podczas gotowania, w produkcji leków, jak i podczas tworzenia idealnego środowiska dla ryb akwariowych, konieczne jest poznanie stężenia. W codziennym życiu gram jest często wygodniejszy w użyciu, ale w przemyśle farmaceutycznym i chemicznym częściej stosuje się stężenie molowe.

W lekach

Podczas tworzenia leków stężenie molowe jest bardzo ważne, ponieważ określa, jak lek wpływa na organizm. Jeśli stężenie jest zbyt wysokie, lek może nawet być śmiertelny. Z drugiej strony, jeśli stężenie jest zbyt niskie, wówczas lek jest nieskuteczny. Ponadto stężenie jest ważne w wymianie płynów przez błony komórkowe w ciele. Przy określaniu stężenia cieczy, która musi albo przejść, albo odwrotnie, nie przechodzić przez membranę, należy użyć stężenia molowego lub można go użyć do określenia stężenia osmotycznego. Stężenie osmotyczne stosuje się częściej niż molowo. Jeśli stężenie substancji wynosi na przykład leki powyżej jednej stronie membrany, przez stężenie drugiej stronie membrany, na przykład w oku, a bardziej stężonego roztworu po przejściu przez membranę w których stężenie jest mniejsze. Taki przepływ roztworu przez membranę jest często problematyczny. Na przykład, jeśli płyn porusza się wewnątrz komórki, na przykład, do komórki krwi, możliwe jest, że z powodu tego przelewu płynu, membrana zostanie uszkodzona i rozerwana. Problemem jest również wyciek płynu z komórki, z tego powodu upośledzona jest zdolność robocza komórki. Trzeba zapobiegać jakiemukolwiek przepływowi płynu przez błonę z komórki lub do komórki iw tym celu stężenie leku jest podobne do stężenia płynu w organizmie, na przykład we krwi.

Warto zauważyć, że w niektórych przypadkach stężenia molowe i osmotyczne są równe, ale nie zawsze tak jest. Zależy to od tego, czy substancja rozpuszczona w wodzie uległa rozkładowi na jony podczas dysocjacji elektrolitycznej. Przy obliczaniu stężenia osmotycznego cząstki są brane pod uwagę, podczas gdy przy obliczaniu stężenia molowego uwzględnia się tylko niektóre cząsteczki, takie jak cząsteczki. W związku z tym, jeżeli, na przykład, pracy z cząsteczek, a substancja jest podzielona na jony, cząsteczki będą mniejsze niż całkowita ilość cząstek stałych (w tym cząsteczek i jonów), a tym samym stężeniu molowym będzie niższa osmotyczne. Aby zamienić stężenie molowe na stężenie osmotyczne, należy znać właściwości fizyczne roztworu.

Przy wytwarzaniu leków farmaceuci biorą również pod uwagę toniczność roztworu. Toniczność jest właściwością roztworu, która zależy od stężenia. W przeciwieństwie do stężenia osmotycznego, toychest to stężenie substancji, przez które membrana się nie przepuszcza. Proces osmozy powoduje, że roztwory o wyższym stężeniu przenoszą się do roztworów o niższym stężeniu, ale jeśli membrana zapobiega temu ruchowi, nie przepuszczając roztworu przez siebie, następuje nacisk na membranę. Takie ciśnienie jest zwykle problematyczne. Jeśli lek ma przeniknąć do krwi lub innego płynu w organizmie, konieczne jest zrównoważenie toniczności tego leku z tonicznością płynu w organizmie, aby uniknąć ciśnienia osmotycznego na błonach w ciele.

Aby zrównoważyć toniczność, leki często rozpuszcza się w izotonicznym roztworze. Izotoniczny roztwór to roztwór soli kuchennej (NaCL) w wodzie o takim stężeniu, które pozwala na zrównoważenie toniczności płynów ustrojowych i toniczności mieszaniny tego roztworu i leku. Roztwór izotoniczny jest zwykle przechowywany w sterylnych pojemnikach i podawany dożylnie w infuzji. Czasami stosuje się go w czystej postaci, a czasami - w połączeniu z lekiem.

Kret (jednostka)

Kret (oznaczenie - mol, mol) - jednostka miary ilości substancji. Odpowiada ilości substancji zawierającej tyle określonych jednostek strukturalnych (atomów, cząsteczek, jonów, elektronów lub innych cząstek), ile zawiera wiele atomów w 12 gramach nuklidu węglowego 12 C.

Liczba cząstek w jednym molu dowolnej substancji jest stała i nazywa się liczbą Avogadro (NA).

NA = 6,02214179 (30) × 10 23 mol-1.

Wiele i długie jednostki

Tworzą dziesiętne wielokrotności i jednostki ułamkowe przy użyciu standardowych przedrostków SI.

Uwaga: Jednostka miary yoktomol może być używana tylko formalnie, ponieważ tak małe ilości substancji muszą być mierzone przez pojedyncze cząstki (1 formalnie równe 0,602 cząstkom).

Fundacja Wikimedia. 2010

Zobacz, co „Mole (jednostka)” w innych słownikach:

Kret (liczba jednostek substancji) - mol, jednostka ilości substancji, tj. Ilość oszacowana przez liczbę identycznych elementów strukturalnych zawartych w układzie fizycznym (atomy, cząsteczki, jony i inne cząstki lub ich określone grupy). M. jest równa ilości substancji...... Wielka radziecka encyklopedia

Kret (jednostka substancji) - ten artykuł poświęcony jest jednostce miary. Zobacz także: ćmy owadów. Kret (oznaczenie molowe, mol) jest jednostką do pomiaru ilości substancji. Odpowiada ilości substancji zawierającej tak wiele określonych jednostek strukturalnych (atomów, cząsteczek,...... Wikipedii

mol - 1. MOLE i; g. Mały motyl, którego gąsienica jest szkodnikiem rzeczy wełnianych, zbóż i roślin. 2. MOLE i; w; MOLE, ja; m. Spec. Spływ pontonem po lesie przez kłody nie połączone tratwą. Rzeka unosiła się m. Brodząc na łodzi...... Encyklopedyczny słownik

Kret (wartość) - Kret jest słowem wielowartościowym: Kret jest jednostką miary ilości substancji, Kret jest reprezentantem moli (zwanych molami, są one pogrupowane w nie taksonomiczną grupę małych owadów z rzędu Lepidoptera). Lokalizacje Mol...... Wikipedia

MOT jest jednostką ilości substancji w SI, definiowaną jako ilość substancji zawierającej tyle samo jednostek formalnych (strukturalnych) tej substancji (atomów, cząsteczek, jonów, elektronów itp.), Ile jest 12 atomów w izotopie węgla 12 (12C);…... Wielka Encyklopedia Politechniczna

MOL - • MOL (Mohl) Hugo von (1805 1872), niemiecki botanik, pionier w badaniach anatomii i fizjologii komórek roślinnych. Sformułował hipotezę, że jądro komórkowe jest otoczone ziarnistą substancją koloidalną, którą w 1846 r. Nazwał...... Słownikiem encyklopedycznym naukowo-technicznym

MOTTING - MOTTLE, jednostka ilości substancji w SI. Kret oznaczenia. 1 mol zawiera tyle cząsteczek (atomów, jonów lub innych elementów strukturalnych substancji), ile zawiera wiele atomów w 0,012 kg 12C (węgiel o masie atomowej 12). liczba...... Nowoczesna encyklopedia

MOL jest jednostką ilości substancji SI, jest oznaczany przez mol. 1 mol zawiera tyle cząsteczek (atomów, jonów lub jakichkolwiek innych elementów strukturalnych substancji), ile atomów zawiera 0,012 kg 12C (węgiel o masie atomowej 12), tj. 6,022,1023...... Wielki słownik encyklopedyczny

Kret jest molem, jednostkową ilością substancji w SI. Kret oznaczenia. 1 mol zawiera tyle cząsteczek (atomów, jonów lub innych elementów strukturalnych substancji), ile zawiera wiele atomów w 0,012 kg 12C (węgiel o masie atomowej 12). Numer...... Ilustrowany słownik encyklopedyczny

Kret - Ten artykuł dotyczy jednostki. Słowo „Mole” ma inne znaczenie: patrz Mole (znaczenie). Kret (rosyjskie oznaczenie: mol; międzynarodowy: mol) to jednostka do pomiaru ilości substancji w Międzynarodowym Systemie Jednostek (SI), jednej z siedmiu... Wikipedia

Korekta niedoboru elektrolitu

Równoważne stosunki istotnych związków chemicznych i elementów niezbędnych do obliczenia niedoboru elektrolitu i liczby roztworów do ich korekty:

  • 1 gram NaCl zawiera 17,1 mmol sodu i chloru;
  • 58 mg NaCl zawiera 1 mmol sodu i chloru;
  • 1 litr 5,8% roztworu NaCl zawiera 1000 mmol sodu i chloru;
  • 1 gram NaCl zawiera 400 mg sodu i 600 mg chloru.
  • 1 gram KCl zawiera 13,4 mmol potasu i chloru;
  • 74,9 mg KCl zawiera 1 mmol potasu i chloru;
  • 1 litr 7,49% roztworu KCl zawiera 1000 mmol potasu i chloru;
  • 1 gram KCl zawiera 520 mg potasu i 480 mg chloru.
  • 1 gram NaHCO3 zawiera 11,9 mmola sodu i wodorowęglanu;
  • 84 mg NaHCO3 zawierają 1 mmol sodu i wodorowęglanu;
  • W 1 litrze 8,4% roztworu NaHCO3 zawiera 1000 mmol sodu i wodorowęglanu.

Aby obliczyć deficyt jakiegokolwiek elektrolitu, użyj następującego wzoru uniwersalnego:

  1. m oznacza masę pacjenta (kg);
  2. K1 - normalna zawartość jonów (kationów lub anionów) w osoczu pacjenta (mmol / l);
  3. K2 - rzeczywista zawartość jonów (kationów lub anionów) w osoczu pacjenta (mmol / l).

Aby obliczyć liczbę roztworów pożądanego elektrolitu wymaganych do korekty, należy zastosować wzór:

  1. D - niedobór elektrolitów (mmol / l);
  2. I - współczynnik oznaczający ilość tego roztworu zawierającego 1 mmol niedoboru jonu (anion lub kation):
    • KCl (3%) - 2,4
    • KCl (7,5%) - 1,0
    • NaCl (10%) - 0,58
    • NaCl (5,8%) - 1,0
    • NH4Cl (5%) - 1,08
    • NH4Cl (5,4%) - 1,0
    • CaCl (10%) - 1,1
    • HCl (2%) - 1,82
    • NaHCO3 (5%) - 1,67
    • NaC3H5O2 (10%) - 1,14
    • MgSO4 (25%) - 0,5
    • NaCl (0,85%) - 7,1

Poniżej znajdują się gotowe wzory obliczeniowe, które umożliwiają natychmiastowe określenie pożądanej objętości roztworów standardowych (ml) do korygowania niedoboru elektrolitu, co należy rozpocząć od tego kationu (anionu), którego niedobór jest minimalny (m to masa pacjenta w kg; osocze to osocze; er to krwinki czerwone) (AP Zilber, 1982):

Jak przekonwertować mmol na mol?

Oszczędzaj czas i nie wyświetlaj reklam w programie Knowledge Plus

Oszczędzaj czas i nie wyświetlaj reklam w programie Knowledge Plus

Odpowiedź

Odpowiedź jest udzielona

tbajguzin

mmol = 1/1000 mol. 1 mole = 1/1000 kmol

Połącz Knowledge Plus, aby uzyskać dostęp do wszystkich odpowiedzi. Szybko, bez reklam i przerw!

Nie przegap tego ważnego - połącz Knowledge Plus, aby zobaczyć odpowiedź już teraz.

Obejrzyj wideo, aby uzyskać dostęp do odpowiedzi

O nie!
Wyświetlenia odpowiedzi są zakończone

Połącz Knowledge Plus, aby uzyskać dostęp do wszystkich odpowiedzi. Szybko, bez reklam i przerw!

Nie przegap tego ważnego - połącz Knowledge Plus, aby zobaczyć odpowiedź już teraz.

Przeliczanie jednostek dla Twardości (stopni) wody.

Jednostki konwersji (stopnie) twardości wody.

  • Amerykańskie stopnie twardości wody, uwaga tutaj są dwa punkty:
    • gpg = Ziarna na galon: 1 gran (0,0648 g) CaCO3 w 1 galonie (3,785 litra) wody. Dzieląc gram na litr otrzymujemy: 17,12 mg / l CaCO3 - nie jest to "amerykański stopień", ale wartość twardości wody, która jest bardzo często stosowana w stanach.
    • Amerykański stopień = ppmw = mg / L = American degre: 1 część CaCO3 w 1 000 000 części wody 1 mg / l CaCO3
  • Angielski stopień twardości wody = ° e = ° Clark: 1 gran (0,0648 g) w 1 angielskim galonie (4,546) l wody = 14,254 mg / l CaCO3
  • Francuskie stopnie twardości wody (° fH lub ° f) (fh): 1 część CaCO3 w 100 000 części wody lub 10 mg / l CaCO3
  • Niemieckie stopnie twardości wody = ° dH (deutsche Härte = "niemiecka twardość" może wynosić ° dGH (całkowita twardość) lub ° dKH (dla twardości węglanowej)): 1 część tlenku wapnia - CaO na 100 000 części wody lub 0,719 części tlenku magnezu - MgO w 100 000 części wody, co daje 10 mg / l CaO lub 7,194 mg / l MgO
  • Stopień twardości wody w Rosji (RF) ° Ж = 1 mEq / l: odpowiada stężeniu pierwiastka ziem alkalicznych, liczbowo równego 1/2 jego milimola na litr, co daje 50,05 mg / l CaCO3 lub 20,04 mg / l Ca2 +
  • mmol / l = mmol / L: odpowiada stężeniu pierwiastka ziem alkalicznych, liczbowo równego 100.09 mg / l CaCO3 lub 40,08 mg / l Ca2 +

Konsultacje i techniczne
wsparcie strony: Zavarka Team

Jednostki miary w diagnostyce klinicznej i biochemicznej

Zgodnie ze standardem państwa we wszystkich dziedzinach nauki i technologii, w tym w medycynie, obowiązkowe jest stosowanie jednostek międzynarodowego systemu jednostek (SI).

Jednostką objętości w SI jest metr sześcienny (m3). Dla wygody w medycynie dopuszcza się stosowanie jednostkowej objętości litrów (1; 1 = 0,001 m3).

Jednostka ilości substancji zawierającej tyle elementów strukturalnych, ile jest atomów w nuklidzie węgla 12C o masie 0,012 kg, to mol, tj. Mol to ilość substancji w gramach, której liczba jest równa masie cząsteczkowej tej substancji.

Liczba moli odpowiada masie substancji w gramach podzielonej przez względną masę cząsteczkową substancji.

1 mol = 10 ^ 3 mmol = 10 ^ 6 μmol = 10 ^ 9 nmol = 10 ^ 12 pmol

Zawartość większości substancji we krwi wyrażona jest w milimolach na litr (mmol / l).

Jedynie dla wskaźników, których masa cząsteczkowa jest nieznana lub nie można jej zmierzyć, ponieważ nie ma ona znaczenia fizycznego (całkowite białko, całkowite lipidy itd.), Stężenie masy jest stosowane jako jednostka miary - gram na litr (g / l).

Bardzo powszechnym stężeniem w biochemii klinicznej w ostatnim czasie był miligram-procent (mg%) - ilość substancji w miligramach zawarta w 100 ml płynu biologicznego. Aby przekonwertować tę wartość na jednostki SI, używana jest następująca formuła:

mmol / l = mg% 10 / masa cząsteczkowa substancji

Poprzednio zużytą jednostkę równoważnika stężenia na litr (eq / l) należy zastąpić jednostkami molowymi na litr (mol / l). W tym celu wartość stężenia w ekwiwalentach na litr jest dzielona przez wartościowość elementu.

Aktywność enzymów w jednostkach SI wyraża się w ilościach moli produktu (substratu) utworzonego (przekształconego) w ciągu 1 s w 1 litrze roztworu - mol / (s-1), μmol / (s-1), nmol / (s-1).

Operacja trzustki na zapalenie trzustki

Jaką insulinę cukrową przepisuje się podczas ciąży